सनत्कुमार उवाच । वाग्देवता वतारोऽन्यः कालिकेति प्रकीर्तिता । तस्या मन्त्रं प्रवक्ष्यामि भुक्तिमुक्तिप्रदं नृणाम् ॥ १ ॥
sanatkumāra uvāca | vāgdevatā vatāro'nyaḥ kāliketi prakīrtitā | tasyā mantraṃ pravakṣyāmi bhuktimuktipradaṃ nṛṇām || 1 ||
पूर्वार्धः · अध्यायः ८५
A chapter of the Narada Purana.
143 versesSanskrit with transliteration
सनत्कुमार उवाच । वाग्देवता वतारोऽन्यः कालिकेति प्रकीर्तिता । तस्या मन्त्रं प्रवक्ष्यामि भुक्तिमुक्तिप्रदं नृणाम् ॥ १ ॥
sanatkumāra uvāca | vāgdevatā vatāro'nyaḥ kāliketi prakīrtitā | tasyā mantraṃ pravakṣyāmi bhuktimuktipradaṃ nṛṇām || 1 ||
सृष्टिक्रियान्विता शांतिर्बिद्वाढ्या च त्रिधा पुनः । अरुणाक्ष्यादीपिका च बिंदुयुक्ता द्विधा ततः ॥ २ ॥
sṛṣṭikriyānvitā śāṃtirbidvāḍhyā ca tridhā punaḥ | aruṇākṣyādīpikā ca biṃduyuktā dvidhā tataḥ || 2 ||
मायाद्वयं ततः पश्चाद्दक्षिणे कालिके पदम् । पुनश्च सप्तबीजानि स्वाहांतोऽयं मनूत्तमः ॥ ३ ॥
māyādvayaṃ tataḥ paścāddakṣiṇe kālike padam | punaśca saptabījāni svāhāṃto'yaṃ manūttamaḥ || 3 ||
भैरवोऽस्य ऋषिश्छन्द उष्णिक्काली तु देवता । बीजं मायादीर्घवर्त्म शक्तिरुक्ता मुनीश्वर ॥ ४ ॥
bhairavo'sya ṛṣiśchanda uṣṇikkālī tu devatā | bījaṃ māyādīrghavartma śaktiruktā munīśvara || 4 ||
षड्दीर्धाढ्ये बीजेन विद्याया अंगमीरितम् । मातृकार्णान्दश दश हृदये भुजयोः पदोः ॥ ५ ॥
ṣaḍdīrdhāḍhye bījena vidyāyā aṃgamīritam | mātṛkārṇāndaśa daśa hṛdaye bhujayoḥ padoḥ || 5 ||
विन्यस्य व्यापकं कुर्यान्मूलमंत्रेण साधकः । शिरः कृपाणमभयं वरं हस्तैश्च बिभ्रतीम् ॥ ६ ॥
vinyasya vyāpakaṃ kuryānmūlamaṃtreṇa sādhakaḥ | śiraḥ kṛpāṇamabhayaṃ varaṃ hastaiśca bibhratīm || 6 ||
मुंडस्रङ्मस्तकां मुक्तकेशां पितृवनस्तिताम् । सर्वालंकृतवर्णां च श्यामांगीं कालिकां स्मरेत् ॥ ७ ॥
muṃḍasraṅmastakāṃ muktakeśāṃ pitṛvanastitām | sarvālaṃkṛtavarṇāṃ ca śyāmāṃgīṃ kālikāṃ smaret || 7 ||
एवं ध्यात्वा जपेल्लक्षं जुहुयादयुतं ततः । प्रसूनैः करवीरोत्थैः पूजायंत्रमथोच्यते ॥ ८ ॥
evaṃ dhyātvā japellakṣaṃ juhuyādayutaṃ tataḥ | prasūnaiḥ karavīrotthaiḥ pūjāyaṃtramathocyate || 8 ||
विलिख्य पूर्वं षट्कोणं त्रिकोणत्रितयं ततः । पद्ममष्टदलं बाह्ये भूपुरं तत्र पूजयेत् ॥ ९ ॥
vilikhya pūrvaṃ ṣaṭkoṇaṃ trikoṇatritayaṃ tataḥ | padmamaṣṭadalaṃ bāhye bhūpuraṃ tatra pūjayet || 9 ||
जया च विजया चापि अजिता चापराजिता । नित्या विलासिनी वापि दोग्ध्यघोरा च मंगला ॥ १० ॥
jayā ca vijayā cāpi ajitā cāparājitā | nityā vilāsinī vāpi dogdhyaghorā ca maṃgalā || 10 ||
पीठस्य शक्तयो मायात्मने हृत्पीठमंत्रकः । शिवरूपशवश्थां च शिवाभिर्दिक्षु वेष्टिताम् ॥ ११ ॥
pīṭhasya śaktayo māyātmane hṛtpīṭhamaṃtrakaḥ | śivarūpaśavaśthāṃ ca śivābhirdikṣu veṣṭitām || 11 ||
महाकालरतासक्तां ध्यात्वांगान्यर्चयेत्पुरा । कालीं कपालिनीं कुल्लां कुरुकुल्लां विरोधिनीम् ॥ १२ ॥
mahākālaratāsaktāṃ dhyātvāṃgānyarcayetpurā | kālīṃ kapālinīṃ kullāṃ kurukullāṃ virodhinīm || 12 ||
विप्रचित्तां च षट्कोणे नवकोणे ततोऽर्चयेत् । उग्रामुष्णप्रभां दीप्तां नीलाधानां बलाकिकाम् ॥ १३ ॥
vipracittāṃ ca ṣaṭkoṇe navakoṇe tato'rcayet | ugrāmuṣṇaprabhāṃ dīptāṃ nīlādhānāṃ balākikām || 13 ||
मात्रां मुद्रां तथा मित्रां पूज्याः पत्रेषु मातरः । पद्मस्यास्य सुयत्नेन ब्राह्मी नारायणीत्यपि ॥ १४ ॥
mātrāṃ mudrāṃ tathā mitrāṃ pūjyāḥ patreṣu mātaraḥ | padmasyāsya suyatnena brāhmī nārāyaṇītyapi || 14 ||
माहेश्वरी च चामुंडा कौमारी चापराजिता । वाराही नारसिंहा च पुनरेतास्तु भूपुरे ॥ १५ ॥
māheśvarī ca cāmuṃḍā kaumārī cāparājitā | vārāhī nārasiṃhā ca punaretāstu bhūpure || 15 ||
भैरवीं महदाद्यां तां सिंहाद्यां धूम्रपूर्विकाम् । भीमोन्मत्तादिकां चापि वशीकरणभैरवीम् ॥ १६ ॥
bhairavīṃ mahadādyāṃ tāṃ siṃhādyāṃ dhūmrapūrvikām | bhīmonmattādikāṃ cāpi vaśīkaraṇabhairavīm || 16 ||
मोहनाद्यां समाराध्य शक्रादीन्यायुधान्यपि । एवमाराधिता काली सिद्धा भवति मंत्रिणाम् ॥ १७ ॥
