दशकम् १००
Agre paśyāmi tejo nibiḍatarakalāyāvalīlobhanīyaṃ
॥
Ten-verse prayers to Krishna of Guruvayur retelling the Bhagavata Purana.
10 verses·Sanskrit with transliteration
अग्रे पश्यामि तेजो निबिडतरकलायावलीलोभनीयं ।
पीयूषाप्लावितोऽहं तदनु तदुदरे दिव्यकैशोरवेषम् ।
तारुण्यारम्भरम्यं परमसुखरसास्वादरोमाञ्चिताङ्गै ।
रावीतं नारदाद्यैविलसदुपनिषत्सुन्दरीमण्डलैश्च ॥ १ ॥
agre paśyāmi tejo nibiḍatarakalāyāvalīlobhanīyaṃ |
pīyūṣāplāvito'haṃ tadanu tadudare divyakaiśoraveṣam |
tāruṇyārambharamyaṃ paramasukharasāsvādaromāñcitāṅgai |
rāvītaṃ nāradādyaivilasadupaniṣatsundarīmaṇḍalaiśca || 1 ||
नीलाभं कुञ्चिताग्रं घनममलतरं संयतं चारुभङ्ग्या ।
रत्नोत्तंसाभिरामं वलयितमुदयच्चन्द्रकैः पिञ्छजालैः ।
मन्दारस्रङ्निवीतं तव पृथुकबरीभारमालोकयेऽहं ।
स्निग्धश्चेतोर्ध्वपुण्ड्रामपि च सुललितां फालबालेन्दुवीथीम् ॥ २ ॥
nīlābhaṃ kuñcitāgraṃ ghanamamalataraṃ saṃyataṃ cārubhaṅgyā |
ratnottaṃsābhirāmaṃ valayitamudayaccandrakaiḥ piñchajālaiḥ |
mandārasraṅnivītaṃ tava pṛthukabarībhāramālokaye'haṃ |
snigdhaścetordhvapuṇḍrāmapi ca sulalitāṃ phālabālenduvīthīm || 2 ||
हृद्यं पूर्णानुकम्पार्णवमृदुलहरीचञ्चलभ्रूविलासै ।
रानीलस्निग्धपक्ष्मावलिपरिलसितं नेत्रयुग्मं विभो ते ।
सान्द्रच्छायं विशालारुणकमलदलाकारमामुग्धतारं ।
कारुण्यालोकलीलाशिशिरितभुवनं क्षिप्यतां मय्यनाथे ॥ ३ ॥
hṛdyaṃ pūrṇānukampārṇavamṛdulaharīcañcalabhrūvilāsai |
rānīlasnigdhapakṣmāvaliparilasitaṃ netrayugmaṃ vibho te |
sāndracchāyaṃ viśālāruṇakamaladalākāramāmugdhatāraṃ |
kāruṇyālokalīlāśiśiritabhuvanaṃ kṣipyatāṃ mayyanāthe || 3 ||
उत्तुङ्गोल्लासिनासं हरिमणिमुकुरप्रोल्लसद्गण्डपाली ।
व्यालोलत्कर्णपाशाञ्चितमकरमणीकुण्डलद्वन्द्वदीप्रम् ।
उन्मीलद्दन्तपङ्क्तिस्फुरदरुणतरच्छायबिम्बाधरान्तः ।
प्रीतिप्रस्यन्दिमन्दस्मितशिशिरतरं वक्त्रमुद्भासतां मे ॥ ४ ॥
uttuṅgollāsināsaṃ harimaṇimukuraprollasadgaṇḍapālī |
vyālolatkarṇapāśāñcitamakaramaṇīkuṇḍaladvandvadīpram |
unmīladdantapaṅktisphuradaruṇataracchāyabimbādharāntaḥ |
prītiprasyandimandasmitaśiśirataraṃ vaktramudbhāsatāṃ me || 4 ||
बाहुद्वन्द्वेन रत्नोज्वलवलयभृता शोणपाणिप्रवाळे ।
नोपात्तां वेणुनाळीं प्रसृतनखमयूखाङ्गुलीसङ्गशाराम् ।
कृत्वा वक्त्रारविन्द्रे सुमधुरविकसद्रागमुद्भाव्यमानैः ।
शब्दब्रह्मामृतैस्त्वं शिशिरितभुवनैस्सिञ्च मे कर्णवीथीम् ॥ ५ ॥
bāhudvandvena ratnojvalavalayabhṛtā śoṇapāṇipravāl̤e |
nopāttāṃ veṇunāl̤īṃ prasṛtanakhamayūkhāṅgulīsaṅgaśārām |
kṛtvā vaktrāravindre sumadhuravikasadrāgamudbhāvyamānaiḥ |
śabdabrahmāmṛtaistvaṃ śiśiritabhuvanaissiñca me karṇavīthīm || 5 ||
उत्सर्पत्कौस्तुभश्रीततिभिररुणितं कोमळं कण्ठदेशं ।
वक्षः श्रीवत्सरम्यं तरळतरसमुद्दीप्रहारप्रतानम् ।
नानावर्णप्रसूनावलिकिसलयिनीं वन्यमालां विलोल ।
ल्लोलम्बां लम्बमानामुरसि तव तथा भावये रत्नमालाम् ॥ ६ ॥
