विष्णुपर्व · अध्यायः ७५
Pañcasaptatitamo'dhyāyaḥ
॥
A chapter of the Harivamsha.
69 verses·Sanskrit with transliteration
पञ्चसप्ततितमोऽध्यायः ।
वैशम्पायन उवाच ।
ततो रथवरं कृष्णः समारुह्य महामनाः ।
बिल्वोदकेश्वरं देवं नमस्कृत्य ययौ नृप ॥ १ ॥
pañcasaptatitamo'dhyāyaḥ |
vaiśampāyana uvāca |
tato rathavaraṃ kṛṣṇaḥ samāruhya mahāmanāḥ |
bilvodakeśvaraṃ devaṃ namaskṛtya yayau nṛpa || 1 ||
महेन्द्रमाह्वयामास रथस्थो मधुसूदनः ।
सत्कृतं पुष्कराभ्याशे सर्वैर्देवगणैः सह ॥ २ ॥
mahendramāhvayāmāsa rathastho madhusūdanaḥ |
satkṛtaṃ puṣkarābhyāśe sarvairdevagaṇaiḥ saha || 2 ||
ततः शक्रो जयन्तोऽथ हरिभिर्युक्तमुत्तमम् ।
आरुरोह रथं देवः सर्वकामप्रदः सताम् ॥ ३ ॥
tataḥ śakro jayanto'tha haribhiryuktamuttamam |
āruroha rathaṃ devaḥ sarvakāmapradaḥ satām || 3 ||
ततो रथस्थयोर्युद्धमभवत् कुरुनन्दन ।
देवयोर्दैवयोगेन पारिजातकृते तदा ॥ ४ ॥
tato rathasthayoryuddhamabhavat kurunandana |
devayordaivayogena pārijātakṛte tadā || 4 ||
ततोऽहनद् रणे विष्णुर्बाणैः शत्रुबलार्दनः ।
सैन्यानि देवराजस्य बाणजालैरजिह्मगैः ॥ ५ ॥
tato'hanad raṇe viṣṇurbāṇaiḥ śatrubalārdanaḥ |
sainyāni devarājasya bāṇajālairajihmagaiḥ || 5 ||
उपेन्द्रं न महेन्द्रोऽथ नैव विष्णुः सुरेश्वरम् ।
ताडयामासतुर्वीरौ शस्त्रैः शक्तावपि प्रभो ॥ ६ ॥
upendraṃ na mahendro'tha naiva viṣṇuḥ sureśvaram |
tāḍayāmāsaturvīrau śastraiḥ śaktāvapi prabho || 6 ||
एकैकमश्वं दशभिर्महेन्द्रस्य जनार्दनः ।
विव्याध विशिखैस्तीक्ष्णैरस्त्रयुक्तैर्जनेश्वर ॥ ७ ॥
ekaikamaśvaṃ daśabhirmahendrasya janārdanaḥ |
vivyādha viśikhaistīkṣṇairastrayuktairjaneśvara || 7 ||
शैब्याद्यानपि देवेन्द्रः शरैरमरसत्तमः ।
छादयामास राजेन्द्र घोरैरस्त्राभिमन्त्रितैः ॥ ८ ॥
śaibyādyānapi devendraḥ śarairamarasattamaḥ |
chādayāmāsa rājendra ghorairastrābhimantritaiḥ || 8 ||
स च बाणसहस्रैश्च कृष्णो गजमवाकिरत् ।
गरुडं च महातेजा बलभिद्धरिवाहनम् ॥ ९ ॥
sa ca bāṇasahasraiśca kṛṣṇo gajamavākirat |
garuḍaṃ ca mahātejā balabhiddharivāhanam || 9 ||
भूयिष्ठाभ्यां रथाभ्यां तौ तदहः शत्रुदारणौ ।
युयुधाते महात्मानौ नारायणसुराधिपौ ॥ १० ॥
bhūyiṣṭhābhyāṃ rathābhyāṃ tau tadahaḥ śatrudāraṇau |
yuyudhāte mahātmānau nārāyaṇasurādhipau || 10 ||
चकम्पे वसुधा कृत्स्ना नौर्जलस्थेव भारत ।
दिशां दाहेन दिग्देशाः संवृताश्च समन्ततः ॥ ११ ॥
cakampe vasudhā kṛtsnā naurjalastheva bhārata |
diśāṃ dāhena digdeśāḥ saṃvṛtāśca samantataḥ || 11 ||
