அசுர காண்டம் — சூரன் தண்டஞ்செய் படலம் · சூரன் தண்டஞ்செய் படலம்
cūraṉ taṇṭañcey paṭalam
cūraṉ taṇṭañcey paṭalam
॥
cūraṉ taṇṭañcey paṭalam, from Acura Kāṇṭam; poems 2.1718–2.1788.
71 verses·Tamil with transliteration
என்று பற்பல உரைத்தனள் ஆவலித் திரங்கிப்
பின்றொ டர்ந்திடு துன்முகி தன்னொடும் பெயரா
மன்றின் மேவரு சூரபன் மாவெனும் வலியோன்
பொன்ற டங்கழல் முன்னரே வீழ்ந்துபோய்ப் புரண்டாள்.
eṉṟu paṟpala uraittaṉaḷ āvalit tiraṅkip
piṉṟo ṭarntiṭu tuṉmuki taṉṉoṭum peyarā
maṉṟiṉ mēvaru cūrapaṉ māveṉum valiyōṉ
poṉṟa ṭaṅkaḻal muṉṉarē vīḻntupōyp puraṇṭāḷ.
புரண்டு மற்றவள் சகடையிற் பெயர்ந்திடும் போழ்தின்
மருண்டு பேரவை யகத்தினோர் அஞ்சினர் மறுக
அரண்ட ருங்கழற் சூரபன் மாவெனும் அவுணன்
இரண்டு நோக்கினுந் தீயெழ விழித்திவை இசைப்பான்.
puraṇṭu maṟṟavaḷ cakaṭaiyiṟ peyarntiṭum pōḻtiṉ
maruṇṭu pēravai yakattiṉōr añciṉar maṟuka
araṇṭa ruṅkaḻaṟ cūrapaṉ māveṉum avuṇaṉ
iraṇṭu nōkkiṉun tīyeḻa viḻittivai icaippāṉ.
என்னை யோவிவட் புலம்புதி அசமுகத் திளையோய்
உன்னை யோர்கிலா தென்னையும் நினைகிலா துன்கை
தன்னை யும்மிவள் கரத்தையும் வாளினால் தடிந்து
முன்னை யோரென இருந்துளார் யாரென மொழிந்தான்.
eṉṉai yōvivaṭ pulamputi acamukat tiḷaiyōy
uṉṉai yōrkilā teṉṉaiyum niṉaikilā tuṉkai
taṉṉai yummivaḷ karattaiyum vāḷiṉāl taṭintu
muṉṉai yōreṉa iruntuḷār yāreṉa moḻintāṉ.
புரந்த ரன்புணர் புலோமசை புவியிலோர் புறத்தில்
இருந்து நோற்றலும் உன்றனக் கென்றுசென் றெடுத்தோம்
விரைந்து வந்தொரு விண்ணவன் எங்களை வெகுண்டு
கரந்து ணித்துமற் றவளைமீட் டேகினன் கண்டாய்.
puranta raṉpuṇar pulōmacai puviyilōr puṟattil
iruntu nōṟṟalum uṉṟaṉak keṉṟuceṉ ṟeṭuttōm
viraintu vantoru viṇṇavaṉ eṅkaḷai vekuṇṭu
karantu ṇittumaṟ ṟavaḷaimīṭ ṭēkiṉaṉ kaṇṭāy.
என்னு முன்னரே சொரிந்தன விழிகனல் எரிவாய்
துன்னு தீம்புகைப் படலிகை உமிழ்ந்தது துண்டம்
வன்னி காலுறு காலென உயிர்த்தது மதிபோல்
மின்னல் வாளெயி றிதழினை மறைத்தது விரைவில்.
eṉṉu muṉṉarē corintaṉa viḻikaṉal erivāy
tuṉṉu tīmpukaip paṭalikai umiḻntatu tuṇṭam
vaṉṉi kāluṟu kāleṉa uyirttatu matipōl
miṉṉal vāḷeyi ṟitaḻiṉai maṟaittatu viraivil.
வெடிக்க லுற்றதெவ் வண்டமென் றையுற விரைவில்
இடிக்க லுற்றது தீயவாய் நகைவந்த திதழுந்
துடிக்க லுற்றது புருவமேல் நிமிர்ந்தது துள்ளிக்
கடிக்க லுற்றன எயிற்றணி கறகற கலிப்ப.
veṭikka luṟṟatev vaṇṭameṉ ṟaiyuṟa viraivil
iṭikka luṟṟatu tīyavāy nakaivanta titaḻun
tuṭikka luṟṟatu puruvamēl nimirntatu tuḷḷik
kaṭikka luṟṟaṉa eyiṟṟaṇi kaṟakaṟa kalippa.
புயற்பு றந்தொறு நித்தில முதிர்ந்தவா போல
வியர்ப்பு மிக்கன முறைமுறை அன்னது விளிய
மயிர்ப்பு றந்தொறும் புலிங்கம்வந் தடைந்தன வல்லே
செயிர்ப்பெ னுங்கனல் கிளர்ந்தது சிந்தையின் நின்றும்.
puyaṟpu ṟantoṟu nittila mutirntavā pōla
viyarppu mikkaṉa muṟaimuṟai aṉṉatu viḷiya
mayirppu ṟantoṟum puliṅkamvan taṭaintaṉa vallē
ceyirppe ṉuṅkaṉal kiḷarntatu cintaiyiṉ niṉṟum.
நீடு வெஞ்சினம் இத்திறம் அவனிடை நிகழ
ஓடு கின்றனர் திசையுளார் உலைந்தனர் முனிவர்
ஆடு கன்றதோர் தெய்வதக் கணிகையர் அவன்சீர்
பாடு கின்றவர் யாவரும் பதைபதைத் திரிந்தார்.
nīṭu veñciṉam ittiṟam avaṉiṭai nikaḻa
ōṭu kiṉṟaṉar ticaiyuḷār ulaintaṉar muṉivar
āṭu kaṉṟatōr teyvatak kaṇikaiyar avaṉcīr
pāṭu kiṉṟavar yāvarum pataipatait tirintār.