mohanādyāṃ samārādhya śakrādīnyāyudhānyapi | evamārādhitā kālī siddhā bhavati maṃtriṇām || 17 ||
ततः प्रयोगान्कुर्वीत महाभैरवभाषितान् । आत्मनो वा परस्यार्थं क्षिप्रसिद्धिप्रदायकान् ॥ १८ ॥
tataḥ prayogānkurvīta mahābhairavabhāṣitān | ātmano vā parasyārthaṃ kṣiprasiddhipradāyakān || 18 ||
स्त्रीणां प्रहारं निंदां च कौटिल्यं वाप्रियं वचः । आत्मनो हितमन्विच्छन् कालीभक्तो विवर्जयेत् ॥ १९ ॥
strīṇāṃ prahāraṃ niṃdāṃ ca kauṭilyaṃ vāpriyaṃ vacaḥ | ātmano hitamanvicchan kālībhakto vivarjayet || 19 ||
सुदृशो मदनावासं पश्यन्यः प्रजपेन्मनुम् । अयुतं सोऽचिरादेव वाक्पपतेः समतामियात् । ८५-२० । दिगम्बरो मुक्तकेशः श्मशानस्थोऽधियामिनि । जपेद्योऽयुतमेतस्य भवेयुः सर्वसिद्धयः ॥ २०–२१ ॥
sudṛśo madanāvāsaṃ paśyanyaḥ prajapenmanum | ayutaṃ so'cirādeva vākpapateḥ samatāmiyāt | 85-20 | digambaro muktakeśaḥ śmaśānastho'dhiyāmini | japedyo'yutametasya bhaveyuḥ sarvasiddhayaḥ || 20–21 ||
शवस्य हृदये स्थित्वा निर्वासाः प्रेतभूमिगः । अर्कपुष्पसहस्रेणाभ्यक्तेन स्वीयरेतसा ॥ २२ ॥
śavasya hṛdaye sthitvā nirvāsāḥ pretabhūmigaḥ | arkapuṣpasahasreṇābhyaktena svīyaretasā || 22 ||
देवीं यः पूजयेद्भक्त्या जपन्नेकैकशो मनुम् । सोऽचरेणैव कालेन धरणीप्रभुतां व्रजेत् ॥ २३ ॥
devīṃ yaḥ pūjayedbhaktyā japannekaikaśo manum | so'careṇaiva kālena dharaṇīprabhutāṃ vrajet || 23 ||
रजः कीर्णं भगं नार्या ध्यायन्यो ह्ययुतं जपेत् । सकवित्वेन रम्येण जनान्मोहयति ध्रुवम् ॥ २४ ॥
rajaḥ kīrṇaṃ bhagaṃ nāryā dhyāyanyo hyayutaṃ japet | sakavitvena ramyeṇa janānmohayati dhruvam || 24 ||
त्रिपञ्चारे महापीठे शिवस्य हृदि संस्थिताम् । महाकालेन देवेन मारयुद्धं प्रकुर्वतीम् ॥ २५ ॥
tripañcāre mahāpīṭhe śivasya hṛdi saṃsthitām | mahākālena devena mārayuddhaṃ prakurvatīm || 25 ||
तां ध्यायन्स्मेरवदनां विदधत्सुरतं स्वयम् । जपेत्सहस्रमपि यः स शंकरसमो भवेत् ॥ २६ ॥
tāṃ dhyāyansmeravadanāṃ vidadhatsurataṃ svayam | japetsahasramapi yaḥ sa śaṃkarasamo bhavet || 26 ||
अस्थिलोमत्वचायुक्तं मांसं मार्जारमेषयोः । उष्ट्रस्य महिषस्यापि बलिं यस्तु समर्पयेत् ॥ २७ ॥
asthilomatvacāyuktaṃ māṃsaṃ mārjārameṣayoḥ | uṣṭrasya mahiṣasyāpi baliṃ yastu samarpayet || 27 ||
भूताष्टम्योर्मध्यरात्रे वश्याः स्युस्तस्य जन्तवः । विद्यालक्ष्मीयशःपुत्रैः स चिरं सुखमेधते ॥ २८ ॥
bhūtāṣṭamyormadhyarātre vaśyāḥ syustasya jantavaḥ | vidyālakṣmīyaśaḥputraiḥ sa ciraṃ sukhamedhate || 28 ||
यो हविष्याशनरतो दिवा देवीं स्मरन् जपेत् । नक्तं निधुवनासक्तो लक्षं स स्याद्धरापतिः ॥ २९ ॥
yo haviṣyāśanarato divā devīṃ smaran japet | naktaṃ nidhuvanāsakto lakṣaṃ sa syāddharāpatiḥ || 29 ||
रक्तांभोजैर्हुनेन्मंत्री धनैर्जयति वित्तपम् । बिल्वपत्रैर्भवेद्राज्यं रक्तपुष्पैर्वशीकृतिः ॥ ३० ॥
raktāṃbhojairhunenmaṃtrī dhanairjayati vittapam | bilvapatrairbhavedrājyaṃ raktapuṣpairvaśīkṛtiḥ || 30 ||
असृजी महिषादीनां कालिकां यस्तु तर्पयेत् । तस्य स्युरचिरादेव करस्थाः सर्वसिद्धयः ॥ ३१ ॥
asṛjī mahiṣādīnāṃ kālikāṃ yastu tarpayet | tasya syuracirādeva karasthāḥ sarvasiddhayaḥ || 31 ||
यो लक्षं प्रजपेन्मन्त्रं शवमारुह्य मन्त्रवित् । तस्य सिद्धो मनुः सद्यः सर्वेप्सितफलप्रदः ॥ ३२ ॥
yo lakṣaṃ prajapenmantraṃ śavamāruhya mantravit | tasya siddho manuḥ sadyaḥ sarvepsitaphalapradaḥ || 32 ||
तेनाश्वमेधप्रमुखैर्यागौरिष्टं सुजन्मना । दत्तं दानं तपस्तप्तं उपास्ते यस्तु कालिकाम् ॥ ३३ ॥
tenāśvamedhapramukhairyāgauriṣṭaṃ sujanmanā | dattaṃ dānaṃ tapastaptaṃ upāste yastu kālikām || 33 ||
ब्रह्मा विष्णुः शिवो गौरी लक्ष्मीर्गणपती रविः । पूजिताः सकला देवा यः कालीं पूजयेत्सदा ॥ ३४ ॥
brahmā viṣṇuḥ śivo gaurī lakṣmīrgaṇapatī raviḥ | pūjitāḥ sakalā devā yaḥ kālīṃ pūjayetsadā || 34 ||
अथापरः सरस्वत्या ह्यवतारो निगद्यते । यां निषेव्य नरा लोके कृतार्थाः स्युर्न संशयः ॥ ३५ ॥
