दशकम् २५
Stambhe ghaṭṭayato hiraṇyakaśipoḥ karṇau …
॥
Ten-verse prayers to Krishna of Guruvayur retelling the Bhagavata Purana.
10 verses·Sanskrit with transliteration
स्तम्भे घट्टयतो हिरण्यकशिपोः कर्णौ समाचूर्णय ।
न्नाधूर्णज्जगदण्दकुण्डकुहरो घोरस्तवाभूद्रवः ।
श्रुत्वा यं किल दैत्यराजहृदये पूर्वं कदाप्यश्रुतं ।
कम्पः कश्चन सम्पपात्चलितोऽप्यम्भोजभूर्विष्टरात् ॥ १ ॥
stambhe ghaṭṭayato hiraṇyakaśipoḥ karṇau samācūrṇaya |
nnādhūrṇajjagadaṇdakuṇḍakuharo ghorastavābhūdravaḥ |
śrutvā yaṃ kila daityarājahṛdaye pūrvaṃ kadāpyaśrutaṃ |
kampaḥ kaścana sampapātcalito'pyambhojabhūrviṣṭarāt || 1 ||
दैत्ये दिक्षु विसृष्टचक्षुषि महासंराम्भिणी स्तम्भतः ।
सम्भूतं न मृगात्मकं न मनुजाकारं वपुस्ते विभो ।
किं किं भीषणमेतदद्भुतमिति व्युद्भ्रान्तचित्तेऽसुरे ।
विस्फूर्जद्धवलोग्ररोमविकसद्वर्ष्मा समाजृम्भथाः ॥ २ ॥
daitye dikṣu visṛṣṭacakṣuṣi mahāsaṃrāmbhiṇī stambhataḥ |
sambhūtaṃ na mṛgātmakaṃ na manujākāraṃ vapuste vibho |
kiṃ kiṃ bhīṣaṇametadadbhutamiti vyudbhrāntacitte'sure |
visphūrjaddhavalograromavikasadvarṣmā samājṛmbhathāḥ || 2 ||
तप्तस्वर्णसवर्णघूर्णदतिरूक्षाक्षं सटाकेसर ।
प्रोत्कम्पप्रनिकुम्बिताम्बरमहो जीयात्तवेदं वपुः ।
व्यात्तव्याप्तमहादरीसखमुखं खङ्गोग्रवद्गन्महा ।
जिह्वानिर्गमदृश्यमानसुमहादंष्ट्रायुगोड्डामरम् ॥ ३ ॥
taptasvarṇasavarṇaghūrṇadatirūkṣākṣaṃ saṭākesara |
protkampapranikumbitāmbaramaho jīyāttavedaṃ vapuḥ |
vyāttavyāptamahādarīsakhamukhaṃ khaṅgogravadganmahā |
jihvānirgamadṛśyamānasumahādaṃṣṭrāyugoḍḍāmaram || 3 ||
उत्सर्पद्वलिभङ्गभीषुणहनुं ह्रस्वस्थवीयस्तर ।
ग्रीवं पीवरदोश्शतोद्गतनखकॄरांशुदूरोद्बणम् ।
व्योमोल्लंघिघनाघनोपमघनप्रध्वाननिर्धावित ।
स्पर्धालुप्रकरं नमामि भवतस्तन्नारसिंहं वपुः ॥ ४ ॥
utsarpadvalibhaṅgabhīṣuṇahanuṃ hrasvasthavīyastara |
grīvaṃ pīvaradośśatodgatanakhakṝrāṃśudūrodbaṇam |
vyomollaṃghighanāghanopamaghanapradhvānanirdhāvita |
spardhāluprakaraṃ namāmi bhavatastannārasiṃhaṃ vapuḥ || 4 ||
नूनं विष्णुरयं निहन्म्यमुमिति भ्राम्यद्गदाभीषणं ।
दैत्येन्द्रं समुपाद्रवन्तमधृथा दोर्भ्यां पृथुभ्याममुम् ।