தாங்க லுற்றிடு திசைக்கரி ஓடிய தரிக்கும்
ஓங்கல் மேருவுங் குலைந்தன பணியெலாம் உலைந்த
ஏங்கு கின்றனர் வானவர் நடுங்கினர் இரவி
தீங்கு நாடியே பொயினன் மீண்டனன் திரிந்தான்.
tāṅka luṟṟiṭu ticaikkari ōṭiya tarikkum
ōṅkal mēruvuṅ kulaintaṉa paṇiyelām ulainta
ēṅku kiṉṟaṉar vāṉavar naṭuṅkiṉar iravi
tīṅku nāṭiyē poyiṉaṉ mīṇṭaṉaṉ tirintāṉ.
பார்ந டுங்கின விண்ணெலாம் நடுங்கின பரவை
நீர்ந டுங்கின அயன்பதம் நடுங்கின நெடியோன்
ஊர்ந டுங்கின அவுணரும் நடுங்கினர் உலகத்து
ஆர்ந டுங்கிலர் அவன்சினஞ் சிறியதோ அன்றே.
pārna ṭuṅkiṉa viṇṇelām naṭuṅkiṉa paravai
nīrna ṭuṅkiṉa ayaṉpatam naṭuṅkiṉa neṭiyōṉ
ūrna ṭuṅkiṉa avuṇarum naṭuṅkiṉar ulakattu
ārna ṭuṅkilar avaṉciṉañ ciṟiyatō aṉṟē.
அண்ண லம்புகழ்ச் சூரபன் மாவென அறையுங்
கண்ணில் புன்மனத் தவுணர்கோன் இத்திறங் கனன்று
துண்ணெ னச்சினத் தமரர்கள் யாரையுந் தொலைப்பான்
எண்ணி யுற்றிடும் இளையரைப் பார்த்திவை இசைப்பான்.
aṇṇa lampukaḻc cūrapaṉ māveṉa aṟaiyuṅ
kaṇṇil puṉmaṉat tavuṇarkōṉ ittiṟaṅ kaṉaṉṟu
tuṇṇe ṉacciṉat tamararkaḷ yāraiyun tolaippāṉ
eṇṇi yuṟṟiṭum iḷaiyaraip pārttivai icaippāṉ.
மீனெ டுத்துநம் மேவலில் திரிந்தவிண் ணவர்கோன்
கானி டத்திருந் தொருவனைக் கொண்டிவர் கரங்கள்
ஊனெ டுத்திடத் தறித்தனன் என்றிடின் ஒழிந்த
மானு டத்தரும் அடுவரே இங்கினி மாதோ.
mīṉe ṭuttunam mēvalil tirintaviṇ ṇavarkōṉ
kāṉi ṭattirun toruvaṉaik koṇṭivar karaṅkaḷ
ūṉe ṭuttiṭat taṟittaṉaṉ eṉṟiṭiṉ oḻinta
māṉu ṭattarum aṭuvarē iṅkiṉi mātō.
பரம னேயலன் பங்கயத் தவிசினோன் அல்லன்
திருவு வாவரு மார்புடைத் தேவனும் அல்லன்
இரியும் வாசவன் தானலன் அவன்பணி இயற்றும்
ஒருவ னாமிவர் கைதடிந் தாவிகொண் டுறைவான்.
parama ṉēyalaṉ paṅkayat taviciṉōṉ allaṉ
tiruvu vāvaru mārpuṭait tēvaṉum allaṉ
iriyum vācavaṉ tāṉalaṉ avaṉpaṇi iyaṟṟum
oruva ṉāmivar kaitaṭin tāvikoṇ ṭuṟaivāṉ.
விண்ம யங்குறு செருவிடைத் தானையால் வீக்கி
எண்மை கொண்டுறும் அமரரைக் கொணர்தலும் எனது
கண்முன் நின்றிடும் அவுணர்தங் கழிபசி யொழிய
உண்மின் நீரெனக் காடுத்திலேன் அறநினைந் துற்றேன்.
viṇma yaṅkuṟu ceruviṭait tāṉaiyāl vīkki
eṇmai koṇṭuṟum amararaik koṇartalum eṉatu
kaṇmuṉ niṉṟiṭum avuṇartaṅ kaḻipaci yoḻiya
uṇmiṉ nīreṉak kāṭuttilēṉ aṟaniṉain tuṟṟēṉ.
மறைவைத் தேயமர் கின்றதோர் வாசவன் தனையும்
நறைவைத் தேயமர் பூங்குழற் சசியையும் நான்முன்
சிறைவைத் தேனிலன் சிறியரென் றுன்னினன் தீயின்
குறைவைத் தோர்கள்போல் ஆயினேன் இத்திறங் குறியேன்.
maṟaivait tēyamar kiṉṟatōr vācavaṉ taṉaiyum
naṟaivait tēyamar pūṅkuḻaṟ caciyaiyum nāṉmuṉ
ciṟaivait tēṉilaṉ ciṟiyareṉ ṟuṉṉiṉaṉ tīyiṉ
kuṟaivait tōrkaḷpōl āyiṉēṉ ittiṟaṅ kuṟiyēṉ.
கைப்ப டுத்திய உயிர்ப்பலி கடிதின்உண் ணாது
தப்ப விட்டதோர் மால்கரி யொத்தனன் தமியேன்
இப்பு விக்கணே இவர்கரங் குறைத்திட்ட தெனது
மெய்ப்ப டுத்திய ஊனமே அலதுவே றுண்டோ.
kaippa ṭuttiya uyirppali kaṭitiṉuṇ ṇātu
tappa viṭṭatōr mālkari yottaṉaṉ tamiyēṉ
ippu vikkaṇē ivarkaraṅ kuṟaittiṭṭa teṉatu
meyppa ṭuttiya ūṉamē alatuvē ṟuṇṭō.
