॥ श्रीराम ॥ । संसार म्हणिजे माहापूर । माजीं जळचरें अपार । डंखूं धावती विखार । काळसर्प ॥ १ ॥
|| śrīrāma || | saṃsāra mhaṇije māhāpūra | mājīṃ jal̤acareṃ apāra | ḍaṃkhūṃ dhāvatī vikhāra | kāl̤asarpa || 1 ||
दशक 3 · समास 10 · वैराग्य निरूपण
vairāgya nirūpaṇa
The original ovis of Ramdas’s Dasbodh.
74 versesMarathi with transliteration
॥ श्रीराम ॥ । संसार म्हणिजे माहापूर । माजीं जळचरें अपार । डंखूं धावती विखार । काळसर्प ॥ १ ॥
|| śrīrāma || | saṃsāra mhaṇije māhāpūra | mājīṃ jal̤acareṃ apāra | ḍaṃkhūṃ dhāvatī vikhāra | kāl̤asarpa || 1 ||
आशा ममता देहीं बेडी । सुसरी करिताती तडातोडी । नेऊन दुःखाचे सांकडी- । माजीं घालिती ॥ २ ॥
āśā mamatā dehīṃ beḍī | susarī karitātī taḍātoḍī | neūna duḥkhāce sāṃkaḍī- | mājīṃ ghālitī || 2 ||
अहंकारनक्रें उडविलें । नेऊनि पाताळीं बुडविलें । तेथुनियां सोडविलें । न वचे प्राणी ॥ ३ ॥
ahaṃkāranakreṃ uḍavileṃ | neūni pātāl̤īṃ buḍavileṃ | tethuniyāṃ soḍavileṃ | na vace prāṇī || 3 ||
काम मगरमिठी सुटेना । तिरस्कार लागला तुटेना । मद मत्सर वोहटेना । भूलि पडिली ॥ ४ ॥
kāma magaramiṭhī suṭenā | tiraskāra lāgalā tuṭenā | mada matsara vohaṭenā | bhūli paḍilī || 4 ||
वासनाधामिणी पडिली गळां । घालून वेंटाळें वमी गरळा । जिव्हा लाळी वेळोवेळां । भयानक ॥ ५ ॥
vāsanādhāmiṇī paḍilī gal̤āṃ | ghālūna veṃṭāl̤eṃ vamī garal̤ā | jivhā lāl̤ī vel̤ovel̤āṃ | bhayānaka || 5 ||
माथां प्रपंचाचें वोझें । घेऊन म्हणे माझें माझें । बुडतांही न सोडी, फुंजे । कुळाभिमानें ॥ ६ ॥
māthāṃ prapaṃcāceṃ vojheṃ | gheūna mhaṇe mājheṃ mājheṃ | buḍatāṃhī na soḍī, phuṃje | kul̤ābhimāneṃ || 6 ||
पडिलें भ्रांतीचें अंधारें । नागविलें अभिमानचोरें । आलें अहंतेचें काविरें । भूतबाधा ॥ ७ ॥
paḍileṃ bhrāṃtīceṃ aṃdhāreṃ | nāgavileṃ abhimānacoreṃ | āleṃ ahaṃteceṃ kāvireṃ | bhūtabādhā || 7 ||
बहुतेक आवर्तीं पडिले । प्राणी वाहातचि गेले । जेंहिं भगवंतासी बोभाईलें । भावार्थबळें ॥ ८ ॥
bahuteka āvartīṃ paḍile | prāṇī vāhātaci gele | jeṃhiṃ bhagavaṃtāsī bobhāīleṃ | bhāvārthabal̤eṃ || 8 ||
देव आपण घालूनि उडी । तयांसी नेलें पैलथडी । येर तें अभाविकें बापुडीं । वाहातचि गेलीं ॥ ९ ॥
deva āpaṇa ghālūni uḍī | tayāṃsī neleṃ pailathaḍī | yera teṃ abhāvikeṃ bāpuḍīṃ | vāhātaci gelīṃ || 9 ||
भगवंत भावाचा भुकेला । भावार्थ देखोन भुलला । संकटीं पावे भाविकाला । रक्षितसे ॥ १० ॥