athāparaḥ sarasvatyā hyavatāro nigadyate | yāṃ niṣevya narā loke kṛtārthāḥ syurna saṃśayaḥ || 35 ||
आप्यायिनी चन्द्रयुक्ता माया च वदनांतरे । सकामिका क्रुधा शांतिश्चन्द्रालंकृतमस्तका ॥ ३६ ॥
āpyāyinī candrayuktā māyā ca vadanāṃtare | sakāmikā krudhā śāṃtiścandrālaṃkṛtamastakā || 36 ||
दीपिका सासना चन्द्रयुगस्त्रं मनुरीरितः । मुनिरक्षोभ्य उद्दिष्टश्छन्दस्तु बृहती मतम् ॥ ३७ ॥
dīpikā sāsanā candrayugastraṃ manurīritaḥ | munirakṣobhya uddiṣṭaśchandastu bṛhatī matam || 37 ||
ताराख्या देवता बीजं द्वितीयञ्च चतुर्थकम् । शक्तिः षड्दीर्घयुक्तेन द्वितीयेनांगकल्पनम् ॥ ३८ ॥
tārākhyā devatā bījaṃ dvitīyañca caturthakam | śaktiḥ ṣaḍdīrghayuktena dvitīyenāṃgakalpanam || 38 ||
षोढा न्यासं ततः कुर्यात्तारायाः सर्वसिद्धिम् । श्रीकण्ठादीन्न्यसेद्रुद्रान्मातृकावर्णपूर्वकान् ॥ ३९ ॥
ṣoḍhā nyāsaṃ tataḥ kuryāttārāyāḥ sarvasiddhim | śrīkaṇṭhādīnnyasedrudrānmātṛkāvarṇapūrvakān || 39 ||
मातृकोक्तस्थले माया तृतीयक्रोधपूर्वकान् । चतुर्थीनमसायुक्तान्प्रथमो न्यास ईरितः ॥ ४० ॥
mātṛkoktasthale māyā tṛtīyakrodhapūrvakān | caturthīnamasāyuktānprathamo nyāsa īritaḥ || 40 ||
शवपीठसमासीनां नीलकांतिं त्रिलोचनाम् । अर्द्धेन्दुशेखरां नानाभूषणाढ्यां स्मरन्न्यसेत् ॥ ४१ ॥
śavapīṭhasamāsīnāṃ nīlakāṃtiṃ trilocanām | arddhenduśekharāṃ nānābhūṣaṇāḍhyāṃ smarannyaset || 41 ||
द्वितीये तु ग्रहन्यासं कुर्यात्तां समनुस्मरन् । त्रिबीजस्वरपूर्वं तु रक्तसूर्यं हृदि न्यसेत् ॥ ४२ ॥
dvitīye tu grahanyāsaṃ kuryāttāṃ samanusmaran | tribījasvarapūrvaṃ tu raktasūryaṃ hṛdi nyaset || 42 ||
तथा पवर्गपूर्वं तु शुक्लं सोमं भ्रुवोर्द्वये । कवर्गपूर्वं रक्ताभं मंगलं लोचनत्रयम् ॥ ४३ ॥
tathā pavargapūrvaṃ tu śuklaṃ somaṃ bhruvordvaye | kavargapūrvaṃ raktābhaṃ maṃgalaṃ locanatrayam || 43 ||
चवर्गाद्यं बुधं श्यामं न्यसेद्वक्षस्थले बुधः । ढवर्गाद्यं पीतवर्णं कण्ठकूपे बृहस्पतिम् ॥ ४४ ॥
cavargādyaṃ budhaṃ śyāmaṃ nyasedvakṣasthale budhaḥ | ḍhavargādyaṃ pītavarṇaṃ kaṇṭhakūpe bṛhaspatim || 44 ||
तवर्गाद्यं श्वेतवर्णं घटिकायां तु भार्गवम् । नीलवर्णं पवर्गाद्यं नाभिदेशे शनैश्चरम् ॥ ४५ ॥
tavargādyaṃ śvetavarṇaṃ ghaṭikāyāṃ tu bhārgavam | nīlavarṇaṃ pavargādyaṃ nābhideśe śanaiścaram || 45 ||
शवर्गाद्यं धूम्रवर्णं ध्यात्वा राहुं मुखे न्यसेत् । त्रिबीजपूर्वकश्चैवं ग्रहन्यासः समीरितः ॥ ४६ ॥
śavargādyaṃ dhūmravarṇaṃ dhyātvā rāhuṃ mukhe nyaset | tribījapūrvakaścaivaṃ grahanyāsaḥ samīritaḥ || 46 ||
तृतीयं लोकपालानां न्यासं कुर्यात्प्रयत्नतः । मायादिबीजत्रितयपूर्वकं सर्वसिद्धये ॥ ४७ ॥
tṛtīyaṃ lokapālānāṃ nyāsaṃ kuryātprayatnataḥ | māyādibījatritayapūrvakaṃ sarvasiddhaye || 47 ||
स्वमस्तके ललाटादि दिक्ष्वष्टस्वधउर्द्ध्वतः । ह्रस्वदीर्घकादिकाष्टवर्गपूर्वान्दिशाधिपान् ॥ ४८ ॥
svamastake lalāṭādi dikṣvaṣṭasvadhaurddhvataḥ | hrasvadīrghakādikāṣṭavargapūrvāndiśādhipān || 48 ||
शिवशक्त्यभिधे न्यासं चतुर्थे तु समाचरेत् । त्रिबीजपूर्वकान्न्यस्येत्षट्शिवाञ्छक्तिसंयुतान् ॥ ४९ ॥
śivaśaktyabhidhe nyāsaṃ caturthe tu samācaret | tribījapūrvakānnyasyetṣaṭśivāñchaktisaṃyutān || 49 ||
आधारादिषु चक्रेषु स्वचक्रवर्णपूर्वकान् । ब्रह्माणं डाकिनीयुक्तं वादिसांतार्णपूर्वकम् ॥ ५० ॥
ādhārādiṣu cakreṣu svacakravarṇapūrvakān | brahmāṇaṃ ḍākinīyuktaṃ vādisāṃtārṇapūrvakam || 50 ||
मूलाधारे विन्यसेच्च चतुर्द्दलसमन्वितम् । श्रीविष्णुं राकिणीयुक्तबादिलांतार्णपूर्वकम् ॥ ५१ ॥
mūlādhāre vinyasecca caturddalasamanvitam | śrīviṣṇuṃ rākiṇīyuktabādilāṃtārṇapūrvakam || 51 ||
स्वाधिष्ठनाभिधे चक्रे लिंगस्थे षड्दले न्यसेत् । रुद्रं तु डाकिनीयुक्तं डादिफांतार्णपूर्वकम् ॥ ५२ ॥
svādhiṣṭhanābhidhe cakre liṃgasthe ṣaḍdale nyaset | rudraṃ tu ḍākinīyuktaṃ ḍādiphāṃtārṇapūrvakam || 52 ||
चक्रे दशदले न्यस्येन्नाभिस्थे मणिपूरके । ईश्वरं कादिठान्तार्णपूर्वकं शाकिनीयुतम् ॥ ५३ ॥
cakre daśadale nyasyennābhisthe maṇipūrake | īśvaraṃ kādiṭhāntārṇapūrvakaṃ śākinīyutam || 53 ||