பூத ரந்தனைச் சிஆதைடிந் திடுபுரந் தரனை
மாத ரார்புகழ் சசிதனை நாடுவான் வழிக்கொள்
தூதர் இன்னமுங் கண்டிலர் கொல்அவர் துணிவால்
ஏத மின்றிஇப் புடவியிற் குறும்புசெய் திருத்தல்.
pūta rantaṉaic ciātaiṭin tiṭupuran taraṉai
māta rārpukaḻ cacitaṉai nāṭuvāṉ vaḻikkoḷ
tūtar iṉṉamuṅ kaṇṭilar kolavar tuṇivāl
ēta miṉṟiip puṭaviyiṟ kuṟumpucey tiruttal.
நீரி ருந்தனிர் புதல்வரும் இருந்தனர் நிகரில்
தேரி ருந்தது நேமியும் இருந்தது சிறிதென்
பேரி ருந்தது யானுமிங் கிருந்தனன் பின்னை
யாரி ருந்துமென் இருந்துமா கின்றதென் அந்தோ.
nīri runtaṉir putalvarum iruntaṉar nikaril
tēri runtatu nēmiyum iruntatu ciṟiteṉ
pēri runtatu yāṉumiṅ kiruntaṉaṉ piṉṉai
yāri runtumeṉ iruntumā kiṉṟateṉ antō.
வான ளாவுவெண் பஞ்சியின் மால்வரை வறிதே
தீநி லாயதோர் அளவையின் முடிந்திடுஞ் செயல்போல்
தூநி லாவெயிற் றனையர்கைச் சோரியின் துளியால்
போன தேபல அண்டமுங் கொண்டநம் புகழே.
vāṉa ḷāvuveṇ pañciyiṉ mālvarai vaṟitē
tīni lāyatōr aḷavaiyiṉ muṭintiṭuñ ceyalpōl
tūni lāveyiṟ ṟaṉaiyarkaic cōriyiṉ tuḷiyāl
pōṉa tēpala aṇṭamuṅ koṇṭanam pukaḻē.
இழிவும் இங்கிவர்க் குறுவதே இமையவர் தங்கள்
வழியின் நின்றதோர் அரந்தையும் இவ்விடை வருமே
பழியும் என்னிடத் தெய்துமே என்றும்இப் பழிதான்
ஒழிவ தில்லையே பொறுப்பதே அதனையென் னுயிரே.
iḻivum iṅkivark kuṟuvatē imaiyavar taṅkaḷ
vaḻiyiṉ niṉṟatōr arantaiyum ivviṭai varumē
paḻiyum eṉṉiṭat teytumē eṉṟumip paḻitāṉ
oḻiva tillaiyē poṟuppatē ataṉaiyeṉ ṉuyirē.
மல்ல லந்தடந் தேர்கடக் கைம்மலை வயமா
எல்லை யில்லவும் அவுணரும் எங்கணும் இருப்பச்
சில்லை மென்குழல் அசமுகி படுவதித் திறமோ
நல்ல நல்லஎன் னரசியல் முறையென நக்கான்.
malla lantaṭan tērkaṭak kaimmalai vayamā
ellai yillavum avuṇarum eṅkaṇum iruppac
cillai meṉkuḻal acamuki paṭuvatit tiṟamō
nalla nallaeṉ ṉaraciyal muṟaiyeṉa nakkāṉ.
நக்க காலையிற் காலுறும் வார்கழல் நரல
மக்கள் தங்களிற் பானுகோ பப்பெயர் வலியோன்
செக்கர் அங்கியிற் கிளர்ந்துதன் தந்தைமுன் செவ்வே
புக்கு வந்தனை செய்துநின் றினையன புகல்வான்.
nakka kālaiyiṟ kāluṟum vārkaḻal narala
makkaḷ taṅkaḷiṟ pāṉukō pappeyar valiyōṉ
cekkar aṅkiyiṟ kiḷarntutaṉ tantaimuṉ cevvē
pukku vantaṉai ceytuniṉ ṟiṉaiyaṉa pukalvāṉ.
ஐய கேண்மதி நமதுகுற் றேவலால் அழுங்கித்
தொய்ய லுள்ளமோ டிந்திரன் கரந்தனன் சுரரும்
நொய்யர் இத்தொழில் நினைப்பதுஞ் செய்யலர் நுங்கை
கையி ழந்ததென் மாயமோ உணர்கிலேன் கவல்வேன்.
aiya kēṇmati namatukuṟ ṟēvalāl aḻuṅkit
toyya luḷḷamō ṭintiraṉ karantaṉaṉ curarum
noyyar ittoḻil niṉaippatuñ ceyyalar nuṅkai
kaiyi ḻantateṉ māyamō uṇarkilēṉ kavalvēṉ.
வந்தி பெற்றிடு கான்முளை எட்டிவான் தவழும்
இந்து வைக்கரங் கொண்டனன் என்பதோர் இயல்பே
அந்த ரத்தரில் ஒருவனே இனையவர் அங்கை
சிந்தி யுற்றனன் என்றுநீ உரைத்திடுந் திறனே.
vanti peṟṟiṭu kāṉmuḷai eṭṭivāṉ tavaḻum
intu vaikkaraṅ koṇṭaṉaṉ eṉpatōr iyalpē
anta rattaril oruvaṉē iṉaiyavar aṅkai
cinti yuṟṟaṉaṉ eṉṟunī uraittiṭun tiṟaṉē.
வலியர் ஆகியே புரிந்தனர் எனினுமற் றவர்கள்
மெலியர் ஆற்றநீ வெகுளுறுந் தகைமைமே வினரோ
ஒலித ருங்கடல் மீன்சுமந் துன்பணி யுழந்தார்
அலியர் அல்லதை ஆண்டகை யார்கொலோ அனையோர்.
valiyar ākiyē purintaṉar eṉiṉumaṟ ṟavarkaḷ
meliyar āṟṟanī vekuḷuṟun takaimaimē viṉarō
olita ruṅkaṭal mīṉcuman tuṉpaṇi yuḻantār
aliyar allatai āṇṭakai yārkolō aṉaiyōr.