bhagavaṃta bhāvācā bhukelā | bhāvārtha dekhona bhulalā | saṃkaṭīṃ pāve bhāvikālā | rakṣitase || 10 ||
जयास भगवंत आवडे । तयाचें देवासीं सांकडें । संसारदुःख सकळ उडे । निजदासाचें ॥ ११ ॥
jayāsa bhagavaṃta āvaḍe | tayāceṃ devāsīṃ sāṃkaḍeṃ | saṃsāraduḥkha sakal̤a uḍe | nijadāsāceṃ || 11 ||
जे अंकित ईश्वराचे । तयांस सोहळे निजसुखाचे । धन्य तेचि दैवाचे । भाविक जन ॥ १२ ॥
je aṃkita īśvarāce | tayāṃsa sohal̤e nijasukhāce | dhanya teci daivāce | bhāvika jana || 12 ||
जैसा भाव जयापासीं । तैसा दैव तयासी । जाणे भाव अंतरसाक्षी । प्राणीमात्रांचा ॥ १३ ॥
jaisā bhāva jayāpāsīṃ | taisā daiva tayāsī | jāṇe bhāva aṃtarasākṣī | prāṇīmātrāṃcā || 13 ||
जरी भाव असिला माईक । तरी देव होये माहा ठक । नवल तयाचें कौतुक । जैशास तैसा ॥ १४ ॥
jarī bhāva asilā māīka | tarī deva hoye māhā ṭhaka | navala tayāceṃ kautuka | jaiśāsa taisā || 14 ||
जैसें जयाचें भजन । तैसेंची दे समाधान । भाव होतां किंचित न्यून । आपणहि दुरावे ॥ १५ ॥
jaiseṃ jayāceṃ bhajana | taiseṃcī de samādhāna | bhāva hotāṃ kiṃcita nyūna | āpaṇahi durāve || 15 ||
दर्पणीं प्रतिबिंब दिसे । जैस्यास तैसें भासे । तयाचें सूत्र असे । आपणाच पासीं ॥ १६ ॥
darpaṇīṃ pratibiṃba dise | jaisyāsa taiseṃ bhāse | tayāceṃ sūtra ase | āpaṇāca pāsīṃ || 16 ||
जैसें आपण करावें । तैसेंचि तेणें व्हावें । जरी डोळे पसरूनि पाहावें । तरी तेंही टवकारे ॥ १७ ॥
jaiseṃ āpaṇa karāveṃ | taiseṃci teṇeṃ vhāveṃ | jarī ḍol̤e pasarūni pāhāveṃ | tarī teṃhī ṭavakāre || 17 ||
भृकुटीस घालून मिठी । पाहातां क्रोधें तेंहि उठी । आपण हास्य करितां पोटीं । तेंहि आनंदे ॥ १८ ॥
bhṛkuṭīsa ghālūna miṭhī | pāhātāṃ krodheṃ teṃhi uṭhī | āpaṇa hāsya karitāṃ poṭīṃ | teṃhi ānaṃde || 18 ||
जैसा भाव प्रतिबिंबला । तयाचाचि देव जाला । जो जैसें भजे त्याला । तैसाचि वोळे ॥ १९ ॥
jaisā bhāva pratibiṃbalā | tayācāci deva jālā | jo jaiseṃ bhaje tyālā | taisāci vol̤e || 19 ||
भावें परामार्थाचिया वाटा । वाहाती भक्तीचिया पेंठा । भरला मोक्षाचा चोहाटा । सज्जनसंगें ॥ २० ॥
bhāveṃ parāmārthāciyā vāṭā | vāhātī bhaktīciyā peṃṭhā | bharalā mokṣācā cohāṭā | sajjanasaṃgeṃ || 20 ||
भावें भजनीं जे लागले । ते ईश्वरी पावन जाले । भावार्थबळें उद्धरिले । पूर्वज तेहीं ॥ २१ ॥
bhāveṃ bhajanīṃ je lāgale | te īśvarī pāvana jāle | bhāvārthabal̤eṃ uddharile | pūrvaja tehīṃ || 21 ||