चेलुर्गिरिवराश्चैव पेतुश्च शतशो द्रुमाः ।
पेतुश्च धरणीपृष्ठे मर्त्या धर्मगुणान्विताः ॥ १२ ॥
celurgirivarāścaiva petuśca śataśo drumāḥ |
petuśca dharaṇīpṛṣṭhe martyā dharmaguṇānvitāḥ || 12 ||
निर्घाताः शतशश्चैव पेतुस्तत्र नराधिप ।
ऊहुश्च सरितः सर्वाः प्रतिस्रोतो विशाम्पते ॥ १३ ॥
nirghātāḥ śataśaścaiva petustatra narādhipa |
ūhuśca saritaḥ sarvāḥ pratisroto viśāmpate || 13 ||
विष्वग्वाता ववुश्चैव पेतुरुल्काश्च निष्प्रभाः ।
मुहुर्मुहुर्भूतसंघा रथनादेन मोहिताः ॥ १४ ॥
viṣvagvātā vavuścaiva peturulkāśca niṣprabhāḥ |
muhurmuhurbhūtasaṃghā rathanādena mohitāḥ || 14 ||
प्रजज्वाल जले चैव वह्निर्जनपदेश्वर ।
युयुधुश्च ग्रहैः सार्द्धं ग्रहा नभसि सर्वतः ॥ १५ ॥
prajajvāla jale caiva vahnirjanapadeśvara |
yuyudhuśca grahaiḥ sārddhaṃ grahā nabhasi sarvataḥ || 15 ||
ज्योतींषि शतशः पेतुः स्वर्गाच्च धरणीतले ।
दिशां गजाः प्रकुपिता नागाश्च धरणीतले ॥ १६ ॥
jyotīṃṣi śataśaḥ petuḥ svargācca dharaṇītale |
diśāṃ gajāḥ prakupitā nāgāśca dharaṇītale || 16 ||
गर्दभारुणसंस्थानैश्छिन्नाभ्रैश्चावृतं नभः ।
विनदद्भिर्महारावैरुल्काशोणितवर्षिभिः ॥ १७ ॥
gardabhāruṇasaṃsthānaiśchinnābhraiścāvṛtaṃ nabhaḥ |
vinadadbhirmahārāvairulkāśoṇitavarṣibhiḥ || 17 ||
न भूर्न द्यौर्न गगनं नरेन्द्रवृषभाभवन् ।
स्वस्थानि सुरवीरौ तु दृष्ट्वा युद्धगतौ तदा ॥ १८ ॥
na bhūrna dyaurna gaganaṃ narendravṛṣabhābhavan |
svasthāni suravīrau tu dṛṣṭvā yuddhagatau tadā || 18 ||
जेपुर्मुनिगणा मन्त्राञ्जगतो हितकाम्यया ।
ब्राह्मणाश्च महात्मानो ह्यतिष्ठंस्तेषु सत्वराः ॥ १९ ॥
jepurmunigaṇā mantrāñjagato hitakāmyayā |
brāhmaṇāśca mahātmāno hyatiṣṭhaṃsteṣu satvarāḥ || 19 ||
ततो ब्रह्मा महातेजाः कश्यपं वाक्यमब्रवीत् ।
गच्छ बध्वा सहादित्या पुत्रौ वारय सुव्रत ॥ २० ॥
tato brahmā mahātejāḥ kaśyapaṃ vākyamabravīt |
gaccha badhvā sahādityā putrau vāraya suvrata || 20 ||
स तथेति तदा देवमुक्त्वा पद्मभवं मुनिः ।
जगाम रथमास्थाय तस्थौ नरवरान्तिके ॥ २१ ॥
sa tatheti tadā devamuktvā padmabhavaṃ muniḥ |
jagāma rathamāsthāya tasthau naravarāntike || 21 ||
स्थितं तु कश्यपं दृष्ट्वा सहादित्या तदन्तरा ।
उभौ रथाभ्यां धरणीमवतीर्णौ महाबलौ ॥ २२ ॥
sthitaṃ tu kaśyapaṃ dṛṣṭvā sahādityā tadantarā |
ubhau rathābhyāṃ dharaṇīmavatīrṇau mahābalau || 22 ||
न्यस्तशस्त्रौ च तौ वीरौ ववन्दतुररिंदमौ ।
पितरौ धर्मतत्त्वज्ञौ सर्वभूतहिते रतौ ॥ २३ ॥
nyastaśastrau ca tau vīrau vavandaturariṃdamau |