நறைம லர்க்கம லத்தனை வெகுளினும் நாரத்
துறையுள் வைகிய முகுந்தனை வெகுளினும் உம்பர்
எறிபு னற்சடை இறைவனை வெகுளினும் இயல்பே
சிறியர் தம்மையும முனிதியோ பெருமையிற் சிறந்தோய்.
naṟaima larkkama lattaṉai vekuḷiṉum nārat
tuṟaiyuḷ vaikiya mukuntaṉai vekuḷiṉum umpar
eṟipu ṉaṟcaṭai iṟaivaṉai vekuḷiṉum iyalpē
ciṟiyar tammaiyuma muṉitiyō perumaiyiṟ ciṟantōy.
முத்தி றப்படுந் தேவரே அல்லதுன் முனிவிற்
கெத்தி றத்தினர் இயைந்துளோர் இளையர்க்கும் இனைத்தே
சித்த முற்றிடும் வெகுளியைத் தீருதி இன்னோர்
கைத்த லந்தனை இழந்துழிப் பெயருவன் கடிதின்.
mutti ṟappaṭun tēvarē allatuṉ muṉiviṟ
ketti ṟattiṉar iyaintuḷōr iḷaiyarkkum iṉaittē
citta muṟṟiṭum vekuḷiyait tīruti iṉṉōr
kaitta lantaṉai iḻantuḻip peyaruvaṉ kaṭitiṉ.
விசைய வாளினால் இங்கிவர் கரந்தனை விட்டும்
அசைவில் ஆடவன் றன்னைநின் னுளத்தின்மால் அளித்த
சசியை இந்திரக் கள்வனைத் தம்முயிர் தமக்குப்
பசையி லாததோர் அமரரைப் பற்றினன் படர்வேன்.
vicaiya vāḷiṉāl iṅkivar karantaṉai viṭṭum
acaivil āṭavaṉ ṟaṉṉainiṉ ṉuḷattiṉmāl aḷitta
caciyai intirak kaḷvaṉait tammuyir tamakkup
pacaiyi lātatōr amararaip paṟṟiṉaṉ paṭarvēṉ.
அங்கண் உற்றிலர் மறைகுவ ரெயெனில் அகிலம்
எங்கும் நாடுவன் அனையர்வாழ துறக்கநா டேகிச்
செங்க னற்கொள அளிக்குவன் அமரர்தந் திறத்தை
மங்கை மாரொடும் பற்றியோர் கன்னலின் வருவேன்.
aṅkaṇ uṟṟilar maṟaikuva reyeṉil akilam
eṅkum nāṭuvaṉ aṉaiyarvāḻa tuṟakkanā ṭēkic
ceṅka ṉaṟkoḷa aḷikkuvaṉ amarartan tiṟattai
maṅkai māroṭum paṟṟiyōr kaṉṉaliṉ varuvēṉ.
ஈதி யால்விடை தமியனுக் கென்றுநின் றிரப்பத்
தாதை யாகிய அவுணர்கோன் முனிவினைத் தணிந்து
போதி மைந்தநின் படையொடும் ஆங்கெனப் புகல
ஆத வன்பகை அழகிதென் றுவகையை அடைந்தான்.
īti yālviṭai tamiyaṉuk keṉṟuniṉ ṟirappat
tātai yākiya avuṇarkōṉ muṉiviṉait taṇintu
pōti maintaniṉ paṭaiyoṭum āṅkeṉap pukala
āta vaṉpakai aḻakiteṉ ṟuvakaiyai aṭaintāṉ.
ஓகை சேர்தரு விண்ணவர் மணிமுடி உரிஞ்சிச்
சேகை சேர்தரு தாதைதாள் உச்சியிற் சேர்த்தி
வாகை சேர்சிறு தந்யைர் தம்மையும் வணங்கிப்
போகை சேர்விடை கொண்டுதன் னிருக்கையிற் போனான்.
ōkai cērtaru viṇṇavar maṇimuṭi uriñcic
cēkai cērtaru tātaitāḷ ucciyiṟ cērtti
vākai cērciṟu tanyair tammaiyum vaṇaṅkip
pōkai cērviṭai koṇṭutaṉ ṉirukkaiyiṟ pōṉāṉ.
மைந்தன் ஏகலுஞ் சூரபன் மாவெனும் வலியோன்
உந்து தீவிழி உழையரிற் சிலவரை நோக்கி
அந்த நான்முகன் இங்ஙனம் வருகுவன் அவனை
நந்தம் முன்னுறக் கொடுவரு வீரென நவின்றான்.
maintaṉ ēkaluñ cūrapaṉ māveṉum valiyōṉ
untu tīviḻi uḻaiyariṟ cilavarai nōkki
anta nāṉmukaṉ iṅṅaṉam varukuvaṉ avaṉai
nantam muṉṉuṟak koṭuvaru vīreṉa naviṉṟāṉ.
எங்கண் உற்றுளான் அயனெனக் கூவினர் ஏகிப்
பங்க யத்தனைக் கண்டுநிற் கொணர்கெனப் பணித்தான்
நங்கள் கொற்றவன் என்றலும் ஒல்லென நடவா
அங்கம் ஐந்துடன் அவுணர்கள் மன்னன்முன் அணைந்தான்.
eṅkaṇ uṟṟuḷāṉ ayaṉeṉak kūviṉar ēkip
paṅka yattaṉaik kaṇṭuniṟ koṇarkeṉap paṇittāṉ
naṅkaḷ koṟṟavaṉ eṉṟalum olleṉa naṭavā
aṅkam aintuṭaṉ avuṇarkaḷ maṉṉaṉmuṉ aṇaintāṉ.
அணைந்த பூமகன் வைகலே பக்கநாள் அவற்றாற்
புணர்ந்த யோகொடு கரணமே லுள்ளன புகல
நுணங்கு சிந்தையால் அகிலமும் படைத்துளாய் நொய்தில்
தணந்த கையிவர்க் குதவுதி என்றனன் தலைவன்.
aṇainta pūmakaṉ vaikalē pakkanāḷ avaṟṟāṟ
puṇarnta yōkoṭu karaṇamē luḷḷaṉa pukala
nuṇaṅku cintaiyāl akilamum paṭaittuḷāy noytil
taṇanta kaiyivark kutavuti eṉṟaṉaṉ talaivaṉ.