विन्यसेद्द्वादशदलेहृदयस्थे त्वनाहते । सदाशिवं शाकिनीं च षोडशस्वरपूर्वकम् ॥ ५४ ॥
vinyaseddvādaśadalehṛdayasthe tvanāhate | sadāśivaṃ śākinīṃ ca ṣoḍaśasvarapūrvakam || 54 ||
कण्ठस्थे षोडशदले विशुद्धाख्ये प्रविन्यसेत् । आज्ञाचक्रे परशिवं हाकिनीसंयुतं न्यसेत् ॥ ५५ ॥
kaṇṭhasthe ṣoḍaśadale viśuddhākhye pravinyaset | ājñācakre paraśivaṃ hākinīsaṃyutaṃ nyaset || 55 ||
लक्षार्णपूवं भ्रूमध्यसंस्थितेऽतिमनोहरे । तारादिपंचमं न्यासं कुर्यात्सर्वेष्टसिद्धये ॥ ५६ ॥
lakṣārṇapūvaṃ bhrūmadhyasaṃsthite'timanohare | tārādipaṃcamaṃ nyāsaṃ kuryātsarveṣṭasiddhaye || 56 ||
अष्टौ वर्गान्स्वरद्वंद्वपूर्वकान् बीजसंयुतान् । ताराद्या न्यासपूर्वाश्च प्रयोज्या अष्टशक्तयः ॥ ५७ ॥
aṣṭau vargānsvaradvaṃdvapūrvakān bījasaṃyutān | tārādyā nyāsapūrvāśca prayojyā aṣṭaśaktayaḥ || 57 ||
ताराथोग्रा महोग्रापि वज्रा काली सरस्वती । कामेश्वरी च चामुंडा इत्यष्टौ तारिकाः स्मृताः ॥ ५८ ॥
tārāthogrā mahogrāpi vajrā kālī sarasvatī | kāmeśvarī ca cāmuṃḍā ityaṣṭau tārikāḥ smṛtāḥ || 58 ||
ब्रह्मरंध्रे ललाटे च भ्रूमध्ये कण्ठदेशतः । हृदि नाभौ फले मूलाधारे चेताः क्रमान्न्यसेत् ॥ ५९ ॥
brahmaraṃdhre lalāṭe ca bhrūmadhye kaṇṭhadeśataḥ | hṛdi nābhau phale mūlādhāre cetāḥ kramānnyaset || 59 ||
अङ्गन्यासं ततः कुर्यात्पीठाख्यं सर्वसिद्धिदम् । आधारे कामरूपाख्यं बीजं ह्रस्वार्णपूर्वकम् ॥ ६० ॥
aṅganyāsaṃ tataḥ kuryātpīṭhākhyaṃ sarvasiddhidam | ādhāre kāmarūpākhyaṃ bījaṃ hrasvārṇapūrvakam || 60 ||
हृदि जालंधरं बीजं दीर्घपूर्वं प्रविन्यसेत् । ललाटे पूर्णगिर्याख्यं कवर्गाद्यं न्यसेत्सुधीः ॥ ६१ ॥
hṛdi jālaṃdharaṃ bījaṃ dīrghapūrvaṃ pravinyaset | lalāṭe pūrṇagiryākhyaṃ kavargādyaṃ nyasetsudhīḥ || 61 ||
उड्डीयानं चवर्गाद्यं केशसन्धौ प्रविन्यसेत् । कण्ठे तु मथुरापीठं दशम यादिकं न्यसेत् ॥ ६२ ॥
uḍḍīyānaṃ cavargādyaṃ keśasandhau pravinyaset | kaṇṭhe tu mathurāpīṭhaṃ daśama yādikaṃ nyaset || 62 ||
षोढा न्यासस्तु तारायाः प्रोक्तोऽभीष्टप्रदायकः । हृदि श्रीमदेकजटां तारिणीं शिरसि न्यसेत् ॥ ६३ ॥
ṣoḍhā nyāsastu tārāyāḥ prokto'bhīṣṭapradāyakaḥ | hṛdi śrīmadekajaṭāṃ tāriṇīṃ śirasi nyaset || 63 ||
वज्रोदके शिखां पातु उग्रतारां तु वर्मणि । महोग्रा वत्सरे नेत्रे पिंगाग्रैकजटास्त्रके ॥ ६४ ॥
vajrodake śikhāṃ pātu ugratārāṃ tu varmaṇi | mahogrā vatsare netre piṃgāgraikajaṭāstrake || 64 ||
षड्रदीर्गयुक्तमायाया एतान्यष्टौ षडंगके । अंगुष्ठादिष्वंगुलीषु पूर्वं विन्यस्य यत्नतः ॥ ६५ ॥
ṣaḍradīrgayuktamāyāyā etānyaṣṭau ṣaḍaṃgake | aṃguṣṭhādiṣvaṃgulīṣu pūrvaṃ vinyasya yatnataḥ || 65 ||
तर्जनीमध्यमाभ्यां तु कृत्वा तालत्रयं ततः । छोटिकामुद्राया कुर्याद्दिग्बन्धं देवतां स्मरन् ॥ ६६ ॥
tarjanīmadhyamābhyāṃ tu kṛtvā tālatrayaṃ tataḥ | choṭikāmudrāyā kuryāddigbandhaṃ devatāṃ smaran || 66 ||
विद्यया तारपुटया व्यापकं सप्तधा चरेत् । उग्रतारां ततो ध्यायेत्सद्यो वादेऽतिसिद्धिदाम् ॥ ६७ ॥
vidyayā tārapuṭayā vyāpakaṃ saptadhā caret | ugratārāṃ tato dhyāyetsadyo vāde'tisiddhidām || 67 ||
लयाब्धावंबुजन्मस्थां नीलाभां दिव्यभूषणाम् । कम्बुं खङ्गं कपालं च नीलाब्जं दधतीं करैः ॥ ६८ ॥
layābdhāvaṃbujanmasthāṃ nīlābhāṃ divyabhūṣaṇām | kambuṃ khaṅgaṃ kapālaṃ ca nīlābjaṃ dadhatīṃ karaiḥ || 68 ||
नागश्रेष्ठालंकृतांगीं रक्तनेत्रत्रयां स्मरेत् । जपेल्लक्षचतुष्कं हि दशांशं रक्तपद्मकैः ॥ ६९ ॥
nāgaśreṣṭhālaṃkṛtāṃgīṃ raktanetratrayāṃ smaret | japellakṣacatuṣkaṃ hi daśāṃśaṃ raktapadmakaiḥ || 69 ||
हुनेत्क्षीराज्यसंमिश्रैः शंखं संस्थाप्य संजपेत् । नारीं पश्यन्स्पृशन्गच्छन्महानिशि बलिं चरेत् ॥ ७० ॥
hunetkṣīrājyasaṃmiśraiḥ śaṃkhaṃ saṃsthāpya saṃjapet | nārīṃ paśyanspṛśangacchanmahāniśi baliṃ caret || 70 ||
श्मशाने शून्यसदने देवागारेऽथ निर्जने । पर्वते वनमध्ये वा शवमारुह्य मंत्रवित् ॥ ७१ ॥
śmaśāne śūnyasadane devāgāre'tha nirjane | parvate vanamadhye vā śavamāruhya maṃtravit || 71 ||
