Read / Kanda Puranam / Book 2, chapter 49: paṭṭāpiṭēkap paṭalam of 142 அசுர காண்டம் — பட்டாபிடேகப் படலம் · பட்டாபிடேகப் படலம்
paṭṭāpiṭēkap paṭalam paṭṭāpiṭēkap paṭalam
॥
paṭṭāpiṭēkap paṭalam, from Acura Kāṇṭam; poems 2.991–2.1004.
14 verses · Tamil with transliteration
மற்றவ் வீர மகேந்திரம் நண்ணியே
உற்று நாடியவ் வும்பர்தங் கம்மியன்
கற்ற விஞ்சை வியந்து களிப்புறீஇக்
கொற்ற நீடுதன் கோயிலை நண்ணினான்.
maṟṟav vīra makēntiram naṇṇiyē
uṟṟu nāṭiyav vumpartaṅ kammiyaṉ
kaṟṟa viñcai viyantu kaḷippuṟīik
koṟṟa nīṭutaṉ kōyilai naṇṇiṉāṉ.
நண்ணு கின்றுழி நான்முக னாதியாம்
விண்ணு ளோர்கள் வியன்முடி சூட்டுதும்
அண்ண லுக்கென் றவற்றிற்கு வேண்டிய
எண்ணில் பல்பொருள் யாவுமுய்த் தாரரோ.
naṇṇu kiṉṟuḻi nāṉmuka ṉātiyām
viṇṇu ḷōrkaḷ viyaṉmuṭi cūṭṭutum
aṇṇa lukkeṉ ṟavaṟṟiṟku vēṇṭiya
eṇṇil palporuḷ yāvumuyt tārarō.
கோவில் நண்ணிய கொற்றவன் மற்றொரு
தாவில் பீடிகை தன்மிசை வைகியே
மாவு லாவிய மால்கடல் தெண்புனல்
தேவர் ஆட்டச் சிறப்புடன் ஆடினான்.
kōvil naṇṇiya koṟṟavaṉ maṟṟoru
tāvil pīṭikai taṉmicai vaikiyē
māvu lāviya mālkaṭal teṇpuṉal
tēvar āṭṭac ciṟappuṭaṉ āṭiṉāṉ.
ஆடி யம்பொனின் ஆடையு டீஇமலர்
சூடி ஒண்கலன் தூயன் பூண்டுபின்
பீடு சேர்தரு பின்னவர் பால்வர
நீடு காதல் நிருதர் புகழ்வே.
āṭi yampoṉiṉ āṭaiyu ṭīimalar
cūṭi oṇkalaṉ tūyaṉ pūṇṭupiṉ
pīṭu cērtaru piṉṉavar pālvara
nīṭu kātal nirutar pukaḻvē.
நிகரி லாத நிருதர்க் கிறைதொழப்
புகரு மாமுனி வோரும் புகழ்ந்திட
மிகந டுங்கிய விண்ணவர் போற்றிட
மகப திக்கு மனந்தளர் வெய்தவே.
nikari lāta nirutark kiṟaitoḻap
pukaru māmuṉi vōrum pukaḻntiṭa
mikana ṭuṅkiya viṇṇavar pōṟṟiṭa
makapa tikku maṉantaḷar veytavē.
வந்து சீய மணித்தவி சேறினன்
அந்த வெல்லையில் அச்சுதற் காமெனும்
இந்தி ரத்திரு மாமுடி ஏந்தியே
சுந்த ரத்தொடு நான்முகன் சூட்டினான்.
vantu cīya maṇittavi cēṟiṉaṉ
anta vellaiyil accutaṟ kāmeṉum
inti rattiru māmuṭi ēntiyē
cunta rattoṭu nāṉmukaṉ cūṭṭiṉāṉ.
கண்டு தானவர் காசிபன் காதலன்
புண்ட ரீகப் பொலன்கழல் தாழ்ந்தெழா
அண்டொ ணாமகிழ் வால்அடுந் தேறலை
உண்ட ளாரின் உளங்களிப் பெய்தினார்.
kaṇṭu tāṉavar kācipaṉ kātalaṉ
puṇṭa rīkap polaṉkaḻal tāḻnteḻā
aṇṭo ṇāmakiḻ vālaṭun tēṟalai
uṇṭa ḷāriṉ uḷaṅkaḷip peytiṉār.
அன்ன வேலை அமரர் முனிவர்கள்
பொன்ன வாநறும் போது கரங்கொடே
மன்னர் மன்னன் மணிமுடி யின்மிசை
முன்னி வாழ்த்தி முறைமுறை வீசினார்.
aṉṉa vēlai amarar muṉivarkaḷ
poṉṉa vānaṟum pōtu karaṅkoṭē
maṉṉar maṉṉaṉ maṇimuṭi yiṉmicai
muṉṉi vāḻtti muṟaimuṟai vīciṉār.
