दशकम् १७
Uttānapādanṛpatermanunandanasya
॥
Ten-verse prayers to Krishna of Guruvayur retelling the Bhagavata Purana.
11 verses·Sanskrit with transliteration
उत्तानपादनृपतेर्मनुनन्दनस्य ।
जाया बभूव सुरुचिर्नितरामभीष्टा ।
अन्या सुनीतिरिति भर्तुरनादृता सा ।
त्वामेव नित्यमगतिः शरणं गताऽभूत् ॥ १ ॥
uttānapādanṛpatermanunandanasya |
jāyā babhūva surucirnitarāmabhīṣṭā |
anyā sunītiriti bharturanādṛtā sā |
tvāmeva nityamagatiḥ śaraṇaṃ gatā'bhūt || 1 ||
अङ्के पितुः सुरुचिपुत्रकमुत्तमं तं ।
दृष्ट्वा ध्रुवः किल सुनीतिसुतोऽधिरोक्ष्यन् ।
आचिक्षिपे किल शिशुः सुतरां सुरुच्या ।
दुस्सन्त्यजा खलु भवद्विमुखैरसूया ॥ २ ॥
aṅke pituḥ suruciputrakamuttamaṃ taṃ |
dṛṣṭvā dhruvaḥ kila sunītisuto'dhirokṣyan |
ācikṣipe kila śiśuḥ sutarāṃ surucyā |
dussantyajā khalu bhavadvimukhairasūyā || 2 ||
त्वन्मोहिते पितरि पश्यति दारवश्ये ।
दूरं दुरुक्तिनिहतः स गतो निजाम्बाम् ।
साऽपि स्वकर्मगतिसन्तरणाय पुंसां ।
त्वत्पादमेव शरणं शिशवे शशंस ॥ ३ ॥
tvanmohite pitari paśyati dāravaśye |
dūraṃ duruktinihataḥ sa gato nijāmbām |
sā'pi svakarmagatisantaraṇāya puṃsāṃ |
tvatpādameva śaraṇaṃ śiśave śaśaṃsa || 3 ||
आकर्ण्य सोऽपि भवदर्चनिश्चितात्मा ।
मानी निरेत्य नगरात्किल पञ्चवर्षः ।
सन्दृष्टनारदनिवेदितमन्त्रमार्गस् ।
त्वामारराध तपसा मधुकाननान्ते ॥ ४ ॥
ākarṇya so'pi bhavadarcaniścitātmā |
mānī niretya nagarātkila pañcavarṣaḥ |
sandṛṣṭanāradaniveditamantramārgas |
tvāmārarādha tapasā madhukānanānte || 4 ||
ताते विषण्णहृदये नगरीं गतेन ।
श्रीनारदेन परिसान्त्वितचित्तवृत्तौ ।
बालस्त्वदर्पितमनाः क्रमवर्धितेन ।
निन्ये कठोरतपसा किल पञ्च मासान् ॥ ५ ॥
tāte viṣaṇṇahṛdaye nagarīṃ gatena |
śrīnāradena parisāntvitacittavṛttau |
bālastvadarpitamanāḥ kramavardhitena |
ninye kaṭhoratapasā kila pañca māsān || 5 ||
तावत्तपोबलनिरुच्छ्वसिते दिगन्ते ।
देवार्थितस्त्वमुदयत्करुणार्द्रचेताः ।
त्वद्रूपचिद्रसनिलीनमतेः पुरस्ता ।
दाविर्बभूविथ विभो गरुडाधिरूढः ॥ ६ ॥
tāvattapobalanirucchvasite digante |
devārthitastvamudayatkaruṇārdracetāḥ |
tvadrūpacidrasanilīnamateḥ purastā |
dāvirbabhūvitha vibho garuḍādhirūḍhaḥ || 6 ||
त्वद्दर्शनप्रमदभारतरङ्गितं तं ।
दृग्भ्यां निमग्नमिव रूपरसायने ते ।
तुष्टूषमाणमवगम्य कपोलदेशे ।
संस्पृष्टवानसि दरेण तथाऽऽदरेण ॥ ७ ॥
tvaddarśanapramadabhārataraṅgitaṃ taṃ |
dṛgbhyāṃ nimagnamiva rūparasāyane te |
tuṣṭūṣamāṇamavagamya kapoladeśe |
saṃspṛṣṭavānasi dareṇa tathā''dareṇa || 7 ||
तावद्विबोधविमलं प्रणुवन्तमेन ।
माभाषथास्त्वमवगम्य तदीयभावम् ।
राज्यं चिरं समनुभूय भजस्व भूयः ।
सर्वोत्तरं ध्रुव पदं विनिवृत्तिहीनम् ॥ ८ ॥
tāvadvibodhavimalaṃ praṇuvantamena |
mābhāṣathāstvamavagamya tadīyabhāvam |
rājyaṃ ciraṃ samanubhūya bhajasva bhūyaḥ |
sarvottaraṃ dhruva padaṃ vinivṛttihīnam || 8 ||
इत्यूचिषि त्वयि गते नृपनन्दनोऽसौ ।
आनन्दिताखिलजनो नगरीमुपेतः ।
रेमे चिरं भवदनुग्रहपूर्णकामस् ।
ताते गते च वनमादृतराज्यभारः ॥ ९ ॥
ityūciṣi tvayi gate nṛpanandano'sau |
ānanditākhilajano nagarīmupetaḥ |
reme ciraṃ bhavadanugrahapūrṇakāmas |
tāte gate ca vanamādṛtarājyabhāraḥ || 9 ||
यक्षेण देव निहते पुनरुत्तमेऽस्मिन् ।
यक्षैः स युद्धनिरतो विरतो मनूक्त्या ।
शान्त्या प्रसन्नहृदयाद्धनदादुपेतात् ।
त्वद्भक्तिमेव सुदृढामवृणोन्महात्मा ॥ १० ॥
yakṣeṇa deva nihate punaruttame'smin |
yakṣaiḥ sa yuddhanirato virato manūktyā |
śāntyā prasannahṛdayāddhanadādupetāt |
tvadbhaktimeva sudṛḍhāmavṛṇonmahātmā || 10 ||
अन्ते भवत्पुरुषनीतविमानयातो ।
मात्रा समं ध्रुवपदे मुदितोऽयमास्ते ।
एवं स्वभृत्यजनपालनलोलधीस्त्वं ।
वातालयाधिप निरुन्धि ममामयौघान् ॥ ११ ॥
ante bhavatpuruṣanītavimānayāto |
mātrā samaṃ dhruvapade mudito'yamāste |
evaṃ svabhṛtyajanapālanaloladhīstvaṃ |
vātālayādhipa nirundhi mamāmayaughān || 11 ||
Keys: ← → turn the page, J K step through the verses.
Illustration: Verse & Place (Project-owned).