pitarau dharmatattvajñau sarvabhūtahite ratau || 23 ||
उभौ गृहीत्वा हस्ताभ्यामदितिस्त्वब्रवीद् वचः ।
असोदराविवैवं किमन्योन्यं हन्तुमिच्छतः ॥ २४ ॥
ubhau gṛhītvā hastābhyāmaditistvabravīd vacaḥ |
asodarāvivaivaṃ kimanyonyaṃ hantumicchataḥ || 24 ||
स्वल्पमर्थं पुरस्कृत्य प्रवृत्तमतिदारुणम् ।
सदृशं नेति पश्यामि सर्वथा मम पुत्रयोः ॥ २५ ॥
svalpamarthaṃ puraskṛtya pravṛttamatidāruṇam |
sadṛśaṃ neti paśyāmi sarvathā mama putrayoḥ || 25 ||
श्रोतव्यं यदि मातुश्च पितुश्चैव प्रजापतेः ।
न्यस्तशस्त्रौ स्थितौ भूत्वा कुरुतं वचनं मम ॥ २६ ॥
śrotavyaṃ yadi mātuśca pituścaiva prajāpateḥ |
nyastaśastrau sthitau bhūtvā kurutaṃ vacanaṃ mama || 26 ||
तथेत्युक्त्वा च तौ देवौ स्नातुकामौ महाबलौ ।
गङ्गां जग्मतुरेवाथ प्रजल्पन्तौ परस्परम् ॥ २७ ॥
tathetyuktvā ca tau devau snātukāmau mahābalau |
gaṅgāṃ jagmaturevātha prajalpantau parasparam || 27 ||
शक्र उवाच ।
त्वं प्रभुर्लोककृत् कृत्स्नराज्येऽहं स्थापितस्त्वया ।
स्थापयित्वा कथं नाम पुनर्मामवमन्यसे ॥ २८ ॥
śakra uvāca |
tvaṃ prabhurlokakṛt kṛtsnarājye'haṃ sthāpitastvayā |
sthāpayitvā kathaṃ nāma punarmāmavamanyase || 28 ||
भ्रातृत्वमुपगम्यैव ज्येष्ठत्वं चाप्यपोह्य च ।
कथं कमलपत्राक्ष निर्वाणं कर्तुमिच्छसि ॥ २९ ॥
bhrātṛtvamupagamyaiva jyeṣṭhatvaṃ cāpyapohya ca |
kathaṃ kamalapatrākṣa nirvāṇaṃ kartumicchasi || 29 ||
स्नातौ तु जाह्नवीतोये पुनरभ्यागतौ नृप ।
यत्रादितिः कश्यपश्च महात्मानौ दृढव्रतौ ॥ ३० ॥
snātau tu jāhnavītoye punarabhyāgatau nṛpa |
yatrāditiḥ kaśyapaśca mahātmānau dṛḍhavratau || 30 ||
प्रियसंगमनं नाम तं देशं मुनयोऽवदन् ।
यत्र तौ संगतौ चोभौ पितृभ्यां कमलेक्षणौ ॥ ३१ ॥
priyasaṃgamanaṃ nāma taṃ deśaṃ munayo'vadan |
yatra tau saṃgatau cobhau pitṛbhyāṃ kamalekṣaṇau || 31 ||
ततः शक्रस्य कौरव्य दत्त्वा वाचाभयं तदा ।
यत्र देवगणाः सर्वे समेता धर्मचारिणः ॥ ३२ ॥
tataḥ śakrasya kauravya dattvā vācābhayaṃ tadā |
yatra devagaṇāḥ sarve sametā dharmacāriṇaḥ || 32 ||
ततो ययुर्विमानैस्तु देवाः सर्वे त्रिविष्टपम् ।
ऋद्ध्या परमया युक्तास्तेषामेवानुरूपया ॥ ३३ ॥
tato yayurvimānaistu devāḥ sarve triviṣṭapam |
ṛddhyā paramayā yuktāsteṣāmevānurūpayā || 33 ||
कश्यपश्चादितिश्चैव तथा शक्रजनार्दनौ ।
विमानमेकमारुह्य गता राजंस्त्रिविष्टपम् ॥ ३४ ॥
kaśyapaścāditiścaiva tathā śakrajanārdanau |
vimānamekamāruhya gatā rājaṃstriviṣṭapam || 34 ||
ते शक्रसदनं प्राप्ता रम्यं सर्वगुणान्वितम् ।
ऊषुरेकत्र कौरव्य मुदिता धर्मचारिणः ॥ ३५ ॥