आपण स्वयें तरले । जनासहि उपेगा आले । कीर्तिश्रवणें जाले । अभक्त, भावार्थी ॥ २२ ॥
āpaṇa svayeṃ tarale | janāsahi upegā āle | kīrtiśravaṇeṃ jāle | abhakta, bhāvārthī || 22 ||
धन्य तयांची जननी । जे लागले हरिभजनीं । तेहिंच येक जन्म जनीं । सार्थक केला ॥ २३ ॥
dhanya tayāṃcī jananī | je lāgale haribhajanīṃ | tehiṃca yeka janma janīṃ | sārthaka kelā || 23 ||
तयांची वर्णूं काय थोरी । जयांचा भगवंत कैवारी । कासे लाऊन उतरी । पार दुःखाचा ॥ २४ ॥
tayāṃcī varṇūṃ kāya thorī | jayāṃcā bhagavaṃta kaivārī | kāse lāūna utarī | pāra duḥkhācā || 24 ||
बहुतां जन्मांचे सेवटीं । जेणें चुके अटाटी । तो हा नरदेह भेटी । करी भगवंतीं ॥ २५ ॥
bahutāṃ janmāṃce sevaṭīṃ | jeṇeṃ cuke aṭāṭī | to hā naradeha bheṭī | karī bhagavaṃtīṃ || 25 ||
म्हणौन धन्य ते भाविक जन । जेंहिं जोडिलें हरिनिधान । अनंत जन्मांतरींचें पुण्य । फळासि आलें ॥ २६ ॥
mhaṇauna dhanya te bhāvika jana | jeṃhiṃ joḍileṃ harinidhāna | anaṃta janmāṃtarīṃceṃ puṇya | phal̤āsi āleṃ || 26 ||
आयुष्य हेचि रत्नपेटी । माजीं भजनरत्नें गोमटीं । ईश्वरीं अर्पूनिया लुटी । आनंदाची करावी ॥ २७ ॥
āyuṣya heci ratnapeṭī | mājīṃ bhajanaratneṃ gomaṭīṃ | īśvarīṃ arpūniyā luṭī | ānaṃdācī karāvī || 27 ||
हरिभक्त वैभवें कनिष्ठ । परी तो ब्रह्मादिकां वरिष्ठ । सदा सर्वदा संतुष्ट । नैराशबोधें ॥ २८ ॥
haribhakta vaibhaveṃ kaniṣṭha | parī to brahmādikāṃ variṣṭha | sadā sarvadā saṃtuṣṭa | nairāśabodheṃ || 28 ||
धरून ईश्वराची कास । केली संसाराची नैराश । तयां भाविकां जगदीश । सबाह्य सांभाळी ॥ २९ ॥
dharūna īśvarācī kāsa | kelī saṃsārācī nairāśa | tayāṃ bhāvikāṃ jagadīśa | sabāhya sāṃbhāl̤ī || 29 ||
जया संसाराचें दुःख । विवेकें वाटे परमसुख । संसारसुखाचेनि पढतमूर्ख । लोधोन पडती ॥ ३० ॥
jayā saṃsārāceṃ duḥkha | vivekeṃ vāṭe paramasukha | saṃsārasukhāceni paḍhatamūrkha | lodhona paḍatī || 30 ||
जयांचा ईश्वरीं जिव्हाळा । ते भोगिती स्वानंदसोहळा । जयांचा जनावेगळा । ठेवा आक्षै ॥ ३१ ॥
jayāṃcā īśvarīṃ jivhāl̤ā | te bhogitī svānaṃdasohal̤ā | jayāṃcā janāvegal̤ā | ṭhevā ākṣai || 31 ||
ते आक्षै सुखें सुखावले । संसारदुःखें विसरले । विषयेरंगी वोरंगले । श्रीरंगरंगीं ॥ ३२ ॥
te ākṣai sukheṃ sukhāvale | saṃsāraduḥkheṃ visarale | viṣayeraṃgī voraṃgale | śrīraṃgaraṃgīṃ || 32 ||