என்று தானிவை மொழிதலுந் திசைமுகன் இசைந்து
வன்றி றற்கரங் கூடுக மற்றிவர்க் கெனலும்
ஒன்றொர் மாத்திரைப் பொழுதின்முன் அவைவளர்ந் துறலும்
நன்று நன்றுநின் வல்லபம் என்றுசூர் நவின்றான்.
eṉṟu tāṉivai moḻitalun ticaimukaṉ icaintu
vaṉṟi ṟaṟkaraṅ kūṭuka maṟṟivark keṉalum
oṉṟor māttiraip poḻutiṉmuṉ avaivaḷarn tuṟalum
naṉṟu naṉṟuniṉ vallapam eṉṟucūr naviṉṟāṉ.
அன்ன தற்பின்னர் அசமுகத் தணங்கினை அரசன்
தொன்ன கர்க்குளே இருந்திடச் செய்துதுன் முகத்தி
தன்னை மைந்தனோ டுய்த்தனன் புலோமசைத் தையல்
முன்னி ருந்துழி காட்டியே வருகென மொழிந்து.
aṉṉa taṟpiṉṉar acamukat taṇaṅkiṉai aracaṉ
toṉṉa karkkuḷē iruntiṭac ceytutuṉ mukatti
taṉṉai maintaṉō ṭuyttaṉaṉ pulōmacait taiyal
muṉṉi runtuḻi kāṭṭiyē varukeṉa moḻintu.
உழைத்திர் இந்தபல் சிலதரை நோக்கியே உலகில்
தழைத்த செங்கதிர்க் கடவுளைத் தாரகா கணத்தை
எழுச்சி கொண்டுறு கோளினை யாரையும் இன்னே
அழைத்தி ராலெனச் சொற்றனன் அவுணர்கட் கரசன்.
uḻaittir intapal cilatarai nōkkiyē ulakil
taḻaitta ceṅkatirk kaṭavuḷait tārakā kaṇattai
eḻucci koṇṭuṟu kōḷiṉai yāraiyum iṉṉē
aḻaitti rāleṉac coṟṟaṉaṉ avuṇarkaṭ karacaṉ.
சேடர் பற்பலர் விடைகொடு சேட்புலஞ் சென்று
நேடி அன்னவர் தமையெலாங் கொணர்ந்துமுன் நிறுவ
மூடு கொண்டலிற் கரந்தமின் பின்னெழு முறைபோல்
கேடு கொண்டதொல் சினவெரி சூரனுட் கிளர்ந்த.
cēṭar paṟpalar viṭaikoṭu cēṭpulañ ceṉṟu
nēṭi aṉṉavar tamaiyelāṅ koṇarntumuṉ niṟuva
mūṭu koṇṭaliṟ karantamiṉ piṉṉeḻu muṟaipōl
kēṭu koṇṭatol ciṉaveri cūraṉuṭ kiḷarnta.
வியர்க்கும் நெஞ்சினன் கதிர் முதலோர்தமை விளியா
அயர்க்கை இன்றியே வானிடைத் திரியுநீர் அறியா
இயற்கை ஒன்றிலை எங்கைதன் செங்கையை எறிந்தோன்
செயற்கை காணுதிர் வறிதுநீர் இருந்ததென் சேணில்.
viyarkkum neñciṉaṉ katir mutalōrtamai viḷiyā
ayarkkai iṉṟiyē vāṉiṭait tiriyunīr aṟiyā
iyaṟkai oṉṟilai eṅkaitaṉ ceṅkaiyai eṟintōṉ
ceyaṟkai kāṇutir vaṟitunīr iruntateṉ cēṇil.
இளையள் தன்கரங் குறைத்திடும் இமையவன் உயிரைக்
களைதல் செய்திலீர் அல்லதேல் அனையனைக் கட்டித்
தளைசெய் திவ்விடைக் கொணர்ந்திலீர் அல்லதத் தலையில்
விளைவை வந்தெமக் குரைத்திலீர் நன்றுநும் மிகுதி.
iḷaiyaḷ taṉkaraṅ kuṟaittiṭum imaiyavaṉ uyiraik
kaḷaital ceytilīr allatēl aṉaiyaṉaik kaṭṭit
taḷaicey tivviṭaik koṇarntilīr allatat talaiyil
viḷaivai vantemak kuraittilīr naṉṟunum mikuti.
மறத்தி றத்தினால் எங்கைதன் கையையோர் வலியோன்
குறைத்த தற்குநீர் அகத்தரே அல்லது குறிக்கில்
புறத்தர் அன்றுநம் மாணையால் இத்தொழில் புரிவீர்
முறைத்தி றங்கொலோ நுங்களுக் கிதுவென மொழிந்தான்.
maṟatti ṟattiṉāl eṅkaitaṉ kaiyaiyōr valiyōṉ
kuṟaitta taṟkunīr akattarē allatu kuṟikkil
puṟattar aṉṟunam māṇaiyāl ittoḻil purivīr
muṟaitti ṟaṅkolō nuṅkaḷuk kituveṉa moḻintāṉ.
நீதி இல்லவன் ஈங்கிஆவை உரைத்தலும் நிருப
ஏதும் எங்களை வெகுளலை இங்கி இங்கிவள் கரத்தைக்
காது வான்றனைக் கண்டிலம் இன்றுசெல் கதியின்
மீது சென்றவெம் விழியென உரைத்தனர் விண்ணோர்.
nīti illavaṉ īṅkiāvai uraittalum nirupa
ētum eṅkaḷai vekuḷalai iṅki iṅkivaḷ karattaik
kātu vāṉṟaṉaik kaṇṭilam iṉṟucel katiyiṉ
mītu ceṉṟavem viḻiyeṉa uraittaṉar viṇṇōr.
துண்ட மாகியே இவள்கரந் துணிபட்ட செய்கை
கண்டி லார்களாங் கதியிடைச் சென்றவாங் கண்கள்
அண்டர் தஞ்செயல் அழகிதென் றனையரை யெல்லாந்
தண்டல் இல்லதோர் சிறைபுரி வித்தனன் தலைவன்.
tuṇṭa mākiyē ivaḷkaran tuṇipaṭṭa ceykai
kaṇṭi lārkaḷāṅ katiyiṭaic ceṉṟavāṅ kaṇkaḷ
aṇṭar tañceyal aḻakiteṉ ṟaṉaiyarai yellān
taṇṭal illatōr ciṟaipuri vittaṉaṉ talaivaṉ.