te śakrasadanaṃ prāptā ramyaṃ sarvaguṇānvitam |
ūṣurekatra kauravya muditā dharmacāriṇaḥ || 35 ||
शची तु कश्यपं पत्न्या सहितं धर्मवत्सला ।
उपाचरन्महात्मानं सर्वभूतहिते रतम् ॥ ३६ ॥
śacī tu kaśyapaṃ patnyā sahitaṃ dharmavatsalā |
upācaranmahātmānaṃ sarvabhūtahite ratam || 36 ||
ततस्तस्यां प्रभातायां रजन्यामब्रवीद्धरिम् ।
अदितिर्धर्मतत्त्वज्ञा सर्वभूतहितं वचः ॥ ३७ ॥
tatastasyāṃ prabhātāyāṃ rajanyāmabravīddharim |
aditirdharmatattvajñā sarvabhūtahitaṃ vacaḥ || 37 ||
उपेन्द्र द्वारकां गच्छ पारिजातं नयस्व च ।
वध्वा सम्प्रापयस्वेश पुण्यकं हृदये स्थितम् ॥ ३८ ॥
upendra dvārakāṃ gaccha pārijātaṃ nayasva ca |
vadhvā samprāpayasveśa puṇyakaṃ hṛdaye sthitam || 38 ||
पुण्यके सत्यया प्राप्ते पुनरेष त्वया तरुः ।
नन्दने पुरुषश्रेष्ठ स्थाप्यः स्थाने यथोचिते ॥ ३९ ॥
puṇyake satyayā prāpte punareṣa tvayā taruḥ |
nandane puruṣaśreṣṭha sthāpyaḥ sthāne yathocite || 39 ||
एवमस्त्विति कृष्णेन देवमाता यशस्विनी ।
उक्ता धर्मगुणैर्युक्ता नारदेन महात्मना ॥ ४० ॥
evamastviti kṛṣṇena devamātā yaśasvinī |
uktā dharmaguṇairyuktā nāradena mahātmanā || 40 ||
ततोऽभिवाद्य पितरं मातरं च जनार्दनः ।
महेन्द्रं सह शच्याथ प्रतस्थे द्वारकां प्रति ॥ ४१ ॥
tato'bhivādya pitaraṃ mātaraṃ ca janārdanaḥ |
mahendraṃ saha śacyātha pratasthe dvārakāṃ prati || 41 ||
ददौ कृष्णाय पौलोमी नियोगान् कुरुनन्दन ।
सर्वासामेव कृष्णस्य भार्याणां धर्मचारिणी ॥ ४२ ॥
dadau kṛṣṇāya paulomī niyogān kurunandana |
sarvāsāmeva kṛṣṇasya bhāryāṇāṃ dharmacāriṇī || 42 ||
दिव्यानां सर्वरत्नानां वाससां च मनस्विनी ।
नानारागविरक्तानां सदैवारजसामपि ॥ ४३ ॥
divyānāṃ sarvaratnānāṃ vāsasāṃ ca manasvinī |
nānārāgaviraktānāṃ sadaivārajasāmapi || 43 ||
भार्याणां च सहस्राणि यानि षोडश माधवे ।
प्रतिगृह्य महातेजाः प्रययौ द्वारकां प्रति ॥ ४४ ॥
bhāryāṇāṃ ca sahasrāṇi yāni ṣoḍaśa mādhave |
pratigṛhya mahātejāḥ prayayau dvārakāṃ prati || 44 ||
सम्पूज्यमानो द्युतिमान् खेचरैः पुण्यकर्मभिः ।
ससात्यकिः सपुत्रश्च प्राप्तो रैवतकं गिरिम् ॥ ४५ ॥
sampūjyamāno dyutimān khecaraiḥ puṇyakarmabhiḥ |
sasātyakiḥ saputraśca prāpto raivatakaṃ girim || 45 ||
स तत्र स्थापयित्वा च पारिजातं वरद्रुमम् ।
सात्यकं प्रेषयामास द्वारकां द्वारशालिनीम् ॥ ४६ ॥
sa tatra sthāpayitvā ca pārijātaṃ varadrumam |
sātyakaṃ preṣayāmāsa dvārakāṃ dvāraśālinīm || 46 ||
श्रीकृष्ण उवाच ।
पारिजातमिहानीतं महेन्द्रसदनान्मया ।