तयांस फावली नरदेह पेटी । केली ईश्वरेंसिं साटी । येरें अभाविकें करंटीं । नरदेह गेला ॥ ३३ ॥
tayāṃsa phāvalī naradeha peṭī | kelī īśvareṃsiṃ sāṭī | yereṃ abhāvikeṃ karaṃṭīṃ | naradeha gelā || 33 ||
आवचटें निधान जोडलें । तें कवडिच्या बदल नेलें । तैसें आयुष्य निघोनि गेलें । अभाविकाचें ॥ ३४ ॥
āvacaṭeṃ nidhāna joḍaleṃ | teṃ kavaḍicyā badala neleṃ | taiseṃ āyuṣya nighoni geleṃ | abhāvikāceṃ || 34 ||
बहुता तपाचा सांठा । तीणें लाधला परीस गोटा । परी तो ठाईंचा करंटा । भोगूंच नेणे ॥ ३५ ॥
bahutā tapācā sāṃṭhā | tīṇeṃ lādhalā parīsa goṭā | parī to ṭhāīṃcā karaṃṭā | bhogūṃca neṇe || 35 ||
तैसा संसारास आला । मायाजाळीं गुंडाळला । अंतीं येकलाचि गेला । हात झाडुनी ॥ ३६ ॥
taisā saṃsārāsa ālā | māyājāl̤īṃ guṃḍāl̤alā | aṃtīṃ yekalāci gelā | hāta jhāḍunī || 36 ||
या नरदेहाचेनि संगतीं । बहुत पावले उत्तम गती । येकें बापुडी यातायाती । वरपडी जालीं ॥ ३७ ॥
yā naradehāceni saṃgatīṃ | bahuta pāvale uttama gatī | yekeṃ bāpuḍī yātāyātī | varapaḍī jālīṃ || 37 ||
या नरदेहाचेनि लागवेगें । सार्थक करावे संतसंगें । नीचयोनीं दुःख मागें । बहुत भोगिलें ॥ ३८ ॥
yā naradehāceni lāgavegeṃ | sārthaka karāve saṃtasaṃgeṃ | nīcayonīṃ duḥkha māgeṃ | bahuta bhogileṃ || 38 ||
कोण समयो येईल कैसा । याचा न कळे किं भर्वसा । जैसे पक्षी दाही दिशा । उडोन जाती ॥ ३९ ॥
koṇa samayo yeīla kaisā | yācā na kal̤e kiṃ bharvasā | jaise pakṣī dāhī diśā | uḍona jātī || 39 ||
तैसें वैभव हें सकळ । कोण जाणे कैसी वेळ । पुत्रकळत्रादि सकळ । विघडोन जाती ॥ ४० ॥
taiseṃ vaibhava heṃ sakal̤a | koṇa jāṇe kaisī vel̤a | putrakal̤atrādi sakal̤a | vighaḍona jātī || 40 ||
पाहिली घडी नव्हे आपुली । वयसा तरी निघोन गेली । देह पडतांच ठेविली- । आहे नींच योनी ॥ ४१ ॥
pāhilī ghaḍī navhe āpulī | vayasā tarī nighona gelī | deha paḍatāṃca ṭhevilī- | āhe nīṃca yonī || 41 ||
स्वान शुकरादिक नीच याती । भोगणें घडे विपत्ती । तेथे कांहीं उत्तम गती । पाविजेत नाहीं ॥ ४२ ॥
svāna śukarādika nīca yātī | bhogaṇeṃ ghaḍe vipattī | tethe kāṃhīṃ uttama gatī | pāvijeta nāhīṃ || 42 ||
मागा गर्भवासीं आटाटी । भोगितां जालासि रे हिंपुटी । तेथुनियां थोरा कष्टीं । सुटलासि दैवें ॥ ४३ ॥
māgā garbhavāsīṃ āṭāṭī | bhogitāṃ jālāsi re hiṃpuṭī | tethuniyāṃ thorā kaṣṭīṃ | suṭalāsi daiveṃ || 43 ||