தினகரன் முதலினோர் சிறையிற் புக்கபின்
வினைஞரிற் சிலர்தமை விளித்து நீவிர்போய்த்
துனைவரு மருத்துவர் தொகையைத் தம்மென
முனிவொடு தூண்டினன் முடிவி லாற்றலான்.
tiṉakaraṉ mutaliṉōr ciṟaiyiṟ pukkapiṉ
viṉaiñariṟ cilartamai viḷittu nīvirpōyt
tuṉaivaru maruttuvar tokaiyait tammeṉa
muṉivoṭu tūṇṭiṉaṉ muṭivi lāṟṟalāṉ.
ஒற்றரில் ஒருசிலர் ஒல்லை ஏகியே
குற்றமின் மருத்துவர் குழாத்தைக் கூவியே
பற்றிமுன் உய்த்தலும் பதைக்கும் நெஞ்சினான்
தெற்றென் ஆங்கவர்க் கிதனைச் செப்புவான்.
oṟṟaril orucilar ollai ēkiyē
kuṟṟamiṉ maruttuvar kuḻāttaik kūviyē
paṟṟimuṉ uyttalum pataikkum neñciṉāṉ
teṟṟeṉ āṅkavark kitaṉaic ceppuvāṉ.
வானிடை மண்ணிடை மாதி ரத்திடை
மேனிகழ் கடலிடை வியன்பி லத்திடை
ஊனிடை யுயிரிடை ஒழிந்து நின்றிடும்
ஏனைய பொருளிடை எங்கும் நிற்றிரால்.
vāṉiṭai maṇṇiṭai māti rattiṭai
mēṉikaḻ kaṭaliṭai viyaṉpi lattiṭai
ūṉiṭai yuyiriṭai oḻintu niṉṟiṭum
ēṉaiya poruḷiṭai eṅkum niṟṟirāl.
ஏணுறு கின்றஎன் இளையள் கையையோர்
சேணினன் வாள்கொடு சேதித் திட்டதைக்
காணுதிர் உமக்கெவர் கரக்கற் பாலினோர்
நீணகர் குறுகியிந் நிலைமை சொற்றிலீர்.
ēṇuṟu kiṉṟaeṉ iḷaiyaḷ kaiyaiyōr
cēṇiṉaṉ vāḷkoṭu cētit tiṭṭataik
kāṇutir umakkevar karakkaṟ pāliṉōr
nīṇakar kuṟukiyin nilaimai coṟṟilīr.
தரியலர் சூழ்ச்சியால் தகுவர்க் கிப்பழி
வருவது நன்றென மகிழ்ந்து வைகினீர்
பெருமிதம் நன்றெனப் பேச மாறுசொல்
உரையற நின்றனர் உலவைப் பண்ணவர்.
tariyalar cūḻcciyāl takuvark kippaḻi
varuvatu naṉṟeṉa makiḻntu vaikiṉīr
perumitam naṉṟeṉap pēca māṟucol
uraiyaṟa niṉṟaṉar ulavaip paṇṇavar.
வன்றிறல் இன்றியே மனத்தில் அச்சமாய்
நின்றிடு கால்களை நீடு கால்களிற்
துன்றிய கனைகழற் சூர னென்பவன்
ஒன்றொரு சிறைதனில் உய்த்திட் டானரோ.
vaṉṟiṟal iṉṟiyē maṉattil accamāy
niṉṟiṭu kālkaḷai nīṭu kālkaḷiṟ
tuṉṟiya kaṉaikaḻaṟ cūra ṉeṉpavaṉ
oṉṟoru ciṟaitaṉil uyttiṭ ṭāṉarō.
ஈற்றினை இழைத்திட இருக்குங் கால்களைச்
சீற்றமொ டவுணர்கோன் சிறையில் வீட்டினான்
சாற்றிடின் உலகமேல் தவத்தி னால்வரும்
பேற்றினும் உளதுகொல் பெருமைத் தானதே.
īṟṟiṉai iḻaittiṭa irukkuṅ kālkaḷaic
cīṟṟamo ṭavuṇarkōṉ ciṟaiyil vīṭṭiṉāṉ
cāṟṟiṭiṉ ulakamēl tavatti ṉālvarum
pēṟṟiṉum uḷatukol perumait tāṉatē.
திரிதத மருத்தரைச் சிறையில் வைத்தபின்
குரைகழல் வினைஞரைக் கூவி இற்றையாண்
டிருதுநன் மதிமுதல் எல்லை யாளரைத்
தருதிரென் றுரைத்தலுந தாழ்ந்து போயினார்.
tiritata maruttaraic ciṟaiyil vaittapiṉ
kuraikaḻal viṉaiñaraik kūvi iṟṟaiyāṇ
ṭirutunaṉ matimutal ellai yāḷarait
tarutireṉ ṟuraittaluna tāḻntu pōyiṉār.
ஏவல ராயினோர் ஏகி யெல்லையின்
காவலராகிய கடவு ளோர்தமைக்
கூவினர் பற்றியே கொடுவந் துய்த்தலுந்
தேவர்கள் மாற்றலன் சீறிக் கூறுவான்.
ēvala rāyiṉōr ēki yellaiyiṉ
kāvalarākiya kaṭavu ḷōrtamaik
kūviṉar paṟṟiyē koṭuvan tuyttalun
tēvarkaḷ māṟṟalaṉ cīṟik kūṟuvāṉ.
புல்லிய மகபதி புணர்த்த அச்செயல்
ஒல்லுவ தென்றதற் குள்ள மாகிநீர்
எல்லிரு மனமகிழ்ந் திருத்திர் என்னொடுஞ்
சொல்லிய வந்திலீ ரியாண்டுந் துன்னினீர்.
pulliya makapati puṇartta acceyal
olluva teṉṟataṟ kuḷḷa mākinīr
elliru maṉamakiḻn tiruttir eṉṉoṭuñ
colliya vantilī riyāṇṭun tuṉṉiṉīr.