समरे शत्रुनिहतं यद्वा षाण्यासिकं शिशुम् । विद्यां साधयतः शीघ्रं साधितैवं प्रसिद्ध्यति ॥ ७२ ॥
samare śatrunihataṃ yadvā ṣāṇyāsikaṃ śiśum | vidyāṃ sādhayataḥ śīghraṃ sādhitaivaṃ prasiddhyati || 72 ||
मेधा प्रज्ञा प्रभा विद्या धीवृत्तिस्मृतिबुद्धयः । विश्वेश्वरीति संप्रोक्ताः पीठस्य नव शक्तयः ॥ ७३ ॥
medhā prajñā prabhā vidyā dhīvṛttismṛtibuddhayaḥ | viśveśvarīti saṃproktāḥ pīṭhasya nava śaktayaḥ || 73 ||
भृगुमन्विंदुसंयुक्तं मेघवर्त्म सरस्वती । योगपीठात्मने हार्द्दं पीठस्य मनुरीरितः ॥ ७४ ॥
bhṛgumanviṃdusaṃyuktaṃ meghavartma sarasvatī | yogapīṭhātmane hārddaṃ pīṭhasya manurīritaḥ || 74 ||
दत्त्वानेनासनं मूर्तिं मूलमंत्रेण कल्पयेत् । पूजयेद्विधिवद्देवीं तद्विधानमथोच्यते ॥ ७५ ॥
dattvānenāsanaṃ mūrtiṃ mūlamaṃtreṇa kalpayet | pūjayedvidhivaddevīṃ tadvidhānamathocyate || 75 ||
तारो माया भगं ब्रह्मा जटे सूर्यः सदीर्घकम् । यक्षाधिपतये तंद्रीसोपनीतं बलिं ततः ॥ ७६ ॥
tāro māyā bhagaṃ brahmā jaṭe sūryaḥ sadīrghakam | yakṣādhipataye taṃdrīsopanītaṃ baliṃ tataḥ || 76 ||
गृहयुग्मं शिवा स्वाहा बलिमंत्रोऽयमीरितः । दद्यान्नित्यं बलिं तेन मध्यरात्रे चतुष्पथे ॥ ७७ ॥
gṛhayugmaṃ śivā svāhā balimaṃtro'yamīritaḥ | dadyānnityaṃ baliṃ tena madhyarātre catuṣpathe || 77 ||
जलदानादिकं मंत्रैर्विदध्याद्दशभिस्ततः । ध्रुवो वज्रोदके वर्म फट्सप्तार्णो जलग्रहे ॥ ७८ ॥
jaladānādikaṃ maṃtrairvidadhyāddaśabhistataḥ | dhruvo vajrodake varma phaṭsaptārṇo jalagrahe || 78 ||
ताराद्या वह्निजायांता माया हि क्षालने मता । तारो मायाः भृगुः कर्णोविशुद्धं धर्मवर्मतः ॥ ७९ ॥
tārādyā vahnijāyāṃtā māyā hi kṣālane matā | tāro māyāḥ bhṛguḥ karṇoviśuddhaṃ dharmavarmataḥ || 79 ||
सर्वपापानि शाम्यंते छेतो नेत्रयुतं जलम् । कल्पान्तनयनस्वाहा मंत्र आचमने मतः ॥ ८० ॥
sarvapāpāni śāmyaṃte cheto netrayutaṃ jalam | kalpāntanayanasvāhā maṃtra ācamane mataḥ || 80 ||
ध्रुवो मणिधरीत्यंते वज्रिण्यक्षियुता मृतिः । खरिविद्यायुग्रिजश्व सर्ववांते बकोऽब्जवान् ॥ ८१ ॥
dhruvo maṇidharītyaṃte vajriṇyakṣiyutā mṛtiḥ | kharividyāyugrijaśva sarvavāṃte bako'bjavān || 81 ||
कारिण्यंते दीर्घवर्म अस्त्रं वह्निप्रियांतिमः । त्रयोविंशतिवर्णात्मा शिखाया बंधने मनुः ॥ ८२ ॥
kāriṇyaṃte dīrghavarma astraṃ vahnipriyāṃtimaḥ | trayoviṃśativarṇātmā śikhāyā baṃdhane manuḥ || 82 ||
प्रणवो रक्षयुगलं दीर्घवर्मास्त्रठद्वयम् । नवार्णेनामुना मंत्री कुर्याद्भूमिविशोधनम् ॥ ८३ ॥
praṇavo rakṣayugalaṃ dīrghavarmāstraṭhadvayam | navārṇenāmunā maṃtrī kuryādbhūmiviśodhanam || 83 ||
नारांते सर्वविघ्नानुत्सारयेति पदं ततः । हुं फट् स्वाहा गुणेंद्वर्णो मनुर्विघ्ननिवारणम् ॥ ८४ ॥
nārāṃte sarvavighnānutsārayeti padaṃ tataḥ | huṃ phaṭ svāhā guṇeṃdvarṇo manurvighnanivāraṇam || 84 ||
मायाबीजं जपापुष्पनिभं नाभौ विचिंयेत् । तदुत्थेनाग्निना देहं दहेत्साद्धस्वपाप्मना ॥ ८५ ॥
māyābījaṃ japāpuṣpanibhaṃ nābhau viciṃyet | tadutthenāgninā dehaṃ dahetsāddhasvapāpmanā || 85 ||
ताराबीजं सुवर्णाभं चिंतयेद्धृदि मंत्रवित् । पवनेन तदुत्थेन पापभस्म क्षिपेद्भुवि ॥ ८६ ॥
tārābījaṃ suvarṇābhaṃ ciṃtayeddhṛdi maṃtravit | pavanena tadutthena pāpabhasma kṣipedbhuvi || 86 ||
तुरीयं चंद्रकुंदाभं बीजं ध्यात्वाललाटतः । तदुत्थसुधयादे हं स्वयं वै देवतानिभम् ॥ ८७ ॥
turīyaṃ caṃdrakuṃdābhaṃ bījaṃ dhyātvālalāṭataḥ | tadutthasudhayāde haṃ svayaṃ vai devatānibham || 87 ||
अनया भूतशुद्ध्या तु देवीसादृश्यमाप्नुयात् । तारोऽनंतो भगुः कर्णो पद्मनाभयुतो बली ॥ ८८ ॥
anayā bhūtaśuddhyā tu devīsādṛśyamāpnuyāt | tāro'naṃto bhaguḥ karṇo padmanābhayuto balī || 88 ||
खे वज्ररेखे क्रोधाख्यं बीजं पावकल्लभा । अमुना द्वादशार्णेन रचयेन्मंडलं शुभम् ॥ ८९ ॥
khe vajrarekhe krodhākhyaṃ bījaṃ pāvakallabhā | amunā dvādaśārṇena racayenmaṃḍalaṃ śubham || 89 ||
तारो यथागता निद्रा सदृक्षेकभृगुर्विषम् । सदीर्घस्मृतिरौ साक्षौ महाकालो भगान्वितः ॥ ९० ॥