निवेदय महाबाहो भैमानां भैमवर्द्धन ॥ ४७ ॥
śrīkṛṣṇa uvāca |
pārijātamihānītaṃ mahendrasadanānmayā |
nivedaya mahābāho bhaimānāṃ bhaimavarddhana || 47 ||
अद्य द्वारवतीं चैव पारिजातमहं द्रुमम् ।
प्रवेशयिष्ये नगरे शोभा प्रक्रियतां शुभा ॥ ४८ ॥
adya dvāravatīṃ caiva pārijātamahaṃ drumam |
praveśayiṣye nagare śobhā prakriyatāṃ śubhā || 48 ||
इत्युक्तः सात्यको गत्वा तथोक्त्वा पुनरागतः ।
कुमारैर्नागरैः सार्द्धं साम्बप्रभृतिभिः प्रभो ॥ ४९ ॥
ityuktaḥ sātyako gatvā tathoktvā punarāgataḥ |
kumārairnāgaraiḥ sārddhaṃ sāmbaprabhṛtibhiḥ prabho || 49 ||
ततोऽग्रतः पारिजातमारोप्य गरुडे तदा ।
प्रद्युम्नो द्वारकां रम्यां विवेश रथिनां वरः ॥ ५० ॥
tato'grataḥ pārijātamāropya garuḍe tadā |
pradyumno dvārakāṃ ramyāṃ viveśa rathināṃ varaḥ || 50 ||
शैब्यादिहययुक्तेन रथेनानुययौ हरिः ।
तस्याथ रथमुख्येन सात्यकः साम्ब एव च ॥ ५१ ॥
śaibyādihayayuktena rathenānuyayau hariḥ |
tasyātha rathamukhyena sātyakaḥ sāmba eva ca || 51 ||
ये त्वन्ये नृप वार्ष्णेया यानैर्बहुविधैस्तथा ।
ययुः प्रहृष्टास्तत् कर्म पूजयन्तो महात्मनः ॥ ५२ ॥
ye tvanye nṛpa vārṣṇeyā yānairbahuvidhaistathā |
yayuḥ prahṛṣṭāstat karma pūjayanto mahātmanaḥ || 52 ||
सात्यकाद् विस्तरं श्रुत्वा यादवा नागरास्तथा ।
विस्मयं परमं जग्मुरप्रमेयस्य कर्मणा ॥ ५३ ॥
sātyakād vistaraṃ śrutvā yādavā nāgarāstathā |
vismayaṃ paramaṃ jagmuraprameyasya karmaṇā || 53 ||
तं दिव्यकुसुमं वृक्षं दृष्ट्वाऽऽनर्तनिवासिनः ।
राजन् न ततृपुर्हृष्टाः पश्यमाना महोदयम् ॥ ५४ ॥
taṃ divyakusumaṃ vṛkṣaṃ dṛṣṭvā''nartanivāsinaḥ |
rājan na tatṛpurhṛṣṭāḥ paśyamānā mahodayam || 54 ||
तमद्भुतमचिन्त्यं च मदकेलिकलाण्डजम् ।
वृक्षोत्तमं पश्यतां वै वृद्धानामगमज्जरा ॥ ५५ ॥
tamadbhutamacintyaṃ ca madakelikalāṇḍajam |
vṛkṣottamaṃ paśyatāṃ vai vṛddhānāmagamajjarā || 55 ||
ये त्वन्धचक्षुषः सर्वे तेऽभवन् दिव्यचक्षुषः ।
विरोगा रोगिणश्चासन् घ्रात्वा गन्धं वनस्पतेः ॥ ५६ ॥
ye tvandhacakṣuṣaḥ sarve te'bhavan divyacakṣuṣaḥ |
virogā rogiṇaścāsan ghrātvā gandhaṃ vanaspateḥ || 56 ||
लपन्तः कौकिलाञ्छ्वेताञ्छ्रुत्वाऽऽनर्तनिवासिनः ।
बभूवुर्हृष्टमनसो ववन्दुश्च जनार्दनम् ॥ ५७ ॥
lapantaḥ kaukilāñchvetāñchrutvā''nartanivāsinaḥ |
babhūvurhṛṣṭamanaso vavanduśca janārdanam || 57 ||
नानाविधानि तूर्याणि गेयानि मधुराणि च ।
शुश्रुवुस्तस्य वृक्षस्य नातिदूरं गता नराः ॥ ५८ ॥
nānāvidhāni tūryāṇi geyāni madhurāṇi ca |
śuśruvustasya vṛkṣasya nātidūraṃ gatā narāḥ || 58 ||