நிரந்தரம் நம்பணி நெறியின் நின்றுநீர்
இருந்ததிற் பயனெவன் இருக்கலா மையால்
வருந்தவ றென்சுரர் மருங்குற் றீரெனா
அருந்தளை இட்டனன் அவர்கள் தம்மையும்.
nirantaram nampaṇi neṟiyiṉ niṉṟunīr
iruntatiṟ payaṉevaṉ irukkalā maiyāl
varuntava ṟeṉcurar maruṅkuṟ ṟīreṉā
aruntaḷai iṭṭaṉaṉ avarkaḷ tammaiyum.
தூவலி கெழுவிய சூரன் பின்பில
ஏவலர் தங்களை விளித்திட் டிப்புவி
காவலர் தமையெலாங் கடிது வம்மெனக்
கூவுதிர் தம்மெனக் கூறித் தூண்டினான்.
tūvali keḻuviya cūraṉ piṉpila
ēvalar taṅkaḷai viḷittiṭ ṭippuvi
kāvalar tamaiyelāṅ kaṭitu vammeṉak
kūvutir tammeṉak kūṟit tūṇṭiṉāṉ.
தூண்டலும் அளவைதீர் தூத ரோடியே
ஈண்டிய காவலர் இனத்தை மாநிலந்
தேண்டினர் பற்றியே சென்று வென்றிகொள்
ஆண்டகை இறைவன தவையின் உய்ப்பவே.
tūṇṭalum aḷavaitīr tūta rōṭiyē
īṇṭiya kāvalar iṉattai mānilan
tēṇṭiṉar paṟṟiyē ceṉṟu veṉṟikoḷ
āṇṭakai iṟaivaṉa tavaiyiṉ uyppavē.
ஆக்கையில் வியர்ப்புற அச்சம் நாணுயிர்
தாக்குற நனியுளந் தளாக் கைதொழுங்
காக்குநர் தொகுதியைக் காவல் மன்னவன்
நோக்கினன் வெகுண்டிது நுவறல் மேயினான்.
ākkaiyil viyarppuṟa accam nāṇuyir
tākkuṟa naṉiyuḷan taḷāk kaitoḻuṅ
kākkunar tokutiyaik kāval maṉṉavaṉ
nōkkiṉaṉ vekuṇṭitu nuvaṟal mēyiṉāṉ.
எளித்துற லின்றிகம் ஏவல் நீங்கியே
களித்திடு சசியொடுங் கடவுள் வாசவன்
ஒளித்தனன் இம்பரின் உம்பர் இல்லைநீர்
அளித்தது சாவும் அழகி தாமரோ.
eḷittuṟa liṉṟikam ēval nīṅkiyē
kaḷittiṭu caciyoṭuṅ kaṭavuḷ vācavaṉ
oḷittaṉaṉ impariṉ umpar illainīr
aḷittatu cāvum aḻaki tāmarō.
குறித்திடு புரைமனக் கொண்ட லூர்பவன்
நெறித்திகழ ஆணையின் நின்ற தூதுவன்
மறித்திரு முகனுடை மங்கை தன்கரம்
அறுத்தவண் இருந்தனன் அதுவுந் தேர்ந்திலீர்.
kuṟittiṭu puraimaṉak koṇṭa lūrpavaṉ
neṟittikaḻa āṇaiyiṉ niṉṟa tūtuvaṉ
maṟittiru mukaṉuṭai maṅkai taṉkaram
aṟuttavaṇ iruntaṉaṉ atuvun tērntilīr.
மறங்கிளர் தேறல்வாய் மடுத்து வைகலுங்
கறங்குறு நிலையராய்க் கலங்கி னீர்கொலோ
உறங்கினி ரேகொலோ ஓம்பலீர் கொலோ
பிறங்குதொல் வளமையால் பித்துற் றீர்கொலோ.
maṟaṅkiḷar tēṟalvāy maṭuttu vaikaluṅ
kaṟaṅkuṟu nilaiyarāyk kalaṅki ṉīrkolō
uṟaṅkiṉi rēkolō ōmpalīr kolō
piṟaṅkutol vaḷamaiyāl pittuṟ ṟīrkolō.
ஓயுமென் பகைஞரோ டுறவுற் றீர்கொலோ
வாயவர் தங்களுக் கஞ்சி னீர்கொலோ
சேயிழை யாரிடைச் செருக்குற் றீர்கொலோ
நீயிர்கள் இருந்ததென் நிலைமை யென்னவே.
ōyumeṉ pakaiñarō ṭuṟavuṟ ṟīrkolō
vāyavar taṅkaḷuk kañci ṉīrkolō
cēyiḻai yāriṭaic cerukkuṟ ṟīrkolō
nīyirkaḷ iruntateṉ nilaimai yeṉṉavē.
எண்டரும் எந்தைநீ இசைத்த தன்மையிற்
கொண்டிலம் ஒன்றுமக் குவல யந்தனைப்
பண்டுதொட் டளிக்குதும் பகைஞர் யாரையுங்
கண்டிலங் கரந்துறை கதையுங் கேட்டிலம்.
eṇṭarum entainī icaitta taṉmaiyiṟ
koṇṭilam oṉṟumak kuvala yantaṉaip
paṇṭutoṭ ṭaḷikkutum pakaiñar yāraiyuṅ
kaṇṭilaṅ karantuṟai kataiyuṅ kēṭṭilam.
தாயெனும் ஏழகத் தலையள் துன்முக
ஆயிழை யொடும்வரல் அதுவும் அன்னர்கை
போயதுந் தெரிந்திலம் புந்தி கொள்ளுதி
மாயமி தாகுமால் மன்ன என்னவே.
tāyeṉum ēḻakat talaiyaḷ tuṉmuka
āyiḻai yoṭumvaral atuvum aṉṉarkai
pōyatun terintilam punti koḷḷuti
māyami tākumāl maṉṉa eṉṉavē.