दुःख भोगिलें आपुल्या जीवें । तेथें कैचिं होतीं सर्वें । तैचेंचि पुढें येकलें जावें । लागेल बापा ॥ ४४ ॥
duḥkha bhogileṃ āpulyā jīveṃ | tetheṃ kaiciṃ hotīṃ sarveṃ | taiceṃci puḍheṃ yekaleṃ jāveṃ | lāgela bāpā || 44 ||
कैंचि माता कैंचा पिता । कैंचि बहिण कैंचा भ्राता । कैंचीं सुहृदें कैंची वनिता । पुत्रकळत्रादिक ॥ ४५ ॥
kaiṃci mātā kaiṃcā pitā | kaiṃci bahiṇa kaiṃcā bhrātā | kaiṃcīṃ suhṛdeṃ kaiṃcī vanitā | putrakal̤atrādika || 45 ||
हे तूं जाण मावेचीं । आवघीं सोइरीं सुखाचीं । हे तुझ्या सुखदुःखाचीं । सांगाती नव्हेती ॥ ४६ ॥
he tūṃ jāṇa māvecīṃ | āvaghīṃ soirīṃ sukhācīṃ | he tujhyā sukhaduḥkhācīṃ | sāṃgātī navhetī || 46 ||
कैंचा प्रपंच कैंचे कुळ । कासया होतोसी व्याकुळ । धन कण लक्ष्मी सकळ । जाइजणें ॥ ४७ ॥
kaiṃcā prapaṃca kaiṃce kul̤a | kāsayā hotosī vyākul̤a | dhana kaṇa lakṣmī sakal̤a | jāijaṇeṃ || 47 ||
कैंचें घर कैंचा संसार । कासया करिसी जोजार । जन्मवरी वाहोन भार । सेखीं सांडून जासी ॥ ४८ ॥
kaiṃceṃ ghara kaiṃcā saṃsāra | kāsayā karisī jojāra | janmavarī vāhona bhāra | sekhīṃ sāṃḍūna jāsī || 48 ||
कैंचें तारुण्य कैंचे वैभव । कैंचें सोहळे हावभाव । हें सकळहि जाण माव । माईक माया ॥ ४९ ॥
kaiṃceṃ tāruṇya kaiṃce vaibhava | kaiṃceṃ sohal̤e hāvabhāva | heṃ sakal̤ahi jāṇa māva | māīka māyā || 49 ||
येच क्षणीं मरोन जासी । तरी रघुनाथीं अंतरलासी । माझें माझें म्हणतोसी । म्हणौनियां ॥ ५० ॥
yeca kṣaṇīṃ marona jāsī | tarī raghunāthīṃ aṃtaralāsī | mājheṃ mājheṃ mhaṇatosī | mhaṇauniyāṃ || 50 ||
तुवां भोगिल्या पुनरावृत्ती । ऐसीं मायबापें किती । स्त्री कन्या पुत्र होती । लक्षानलक्ष ॥ ५१ ॥
tuvāṃ bhogilyā punarāvṛttī | aisīṃ māyabāpeṃ kitī | strī kanyā putra hotī | lakṣānalakṣa || 51 ||
कर्मयोगें सकळ मिळालीं । येके स्थळीं जन्मास आलीं । तें तुवां आपुलीं मानिलीं । कैसीं रे पढतमूर्खा ॥ ५२ ॥
karmayogeṃ sakal̤a mil̤ālīṃ | yeke sthal̤īṃ janmāsa ālīṃ | teṃ tuvāṃ āpulīṃ mānilīṃ | kaisīṃ re paḍhatamūrkhā || 52 ||
तुझें तुज नव्हे शरीर । तेथें इतरांचा कोण विचार । आतां येक भगवंत साचार । धरीं भावार्थबळें ॥ ५३ ॥
tujheṃ tuja navhe śarīra | tetheṃ itarāṃcā koṇa vicāra | ātāṃ yeka bhagavaṃta sācāra | dharīṃ bhāvārthabal̤eṃ || 53 ||
येका दुर्भराकारणें । नाना नीचांची सेवा करणें । नाना स्तुती आणी स्तवनें । मर्यादा धरावी ॥ ५४ ॥