utsarpatkaustubhaśrītatibhiraruṇitaṃ komal̤aṃ kaṇṭhadeśaṃ |
vakṣaḥ śrīvatsaramyaṃ taral̤atarasamuddīprahārapratānam |
nānāvarṇaprasūnāvalikisalayinīṃ vanyamālāṃ vilola |
llolambāṃ lambamānāmurasi tava tathā bhāvaye ratnamālām || 6 ||
अङ्गे पञ्चाङ्गरागैरतिशयविकसत्सौरभाकृष्टलोकं ।
लीनानेकत्रिलोकीविततिमपि कृशां बिभ्रतं मध्यवल्लीम् ।
शक्राश्मन्यस्ततप्तोज्वलकनकनिभं पीतचेलं दधानं ।
ध्यायामो दीप्तरश्मिस्फुटमणिरशनाकिङ्गिणीमण्डितं त्वाम् ॥ ७ ॥
aṅge pañcāṅgarāgairatiśayavikasatsaurabhākṛṣṭalokaṃ |
līnānekatrilokīvitatimapi kṛśāṃ bibhrataṃ madhyavallīm |
śakrāśmanyastataptojvalakanakanibhaṃ pītacelaṃ dadhānaṃ |
dhyāyāmo dīptaraśmisphuṭamaṇiraśanākiṅgiṇīmaṇḍitaṃ tvām || 7 ||
ऊरू चारू तवोरू घनमसृणरुचौ चित्तचोरौ रमाया ।
विश्वक्षोभं विशङ्क्य ध्रुवमनिशमुभौ पीतचेलावृताङ्गौ ।
आनम्राणां पुरस्तान्न्यसनधृतसमस्तार्थपाळीसमुद्ग ।
च्छायां जानुद्वयं च क्रमपृथुलमनोज्ञे च जङ्घे निषेवे ॥ १००८,॥ ।
मञ्जीरं मञ्जुनादैरिव पदभजनं श्रेय इत्यालपन्तं ।
पादाग्रं भ्रान्तिमज्जत्प्रणतजनमनोमन्दरोद्धारकूर्मम् ।
उत्तुङ्गाताम्रराजन्नखरहिमकरज्योत्स्नया चाऽश्रितानां ।
सन्तापध्वान्तहत्त्रीं ततिमनुकलये मङ्गलामङ्गुलीनाम् ॥ ८–९ ॥
ūrū cārū tavorū ghanamasṛṇarucau cittacorau ramāyā |
viśvakṣobhaṃ viśaṅkya dhruvamaniśamubhau pītacelāvṛtāṅgau |
ānamrāṇāṃ purastānnyasanadhṛtasamastārthapāl̤īsamudga |
cchāyāṃ jānudvayaṃ ca kramapṛthulamanojñe ca jaṅghe niṣeve || 1008,|| |
mañjīraṃ mañjunādairiva padabhajanaṃ śreya ityālapantaṃ |
pādāgraṃ bhrāntimajjatpraṇatajanamanomandaroddhārakūrmam |
uttuṅgātāmrarājannakharahimakarajyotsnayā cā'śritānāṃ |
santāpadhvāntahattrīṃ tatimanukalaye maṅgalāmaṅgulīnām || 8–9 ||
योगीन्द्राणां त्वदङ्गेष्वधिकसुमधुरं मुक्तिभाजां निवासो ।
भक्तानां कामवर्षद्युतरुकिसलयं नाथ ते पादमूलम् ।
नित्यं चित्तस्थितं मे पवनपुरपते कृष्ण कारुण्यसिन्धो ।
हृत्वा निःशेषतापान्प्रदिशतु परमानन्दसन्दोहलक्ष्मीम् ॥ १० ॥
yogīndrāṇāṃ tvadaṅgeṣvadhikasumadhuraṃ muktibhājāṃ nivāso |
bhaktānāṃ kāmavarṣadyutarukisalayaṃ nātha te pādamūlam |
nityaṃ cittasthitaṃ me pavanapurapate kṛṣṇa kāruṇyasindho |
hṛtvā niḥśeṣatāpānpradiśatu paramānandasandohalakṣmīm || 10 ||
अज्ञात्वा ते महत्त्वं यदिह निगदितं विश्वनाथ क्षमेथाः ।
स्तोत्रं चैतत्सहस्रोत्तरमधिकतरं त्वत्प्रसादाय भूयात् ।
द्वेधा नारायणीयं श्रुतिषु च जनुषा स्तुत्यतावर्णनेन ।
स्फीतं लीलावतारैरिदमिह कुरुतामायुरारोग्यसौख्यम् ॥ ११ ॥
ajñātvā te mahattvaṃ yadiha nigaditaṃ viśvanātha kṣamethāḥ |
stotraṃ caitatsahasrottaramadhikataraṃ tvatprasādāya bhūyāt |
dvedhā nārāyaṇīyaṃ śrutiṣu ca januṣā stutyatāvarṇanena |
sphītaṃ līlāvatārairidamiha kurutāmāyurārogyasaukhyam || 11 ||
Keys: ← → turn the page, J K step through the verses.
Illustration: Verse & Place (Project-owned).