மிடைதரு வெறுக்கையை மிசைந்து மால்கொளீஇப்
புடவியை யிடைதொறும் போற்றல் செய்திலீர்
இடையுற என்வயின் இனைய தோர்பழி
அடைவது மாயையாம் அழகிதே என்றான்.
miṭaitaru veṟukkaiyai micaintu mālkoḷīip
puṭaviyai yiṭaitoṟum pōṟṟal ceytilīr
iṭaiyuṟa eṉvayiṉ iṉaiya tōrpaḻi
aṭaivatu māyaiyām aḻakitē eṉṟāṉ.
ஒலிகெழும் உவரிப் புத்தேள் உள்ளுறை வடவைச் செந்தீத்
தொலைவுழி எழுவ தேபோல் சூரனுட் சினமீக் கொள்ள
மலிகதிர் இருள்புக் கென்ன வாளுரீஇ மருங்கே தானைத்
தலைவர் நின்றாரை ஏவித் தனித்தனி தண்டஞ் செய்வான்.
olikeḻum uvarip puttēḷ uḷḷuṟai vaṭavaic centīt
tolaivuḻi eḻuva tēpōl cūraṉuṭ ciṉamīk koḷḷa
malikatir iruḷpuk keṉṉa vāḷurīi maruṅkē tāṉait
talaivar niṉṟārai ēvit taṉittaṉi taṇṭañ ceyvāṉ.
சிற்சிலர் தமது நாவைச் செங்கையைச் சேதித் திட்டான்
சிற்சிலர் துண்டந் தன்னைச் செவிகளைக் களைதல் செய்தான்
சிற்சிலர் மருமந் தன்னைச் சிறுபுறத் தொடுகொய் வித்தான்
சிற்சிலர் தாளைத் தோளைச் சென்னியைச் சேதிப் பித்தான்.
ciṟcilar tamatu nāvaic ceṅkaiyaic cētit tiṭṭāṉ
ciṟcilar tuṇṭan taṉṉaic cevikaḷaik kaḷaital ceytāṉ
ciṟcilar maruman taṉṉaic ciṟupuṟat toṭukoy vittāṉ
ciṟcilar tāḷait tōḷaic ceṉṉiyaic cētip pittāṉ.
எறிதரு கழற்காற் சூரன் இத்திறம் பல்தண் டங்கள்
முறையினிற் செய்து சீய முழுமணித் தவிசில் தீர்ந்து
விறல்கெழும் இனையர் செல்ல விடைகொடுத் தயனை நோக்கி
மறைமுனி போதி யென்ன மற்றவன் இனைய சொற்றான்.
eṟitaru kaḻaṟkāṟ cūraṉ ittiṟam paltaṇ ṭaṅkaḷ
muṟaiyiṉiṟ ceytu cīya muḻumaṇit tavicil tīrntu
viṟalkeḻum iṉaiyar cella viṭaikoṭut tayaṉai nōkki
maṟaimuṉi pōti yeṉṉa maṟṟavaṉ iṉaiya coṟṟāṉ.
மன்னவர் மன்ன கேண்மோ வான்கதிர் உடுக்கள் ஏனோர்
இந்நில மடந்தை வேலைக் கிறையவர் யாரு மென்றும்
உன்னுடைப் பணியில் நிற்பர் உலகிவர் இன்றி யாகா
அன்னவர் பிழையுட் கொள்ளேல் அருஞ்சிறை சிடுத்தி என்றான்.
maṉṉavar maṉṉa kēṇmō vāṉkatir uṭukkaḷ ēṉōr
innila maṭantai vēlaik kiṟaiyavar yāru meṉṟum
uṉṉuṭaip paṇiyil niṟpar ulakivar iṉṟi yākā
aṉṉavar piḻaiyuṭ koḷḷēl aruñciṟai ciṭutti eṉṟāṉ.
குறையிரந் தினைய கூறிக் கோகன தத்தோன் வேண்ட
நறையிருந் துலவு தாரோன் நன்றென இசைவு கொள்ளா
உறையிருந் திலங்கும் வாட்கை ஒற்றரை நோக்கி நந்தஞ்
சிறையிருந் தோரைத் தம்மின் என்றலுஞ் சென்றங் குய்த்தார்.
kuṟaiyiran tiṉaiya kūṟik kōkaṉa tattōṉ vēṇṭa
naṟaiyirun tulavu tārōṉ naṉṟeṉa icaivu koḷḷā
uṟaiyirun tilaṅkum vāṭkai oṟṟarai nōkki nantañ
ciṟaiyirun tōrait tammiṉ eṉṟaluñ ceṉṟaṅ kuyttār.
வன்றளை உற்றோர் தம்மை மன்னவர் மன்னன் பாரா
என்றுநம் பணியில் நிற்றிர் இந்திர னொடுசேர் கல்லிர்
சென்றிடு நுங்கள் தொன்மை செய்திட வென்ன அன்னோர்
நன்றிது புரிதும் என்னா நயமொழி புகன்று போனார்.
vaṉṟaḷai uṟṟōr tammai maṉṉavar maṉṉaṉ pārā
eṉṟunam paṇiyil niṟṟir intira ṉoṭucēr kallir
ceṉṟiṭu nuṅkaḷ toṉmai ceytiṭa veṉṉa aṉṉōr
naṉṟitu puritum eṉṉā nayamoḻi pukaṉṟu pōṉār.
போதலுங் கமலத் தோற்கும் புதல்வர்க்கும் அமைச்சர் யார்க்கும்
மேதகு முனிவர் யார்க்கும் வியன்படைத் தலைமை யோர்க்கும்
போதலை உதவிச் சூரன் உறையுளிற் புகுந்தான் முன்செல்
ஆதவன் பகைஞன் செய்த செயலினை அறைத லுற்றேன்.
pōtaluṅ kamalat tōṟkum putalvarkkum amaiccar yārkkum
mētaku muṉivar yārkkum viyaṉpaṭait talaimai yōrkkum
pōtalai utavic cūraṉ uṟaiyuḷiṟ pukuntāṉ muṉcel
ātavaṉ pakaiñaṉ ceyta ceyaliṉai aṟaita luṟṟēṉ.
Keys: ← → turn the page, J K step through the verses.
Illustration: Verse & Place (Project-owned).