tāro yathāgatā nidrā sadṛkṣekabhṛgurviṣam | sadīrghasmṛtirau sākṣau mahākālo bhagānvitaḥ || 90 ||
क्रोधोऽस्त्रं मनुवर्णोऽयं मनुः पुष्पादिशोधने । तारः पाशः परा स्वाहा पंचार्णस्चित्तशोधने ॥ ९१ ॥
krodho'straṃ manuvarṇo'yaṃ manuḥ puṣpādiśodhane | tāraḥ pāśaḥ parā svāhā paṃcārṇascittaśodhane || 91 ||
मनवो दश संप्रोक्ता अर्ध्यस्थापनमुच्यते । सेंदुभ्यां मासतो माया भुवं संसृज्य भूगृहम् ॥ ९२ ॥
manavo daśa saṃproktā ardhyasthāpanamucyate | seṃdubhyāṃ māsato māyā bhuvaṃ saṃsṛjya bhūgṛham || 92 ||
वृतं त्रिकोणसंयुक्तं कुर्यान्मंडलमंत्रतः । यजेत्तत्राधारशक्तिं वह्निमंडलमध्यगाम् । वह्निमंडलमभ्यर्च्य महाशंखं निधापयेत् ॥ ९३ ॥
vṛtaṃ trikoṇasaṃyuktaṃ kuryānmaṃḍalamaṃtrataḥ | yajettatrādhāraśaktiṃ vahnimaṃḍalamadhyagām | vahnimaṃḍalamabhyarcya mahāśaṃkhaṃ nidhāpayet || 93 ||
वामकर्णेन्दुयुक्तेन फडंतेन विहायसा । प्रक्षालितं भृगुर्दंडी त्रिमूर्तींतुयुतं पठेत् ॥ ९४ ॥
vāmakarṇenduyuktena phaḍaṃtena vihāyasā | prakṣālitaṃ bhṛgurdaṃḍī trimūrtīṃtuyutaṃ paṭhet || 94 ||
ततोऽर्चयेन्महाशंखं जपन्मंत्रचतुष्टयम् । दीर्घत्रयान्विता माया काली सृष्टिः सदीर्घसः ॥ ९५ ॥
tato'rcayenmahāśaṃkhaṃ japanmaṃtracatuṣṭayam | dīrghatrayānvitā māyā kālī sṛṣṭiḥ sadīrghasaḥ || 95 ||
प्रतिमासंयुतं मासं यवनं हृदयं ततः । एकाधशार्णः प्रथमो महाशंखार्चने मनुः ॥ ९६ ॥
pratimāsaṃyutaṃ māsaṃ yavanaṃ hṛdayaṃ tataḥ | ekādhaśārṇaḥ prathamo mahāśaṃkhārcane manuḥ || 96 ||
हंसो हरिभुजंगेशयुक्तो दीर्घंत्रयेंदुयुक् । तारिण्यंते कपालाय नमोंतो द्वादशाक्षरः ॥ ९७ ॥
haṃso haribhujaṃgeśayukto dīrghaṃtrayeṃduyuk | tāriṇyaṃte kapālāya namoṃto dvādaśākṣaraḥ || 97 ||
स्वं दीर्घत्रयमन्वाढ्यमेषो वामदगन्वितः । लोकपालाय हृदयं तृतीयोऽयं शिवाक्षरः ॥ ९८ ॥
svaṃ dīrghatrayamanvāḍhyameṣo vāmadaganvitaḥ | lokapālāya hṛdayaṃ tṛtīyo'yaṃ śivākṣaraḥ || 98 ||
मायास्त्रीबीजमर्द्धैदुयुतं स्वं स्वर्गखादिमः । पालाय सर्वाधाराय सर्वः सर्वोद्भवस्तथा ॥ ९९ ॥
māyāstrībījamarddhaiduyutaṃ svaṃ svargakhādimaḥ | pālāya sarvādhārāya sarvaḥ sarvodbhavastathā || 99 ||
सर्वशुद्धिमयश्चेति ङेंताः सर्वासुरांतिकम् । रुधिरा रतिदीर्घा च वायुः शुभ्रानिलः सुरा ॥ १०० ॥
sarvaśuddhimayaśceti ṅeṃtāḥ sarvāsurāṃtikam | rudhirā ratidīrghā ca vāyuḥ śubhrānilaḥ surā || 100 ||
भाजनाय भगी सत्या विकपालाय हृन्मनुः । तुर्यो रसेषु वर्णोऽयं महाशंखप्रपूजने ॥ १०१ ॥
bhājanāya bhagī satyā vikapālāya hṛnmanuḥ | turyo raseṣu varṇo'yaṃ mahāśaṃkhaprapūjane || 101 ||
नवार्कमंडलं चेष्ट्वा सलिलं मूलमंत्रतः । प्रपूरयेत्सुधाबुद्ध्या गंधपुष्पाक्षतादिभिः ॥ १०२ ॥
navārkamaṃḍalaṃ ceṣṭvā salilaṃ mūlamaṃtrataḥ | prapūrayetsudhābuddhyā gaṃdhapuṣpākṣatādibhiḥ || 102 ||
मुद्रां त्रिखंडां संदर्श्य पूजयेच्चंद्रमंडलम् । वाक्सत्यपद्मागगने रेफानुग्रहबिंदुयुक् ॥ १०३ ॥
mudrāṃ trikhaṃḍāṃ saṃdarśya pūjayeccaṃdramaṃḍalam | vāksatyapadmāgagane rephānugrahabiṃduyuk || 103 ||
मूलमंत्रो विपद्ध्वंसमनुसर्गसमन्वितम् । अष्टकृत्वोऽमुना मंत्री मंत्रयेत्प्रयतो जलम् ॥ १०४ ॥
mūlamaṃtro vipaddhvaṃsamanusargasamanvitam | aṣṭakṛtvo'munā maṃtrī maṃtrayetprayato jalam || 104 ||
मायया मदिशं क्षिप्त्वा खं योनिं च प्रदर्शयेत् । तत्र वृत्ताष्टषट्कोणं ध्यात्वा देवीं विचिंतयेत् ॥ १०५ ॥
māyayā madiśaṃ kṣiptvā khaṃ yoniṃ ca pradarśayet | tatra vṛttāṣṭaṣaṭkoṇaṃ dhyātvā devīṃ viciṃtayet || 105 ||
पूर्वोक्तां पूजयेत्त्वेनां मूलेनाथ प्रतर्पयेत् । तर्जनूमध्यमानामाकनिष्ठाभिर्महेश्वरीम् ॥ १०६ ॥
pūrvoktāṃ pūjayettvenāṃ mūlenātha pratarpayet | tarjanūmadhyamānāmākaniṣṭhābhirmaheśvarīm || 106 ||
सांगुष्ठानिश्चुतुर्वारं महाशंखस्थिते जले । खंरेफमनुबिंद्वाढ्यां भृगुमन्विंदुयुक्तया ॥ १०७ ॥
sāṃguṣṭhāniścuturvāraṃ mahāśaṃkhasthite jale | khaṃrephamanubiṃdvāḍhyāṃ bhṛgumanviṃduyuktayā || 107 ||