yekā durbharākāraṇeṃ | nānā nīcāṃcī sevā karaṇeṃ | nānā stutī āṇī stavaneṃ | maryādā dharāvī || 54 ||
जो अन्न देतो उदरासी । शेरीर विकावें लागे त्यासी । मां जेणें घातलें जन्मासी । त्यासी कैसें विसरावें ॥ ५५ ॥
jo anna deto udarāsī | śerīra vikāveṃ lāge tyāsī | māṃ jeṇeṃ ghātaleṃ janmāsī | tyāsī kaiseṃ visarāveṃ || 55 ||
अहिर्निशीं ज्या भगवंता । सकळ जिवांची लागली चिंता । मेघ वरुषे जयाची सत्ता । सिंधु मर्यादा धरी ॥ ५६ ॥
ahirniśīṃ jyā bhagavaṃtā | sakal̤a jivāṃcī lāgalī ciṃtā | megha varuṣe jayācī sattā | siṃdhu maryādā dharī || 56 ||
भूमि धरिली धराधरें । प्रगट होईजे दिनकरें । ऐसी सृष्टी सत्तामात्रें । चालवी जो कां ॥ ५७ ॥
bhūmi dharilī dharādhareṃ | pragaṭa hoīje dinakareṃ | aisī sṛṣṭī sattāmātreṃ | cālavī jo kāṃ || 57 ||
ऐसा कृपाळु देवाधिदेव । नेणवे जयाचें लाघव । जो सांभाळी सकळ जीव । कृपाळुपणें ॥ ५८ ॥
aisā kṛpāl̤u devādhideva | neṇave jayāceṃ lāghava | jo sāṃbhāl̤ī sakal̤a jīva | kṛpāl̤upaṇeṃ || 58 ||
ऐसा सर्वात्मा श्रीराम- । सांडून, धरिती विषयकाम । ते प्राणी दुरात्मे अद्धम । केलें पावती ॥ ५९ ॥
aisā sarvātmā śrīrāma- | sāṃḍūna, dharitī viṣayakāma | te prāṇī durātme addhama | keleṃ pāvatī || 59 ||
रामेविण जे जे आस । तितुकी जाणावी नैराश । माझें माझें सावकाश । सीणचि उरे ॥ ६० ॥
rāmeviṇa je je āsa | titukī jāṇāvī nairāśa | mājheṃ mājheṃ sāvakāśa | sīṇaci ure || 60 ||
जयास वाटे सीण व्हावा । तेणें विषयो चिंतीत जावा । विषयो न मिळतां जीवा । तगबग सुटे ॥ ६१ ॥
jayāsa vāṭe sīṇa vhāvā | teṇeṃ viṣayo ciṃtīta jāvā | viṣayo na mil̤atāṃ jīvā | tagabaga suṭe || 61 ||
सांडून राम आनंदघन । ज्याचे मनीं विषयचिंतन । त्यासी कैंचें समाधान । लोलंगतासी ॥ ६२ ॥
sāṃḍūna rāma ānaṃdaghana | jyāce manīṃ viṣayaciṃtana | tyāsī kaiṃceṃ samādhāna | lolaṃgatāsī || 62 ||
जयास वाटे सुखचि असावें । तेणें रघुनाथभजनीं लागावें । स्वजन सकळही त्यागावे । दुःखमूळ जे ॥ ६३ ॥
jayāsa vāṭe sukhaci asāveṃ | teṇeṃ raghunāthabhajanīṃ lāgāveṃ | svajana sakal̤ahī tyāgāve | duḥkhamūl̤a je || 63 ||
जेथें वासना झोंबोन पडे । तेणेंचि अपायें दुःख जडे । म्हणौनि विषयवासना मोडे । तो येक सुखी ॥ ६४ ॥
jetheṃ vāsanā jhoṃbona paḍe | teṇeṃci apāyeṃ duḥkha jaḍe | mhaṇauni viṣayavāsanā moḍe | to yeka sukhī || 64 ||
विषयजनित जें जें सुख । तेथेंचि होतें परम दुःख । पूर्वीं गोड अंतीं शोक । नेमस्त आहे ॥ ६५ ॥
