देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत् । वैशम्पायन उवाच । ज्ञात्वा विष्णुं क्षितिगतं भागांश्च त्रिदिवौकसाम् । विनाशशंसी कंसस्य नारदो मथुरां ययौ ॥ १ ॥
devīṃ sarasvatīṃ vyāsaṃ tato jayamudīrayet | vaiśampāyana uvāca | jñātvā viṣṇuṃ kṣitigataṃ bhāgāṃśca tridivaukasām | vināśaśaṃsī kaṃsasya nārado mathurāṃ yayau || 1 ||