ध्रुवाद्येन नमोंतेन तर्प्यादानंदभैरवम् । ततस्तेनार्धतोयेन प्रोक्षेत्पूजनसाधनम् ॥ १०८ ॥
dhruvādyena namoṃtena tarpyādānaṃdabhairavam | tatastenārdhatoyena prokṣetpūjanasādhanam || 108 ||
योमिमुद्रां प्रदर्श्यापि प्रणमेद्भवतारिणीम् । विधानमर्घे संप्रोक्तं सर्वसिद्धिप्रदायकम् ॥ १०९ ॥
yomimudrāṃ pradarśyāpi praṇamedbhavatāriṇīm | vidhānamarghe saṃproktaṃ sarvasiddhipradāyakam || 109 ||
पूर्वोक्ते पूजयेत्पीठे पद्मे षट्कोणकर्णिके । धरागृहावृते रम्ये देवीं रम्योपचारकैः ॥ ११० ॥
pūrvokte pūjayetpīṭhe padme ṣaṭkoṇakarṇike | dharāgṛhāvṛte ramye devīṃ ramyopacārakaiḥ || 110 ||
महीगृहे चतुर्दिक्षु गणेशादीन्प्रपूजयेत् । पाशांकुशौ कपालं च त्रिशूलं दधतं करैः ॥ १११ ॥
mahīgṛhe caturdikṣu gaṇeśādīnprapūjayet | pāśāṃkuśau kapālaṃ ca triśūlaṃ dadhataṃ karaiḥ || 111 ||
अलंकारचयोपेतं गणेशं प्राक्तमर्चयेत् । कपालशूले हस्ताभ्यां दधतं सर्पभूषणम् ॥ ११२ ॥
alaṃkāracayopetaṃ gaṇeśaṃ prāktamarcayet | kapālaśūle hastābhyāṃ dadhataṃ sarpabhūṣaṇam || 112 ||
स्वयूथवेष्टितं रम्यं बटुकं दक्षिणेऽर्चयेत् । असिशूलकपालानि डमरुं दधतं करैः ॥ ११३ ॥
svayūthaveṣṭitaṃ ramyaṃ baṭukaṃ dakṣiṇe'rcayet | asiśūlakapālāni ḍamaruṃ dadhataṃ karaiḥ || 113 ||
कृष्णं दिगंबरं क्रूरं क्षेत्रपालं च पश्चिमे । कपालं डमरुं पाशं लिंगं शंबिभ्रतीं करैः ॥ ११४ ॥
kṛṣṇaṃ digaṃbaraṃ krūraṃ kṣetrapālaṃ ca paścime | kapālaṃ ḍamaruṃ pāśaṃ liṃgaṃ śaṃbibhratīṃ karaiḥ || 114 ||
अध्याकन्या रक्तवस्त्रा योगिनीरुत्तरे यजेत् । अक्षोभ्यं प्रयजेन्मूर्ध्नि देव्या मंत्रऋषिं शुभम् ॥ ११५ ॥
adhyākanyā raktavastrā yoginīruttare yajet | akṣobhyaṃ prayajenmūrdhni devyā maṃtraṛṣiṃ śubham || 115 ||
अक्षोभ्यं वस्त्रपुष्पं च प्रतीच्छानवल्लभा । अक्षोभ्यपूजने मंत्रः षट्कोगकम् ॥ ११६ ॥
akṣobhyaṃ vastrapuṣpaṃ ca pratīcchānavallabhā | akṣobhyapūjane maṃtraḥ ṣaṭkogakam || 116 ||
वैराचनं चामिताभं पद्मनाभिभिधं तथा । शंखं पांडुरसंज्ञं च दिग्दलेषु प्रपूजयेत् ॥ ११७ ॥
vairācanaṃ cāmitābhaṃ padmanābhibhidhaṃ tathā | śaṃkhaṃ pāṃḍurasaṃjñaṃ ca digdaleṣu prapūjayet || 117 ||
लाभकां मानकां चैव पांडुरां तारकां तथा । विदिग्गताब्जपत्रेषु पूजयेदिष्टसिद्धये ॥ ११८ ॥
lābhakāṃ mānakāṃ caiva pāṃḍurāṃ tārakāṃ tathā | vidiggatābjapatreṣu pūjayediṣṭasiddhaye || 118 ||
बिंदुनामादिवर्णाद्याः संबुद्ध्यंतास्तथाभिधाः । व्रजपुष्पं प्रतीच्छाग्निप्रियांताः प्रणवादिकाः ॥ ११९ ॥
biṃdunāmādivarṇādyāḥ saṃbuddhyaṃtāstathābhidhāḥ | vrajapuṣpaṃ pratīcchāgnipriyāṃtāḥ praṇavādikāḥ || 119 ||
वैराचनादि पूजायां मनवः परिकीर्तिताः । भूधरश्च चतुर्द्वार्षु पद्मांतकयमांतकौ ॥ १२० ॥
vairācanādi pūjāyāṃ manavaḥ parikīrtitāḥ | bhūdharaśca caturdvārṣu padmāṃtakayamāṃtakau || 120 ||
विद्यांतकाभिधः पश्चान्नरांतक इमान्यजेत् । शक्रादींश्चैव वज्रादीन्प्रजपेत्तदनंतरम् ॥ १२१ ॥
vidyāṃtakābhidhaḥ paścānnarāṃtaka imānyajet | śakrādīṃścaiva vajrādīnprajapettadanaṃtaram || 121 ||
एवं संपूजयन्देवीं पांडित्यं धनमद्भुतम् । पुत्रान्पौत्राञ्छुभां कीर्तिं लभते जनवश्यताम् ॥ १२२ ॥
evaṃ saṃpūjayandevīṃ pāṃḍityaṃ dhanamadbhutam | putrānpautrāñchubhāṃ kīrtiṃ labhate janavaśyatām || 122 ||
तारो माया श्रीमदकजटे नीलसरस्वती । महोप्रतारे देवासः सनेत्रो गदियुग्मकम् ॥ १२३ ॥
tāro māyā śrīmadakajaṭe nīlasarasvatī | mahopratāre devāsaḥ sanetro gadiyugmakam || 123 ||
सर्वदेवपिशाकर्मो दीर्घोग्रिर्मरुसान्मस । अभ्रगुमम जाड्यं च छेदयद्वितयं रमा ॥ १२४ ॥
sarvadevapiśākarmo dīrghogrirmarusānmasa | abhragumama jāḍyaṃ ca chedayadvitayaṃ ramā || 124 ||
मायास्त्राग्निप्रियांतोऽयं द्विपंचाशल्लिपिर्मनुः । अनेन नित्यं पूजतिऽन्वहं देव्यै बलिं हरेत् ॥ १२५ ॥
māyāstrāgnipriyāṃto'yaṃ dvipaṃcāśallipirmanuḥ | anena nityaṃ pūjati'nvahaṃ devyai baliṃ haret || 125 ||
एवं सिद्धे मनौ मंत्री प्रयोगान्विदधाति च । जातमात्रस्य बालस्य दिवसत्रितयादधः ॥ १२६ ॥