viṣayajanita jeṃ jeṃ sukha | tetheṃci hoteṃ parama duḥkha | pūrvīṃ goḍa aṃtīṃ śoka | nemasta āhe || 65 ||
गळ गिळितां सुख वाटे । वोढून घेतां घसा फाटे । कां तें बापुडें मृग आपटे । चारा घेऊन पळतां ॥ ६६ ॥
gal̤a gil̤itāṃ sukha vāṭe | voḍhūna ghetāṃ ghasā phāṭe | kāṃ teṃ bāpuḍeṃ mṛga āpaṭe | cārā gheūna pal̤atāṃ || 66 ||
तैसी विषयसुखाची गोडी । गोड वाटे परी ते कुडी । म्हणौनियां आवडी । रघुनाथीं धरावी ॥ ६७ ॥
taisī viṣayasukhācī goḍī | goḍa vāṭe parī te kuḍī | mhaṇauniyāṃ āvaḍī | raghunāthīṃ dharāvī || 67 ||
ऐकोनि बोले भाविक । कैसेनि घडे जी सार्थक । सांगा स्वामी येमलोक । चुके जेणें ॥ ६८ ॥
aikoni bole bhāvika | kaiseni ghaḍe jī sārthaka | sāṃgā svāmī yemaloka | cuke jeṇeṃ || 68 ||
देवासी वास्तव्य कोठें । तो मज कैसेंनि भेटे । दुःखमूळ संसार तुटे । कोणेपरी स्वामी ॥ ६९ ॥
devāsī vāstavya koṭheṃ | to maja kaiseṃni bheṭe | duḥkhamūl̤a saṃsāra tuṭe | koṇeparī svāmī || 69 ||
धडपुडी भगवत्प्राप्ती- । होऊन, चुके अधिगती । ऐसा उपाये कृपामूर्ती । मज दीनास करावा ॥ ७० ॥
dhaḍapuḍī bhagavatprāptī- | hoūna, cuke adhigatī | aisā upāye kṛpāmūrtī | maja dīnāsa karāvā || 70 ||
वक्ता म्हणे हो येकभावें । भगवद्भजन करावें । तेणें होईल स्वभावें । समाधान ॥ ७१ ॥
vaktā mhaṇe ho yekabhāveṃ | bhagavadbhajana karāveṃ | teṇeṃ hoīla svabhāveṃ | samādhāna || 71 ||
कैसें करावें भगवद्भजन । कोठें ठेवावें हें मन । भगवद्भजनाचें लक्षण । मज निरोपावें ॥ ७२ ॥
kaiseṃ karāveṃ bhagavadbhajana | koṭheṃ ṭhevāveṃ heṃ mana | bhagavadbhajanāceṃ lakṣaṇa | maja niropāveṃ || 72 ||
ऐसा म्लानवदनें बोले । धरिले सदृढ पाऊलें । कंठ सद्गनदित, गळाले । अश्रुपात दुःखें ॥ ७३ ॥
aisā mlānavadaneṃ bole | dharile sadṛḍha pāūleṃ | kaṃṭha sadganadita, gal̤āle | aśrupāta duḥkheṃ || 73 ||
देखोन शिष्याची अनन्यता । भावें वोळला सद्गु्रु दाता । स्वानंद तुंबळेल आतां । पुढिले समासीं । इति श्रीदासबोधे गुरुशिष्यसंवादे । वैराग्यनिरूपणनाम समास दहावा ॥ ॥ । ॥ दशक तीसरा समाप्त ॥ ७४ ॥
dekhona śiṣyācī ananyatā | bhāveṃ vol̤alā sadguru dātā | svānaṃda tuṃbal̤ela ātāṃ | puḍhile samāsīṃ | iti śrīdāsabodhe guruśiṣyasaṃvāde | vairāgyanirūpaṇanāma samāsa dahāvā || || | || daśaka tīsarā samāpta || 74 ||
Keys: ← → turn the page, J K step through the verses.
Illustration: Verse & Place (Project-owned).