योऽयं संकल्पयामास गन्धं हृद्यं नरस्तथा ।
स तदैव तमाजघ्रे पारिजातसमुद्भवम् ॥ ५९ ॥
yo'yaṃ saṃkalpayāmāsa gandhaṃ hṛdyaṃ narastathā |
sa tadaiva tamājaghre pārijātasamudbhavam || 59 ||
ततः प्रविश्य रम्यां तु द्वारकां यदुनन्दनः ।
वसुदेवं महात्मानं ददृशे देवकीं तथा ॥ ६० ॥
tataḥ praviśya ramyāṃ tu dvārakāṃ yadunandanaḥ |
vasudevaṃ mahātmānaṃ dadṛśe devakīṃ tathā || 60 ||
कुकुराधिपतिं चैव बलं भ्रातरमेव च ।
वृद्धाश्च यादवानां ये मानार्हानमरोपमान् ॥ ६१ ॥
kukurādhipatiṃ caiva balaṃ bhrātarameva ca |
vṛddhāśca yādavānāṃ ye mānārhānamaropamān || 61 ||
विसृज्य तान् वै भगवाननादिनिधनोऽच्युतः ।
सम्पूज्य च यथान्यायं स्वमेव भवनं गतः ॥ ६२ ॥
visṛjya tān vai bhagavānanādinidhano'cyutaḥ |
sampūjya ca yathānyāyaṃ svameva bhavanaṃ gataḥ || 62 ||
स सत्यभामया वासं विवेश मधुसूदनः ।
पारिजातं तरुश्रेष्ठं ग्रहाय गदपूर्वजः ॥ ६३ ॥
sa satyabhāmayā vāsaṃ viveśa madhusūdanaḥ |
pārijātaṃ taruśreṣṭhaṃ grahāya gadapūrvajaḥ || 63 ||
सा देवी पूजयामास प्रहृष्टा वासवानुजम् ।
प्रतिजग्राह तं चापि पारिजातं महाद्रुमम् ॥ ६४ ॥
sā devī pūjayāmāsa prahṛṣṭā vāsavānujam |
pratijagrāha taṃ cāpi pārijātaṃ mahādrumam || 64 ||
मनीषितेन स तरुरल्पो भवति भारत ।
महांश्च वासुदेवस्य तदद्भुतमभून्महत् ॥ ६५ ॥
manīṣitena sa taruralpo bhavati bhārata |
mahāṃśca vāsudevasya tadadbhutamabhūnmahat || 65 ||
कदाचिद् द्वारकां सर्वां प्रच्छादयति भारत ।
कदाचिद्धस्तधार्यस्तु भवत्यङ्गुष्ठसंनिभः ॥ ६६ ॥
kadācid dvārakāṃ sarvāṃ pracchādayati bhārata |
kadāciddhastadhāryastu bhavatyaṅguṣṭhasaṃnibhaḥ || 66 ||
ननन्द सत्या कौरव्य देवी प्राप्य मनोरथम् ।
पुण्यकार्थं तु सम्भारान् सम्भर्तुमुपचक्रमे ॥ ६७ ॥
nananda satyā kauravya devī prāpya manoratham |
puṇyakārthaṃ tu sambhārān sambhartumupacakrame || 67 ||
यानि द्रव्याणि कौरव्य जम्बूद्वीपे तु कानिचित् ।
योग्यानि तानि कृष्णेन सम्भृतानि महात्मना ॥ ६८ ॥
yāni dravyāṇi kauravya jambūdvīpe tu kānicit |
yogyāni tāni kṛṣṇena sambhṛtāni mahātmanā || 68 ||
मुनिं तदासस्मृतवान् स नारदं ।
जनार्दनः सर्वगुणोचितं वशी ।
प्रतिग्रहार्थं व्रतकस्य सत्यया ।
यथोपदिष्टस्य पुरंदरानुजः ॥ ६९ ॥
muniṃ tadāsasmṛtavān sa nāradaṃ |
janārdanaḥ sarvaguṇocitaṃ vaśī |
pratigrahārthaṃ vratakasya satyayā |
yathopadiṣṭasya puraṃdarānujaḥ || 69 ||
Keys: ← → turn the page, J K step through the verses.
Illustration: Verse & Place (Project-owned).