evaṃ siddhe manau maṃtrī prayogānvidadhāti ca | jātamātrasya bālasya divasatritayādadhaḥ || 126 ||
जिह्वायां विलिखेन्मंत्रं मध्वाज्याभ्यां शलाकया । सुवर्ण कृतया यद्वा मंत्री धवलदूर्वया ॥ १२७ ॥
jihvāyāṃ vilikhenmaṃtraṃ madhvājyābhyāṃ śalākayā | suvarṇa kṛtayā yadvā maṃtrī dhavaladūrvayā || 127 ||
गतेऽष्टमेऽब्दे बालोऽपि जायते कविरद्बुतम् । तथापरैरजेयोऽपि भूपसंघैर्द्धनार्चितः ॥ १२८ ॥
gate'ṣṭame'bde bālo'pi jāyate kaviradbutam | tathāparairajeyo'pi bhūpasaṃghairddhanārcitaḥ || 128 ||
उपरागे दतानीव नरदारुसरोजले । निर्माय कीलकं तेन तैलमध्वमृतैर्लिखेत् ॥ १२९ ॥
uparāge datānīva naradārusarojale | nirmāya kīlakaṃ tena tailamadhvamṛtairlikhet || 129 ||
सरोजिनीदले मंत्रं वेष्टयेन्मातृकाक्षरैः । निखाय तदलं कुंडे चतुरस्रे समेखले ॥ १३० ॥
sarojinīdale maṃtraṃ veṣṭayenmātṛkākṣaraiḥ | nikhāya tadalaṃ kuṃḍe caturasre samekhale || 130 ||
संस्थाप्य पावकं तत्र जुहुयान्मनुनामुना । सहस्रं रक्तपद्मानां धेनुदुग्धजलाप्लुतम् ॥ १३१ ॥
saṃsthāpya pāvakaṃ tatra juhuyānmanunāmunā | sahasraṃ raktapadmānāṃ dhenudugdhajalāplutam || 131 ||
होमांते विवधै रत्नैः पलैरपि बलिं हरेत् । बलिं मंत्रेण विधिवद्बलिमंत्रः प्रकाश्यते ॥ १३२ ॥
homāṃte vivadhai ratnaiḥ palairapi baliṃ haret | baliṃ maṃtreṇa vidhivadbalimaṃtraḥ prakāśyate || 132 ||
तारः पद्मे युग तंद्री वियद्दीर्घं च लोहितः । अत्रिर्विषभगारूढो वदत्पद्मावतीपदम् ॥ १३३ ॥
tāraḥ padme yuga taṃdrī viyaddīrghaṃ ca lohitaḥ | atrirviṣabhagārūḍho vadatpadmāvatīpadam || 133 ||
झिंटीशाढ्योनिलस्वाहा षोडशार्णो बलेर्मनुः । ततो निशीथे च बलिं पूर्वोक्तमनुना हरेत् ॥ १३४ ॥
jhiṃṭīśāḍhyonilasvāhā ṣoḍaśārṇo balermanuḥ | tato niśīthe ca baliṃ pūrvoktamanunā haret || 134 ||
एवं कृते पंडितानां स जयी कविराड् भवेत् । निवासो भारतीलक्ष्म्योर्जनतारञ्जनक्षमः ॥ १३५ ॥
evaṃ kṛte paṃḍitānāṃ sa jayī kavirāḍ bhavet | nivāso bhāratīlakṣmyorjanatārañjanakṣamaḥ || 135 ||
शताभिजप्त्या यो मंत्री रोचनां मस्ताके धरेत् । यं यं पश्यति तस्यासौ दासवज्जायते क्षणात् ॥ १३६ ॥
śatābhijaptyā yo maṃtrī rocanāṃ mastāke dharet | yaṃ yaṃ paśyati tasyāsau dāsavajjāyate kṣaṇāt || 136 ||
श्मशानांगारमाश्रित्य पूर्वायां कुजवासरे । तेन मत्रेण संवेष्ट्य निबद्धं रक्ततंतुभिः ॥ १३७ ॥
śmaśānāṃgāramāśritya pūrvāyāṃ kujavāsare | tena matreṇa saṃveṣṭya nibaddhaṃ raktataṃtubhiḥ || 137 ||
शताभिजप्तं मूलेन निक्षिपेद्वैरिवेश्मनि । उच्चाटयति सप्ताहात्सकुंटुबान्विरोधिनः ॥ १३८ ॥
śatābhijaptaṃ mūlena nikṣipedvairiveśmani | uccāṭayati saptāhātsakuṃṭubānvirodhinaḥ || 138 ||
क्षीराढ्यया निशामंत्रं लिखित्वा पौरुषेऽस्थनि । रविवारे निशीथिन्यां सहस्रमभिमंत्रयेत् ॥ १३९ ॥
kṣīrāḍhyayā niśāmaṃtraṃ likhitvā pauruṣe'sthani | ravivāre niśīthinyāṃ sahasramabhimaṃtrayet || 139 ||
तत्क्षिप्तं शत्रुसदने मंडलाद्भ्रंशकं भवेत् । क्षेत्रे क्षिप्तं सस्यहान्योजवहृत्तुरमालयेत् ॥ १४० ॥
tatkṣiptaṃ śatrusadane maṃḍalādbhraṃśakaṃ bhavet | kṣetre kṣiptaṃ sasyahānyojavahṛtturamālayet || 140 ||
षट्कोणांतर्लिखेन्मूलं साध्यार्णं केशरे स्वरैः । बाह्येऽष्टवर्गयुक्पत्रं पद्मभूमिपरावृतम् ॥ १४१ ॥
ṣaṭkoṇāṃtarlikhenmūlaṃ sādhyārṇaṃ keśare svaraiḥ | bāhye'ṣṭavargayukpatraṃ padmabhūmiparāvṛtam || 141 ||
यंत्रं भूर्जे जहुरसैर्लिखेत्पूताम्बरावृतम् । पट्टसूत्रेण सन्नद्धं शिशुकंठगतं ध्रुवम् ॥ १४२ ॥
yaṃtraṃ bhūrje jahurasairlikhetpūtāmbarāvṛtam | paṭṭasūtreṇa sannaddhaṃ śiśukaṃṭhagataṃ dhruvam || 142 ||
भूतभीतिहरं वामवाहौ स्त्रीणां च पुत्रदम् । नृणां दक्षिणबाहुस्थं निर्धनानां धनप्रदम् ॥ १४३ ॥
bhūtabhītiharaṃ vāmavāhau strīṇāṃ ca putradam | nṛṇāṃ dakṣiṇabāhusthaṃ nirdhanānāṃ dhanapradam || 143 ||
ज्ञानदं ज्ञानमिच्छूनां राज्ञां तु विजयप्रदम् ॥ १४४ ॥
jñānadaṃ jñānamicchūnāṃ rājñāṃ tu vijayapradam || 144 ||
Keys: ← → turn the page, J K step through the verses.
Illustration: Verse & Place (Project-owned).