பாங்குறு தவிசின் பாலில் துணைவர்பங் கயன்மால் தம்மை
ஈங்கினி திருத்திர் என்ன இருந்தனர் ஏவ லாலே
ஓங்கிய மகவான் கொண்டான் களாசிஒண் ணிதியின் கோமான்
தாங்கினன் அடைப்பை மற்றச் சமீரணர் கவரி கொண்டார்.
pāṅkuṟu taviciṉ pālil tuṇaivarpaṅ kayaṉmāl tammai
īṅkiṉi tiruttir eṉṉa iruntaṉar ēva lālē
ōṅkiya makavāṉ koṇṭāṉ kaḷācioṇ ṇitiyiṉ kōmāṉ
tāṅkiṉaṉ aṭaippai maṟṟac camīraṇar kavari koṇṭār.
நிருதர்தங் குரிசி லான நெடுந்தகை யுடைவாள் கொண்டான்
பரிதியும் மதியும் அங்கட் பனிக்குடை நிழற்றி நின்றார்
வருணனும் மகாரும் ஆல வட்டம்வீ சினர்யாழ வல்ல
கருடர்கந் தருவர் சித்தர் கானமங் கிசையா நின்றார்.
nirutartaṅ kurici lāṉa neṭuntakai yuṭaivāḷ koṇṭāṉ
paritiyum matiyum aṅkaṭ paṉikkuṭai niḻaṟṟi niṉṟār
varuṇaṉum makārum āla vaṭṭamvī ciṉaryāḻa valla
karuṭarkan taruvar cittar kāṉamaṅ kicaiyā niṉṟār.
முத்தலை அயில்வே லேந்தி முறைநெறி ஆற்றுங் கூற்று
மெய்த்தழற் கடவுள் தானும் வேத்திர மேந்தி யாண்டும்
எத்திறத் தவரும் நீங்க எரிவிழித் திடியி னார்த்துப்
பத்தியின் நிறுவிச் சூரன் பல்புகழ் பரவி நின்றார்.
muttalai ayilvē lēnti muṟaineṟi āṟṟuṅ kūṟṟu
meyttaḻaṟ kaṭavuḷ tāṉum vēttira mēnti yāṇṭum
ettiṟat tavarum nīṅka eriviḻit tiṭiyi ṉārttup
pattiyiṉ niṟuvic cūraṉ palpukaḻ paravi niṉṟār.
குரைகழல் நிருதி என்போல் கோடிக மதுகைக் கொண்டான்
இருமைசேர் குரவர் தாமும் எல்லைதீர் முனிவர் யாருந்
திரைகெழு கங்கைத் தூநீர் செம்பொனங் கலசஞ் சேர்த்துத்
துருவையின் மறையால் வாங்கித் துவலைதூர்த் தாசி சொற்றார்.
kuraikaḻal niruti eṉpōl kōṭika matukaik koṇṭāṉ
irumaicēr kuravar tāmum ellaitīr muṉivar yārun
tiraikeḻu kaṅkait tūnīr cempoṉaṅ kalacañ cērttut
turuvaiyiṉ maṟaiyāl vāṅkit tuvalaitūrt tāci coṟṟār.
அரம்பைமே னகையே மிக்க உருப்பசி யாதி யாகி
வரம்பறும் அமரர் மாதர் வரன்முறை விதியின் நாடி
நரம்பியல் சுருதி பாடல் இயத்தொடு படிந்து நண்ணித்
திரம்பயில் நடனம் மூன்றுஞ் செவ்விதிற் புரிய லுற்றார்.
arampaimē ṉakaiyē mikka uruppaci yāti yāki
varampaṟum amarar mātar varaṉmuṟai vitiyiṉ nāṭi
narampiyal curuti pāṭal iyattoṭu paṭintu naṇṇit
tirampayil naṭaṉam mūṉṟuñ cevvitiṟ puriya luṟṟār.
இத்திறம் அமரர் யாரும் ஏனையர் தாமும் ஈண்டித்
தத்தம துரிமை தன்னைத் தவாநெறி தலைக்கொண் டாற்ற
மைத்தகு சூர பன்மன் மடங்கலந் தவிசின் மீதே
மெய்த்திரு நிகழ மன்னிப் பின்னிவை விளம்ப லுற்றான்.
ittiṟam amarar yārum ēṉaiyar tāmum īṇṭit
tattama turimai taṉṉait tavāneṟi talaikkoṇ ṭāṟṟa
maittaku cūra paṉmaṉ maṭaṅkalan taviciṉ mītē
meyttiru nikaḻa maṉṉip piṉṉivai viḷampa luṟṟāṉ.
॥
ஆகத் திருவிருத்தம் - 1004
ākat tiruviruttam - 1004
← Book 2, chapter 48: nakarcey paṭalam nakarcey paṭalam Book 2, chapter 50: aracucey paṭalam → aracucey paṭalam Keys: ← → turn the page, J K step through the verses.
Illustration: Verse & Place (Project-owned).