वीरो निर्गळितोऽथ खड्गफलकौ गृह्णन्विचित्रश्रमान् ।
व्यावृण्वन्पुनरापपात भुवनग्रासोद्यतं त्वामहो ॥ ५ ॥
nūnaṃ viṣṇurayaṃ nihanmyamumiti bhrāmyadgadābhīṣaṇaṃ |
daityendraṃ samupādravantamadhṛthā dorbhyāṃ pṛthubhyāmamum |
vīro nirgal̤ito'tha khaḍgaphalakau gṛhṇanvicitraśramān |
vyāvṛṇvanpunarāpapāta bhuvanagrāsodyataṃ tvāmaho || 5 ||
भ्राम्यन्तं दितिहाधमं पुनरपि प्रोद्गृह्य दोर्भ्यां जवाद् ।
द्वारेऽथोरुयुगे निपात्य नखरान्व्युत्न्खाय वक्षोभुवि ।
निर्भिन्दन्नधिगर्भनिर्भरगळद्रक्ताम्बु बद्धोत्सवं ।
पायं पायमुदैरयो बहुजगत्संहारिसिंहारवान् ॥ ६ ॥
bhrāmyantaṃ ditihādhamaṃ punarapi prodgṛhya dorbhyāṃ javād |
dvāre'thoruyuge nipātya nakharānvyutnkhāya vakṣobhuvi |
nirbhindannadhigarbhanirbharagal̤adraktāmbu baddhotsavaṃ |
pāyaṃ pāyamudairayo bahujagatsaṃhārisiṃhāravān || 6 ||
त्यक्त्वा तं हतमाशु रक्तलहरीसिक्तोन्नमद्वर्ष्मणि ।
प्रत्युत्पत्य समस्तदैत्यपटलीं चाखाद्यमाने त्वयि ।
भ्राम्यद्भूमि विकम्पिताम्बुधिकुलं व्यालोलशैलोत्करं ।
प्रोत्सर्पत्खचरं चराचरमहो दुःस्थामवस्थां दधौ ॥ ७ ॥
tyaktvā taṃ hatamāśu raktalaharīsiktonnamadvarṣmaṇi |
pratyutpatya samastadaityapaṭalīṃ cākhādyamāne tvayi |
bhrāmyadbhūmi vikampitāmbudhikulaṃ vyālolaśailotkaraṃ |
protsarpatkhacaraṃ carācaramaho duḥsthāmavasthāṃ dadhau || 7 ||
तावन्मांसवपाकराळवपुषं घोरान्त्रमालाधरं ।
त्वां मध्येसभमिद्धरोषमुषितं दुर्वारगुर्वारवम् ।
अभ्येतुं न शशक कोऽपि भुवने दूरे स्थिता भीरवः ।
सर्वे शर्वविरिञ्चवासवमुखाः प्रत्येकमस्तोषत ॥ ८ ॥
tāvanmāṃsavapākarāl̤avapuṣaṃ ghorāntramālādharaṃ |
tvāṃ madhyesabhamiddharoṣamuṣitaṃ durvāragurvāravam |
abhyetuṃ na śaśaka ko'pi bhuvane dūre sthitā bhīravaḥ |
sarve śarvaviriñcavāsavamukhāḥ pratyekamastoṣata || 8 ||
भूयोऽप्यक्षतरोषधाम्नि भवति ब्रह्माज्ञया बालके ।
प्रह्लादे पदयोर्नमत्यपभये कारुण्यभाराकुलः ।
शान्तस्त्वं करमस्य मूर्ध्नि समधाः स्तोत्रैरथोद्नायत ।
स्तस्याकामधियोऽपि तेनिथ वरं लोकाय चानुग्रहम् ॥ ९ ॥
bhūyo'pyakṣataroṣadhāmni bhavati brahmājñayā bālake |
prahlāde padayornamatyapabhaye kāruṇyabhārākulaḥ |
śāntastvaṃ karamasya mūrdhni samadhāḥ stotrairathodnāyata |
stasyākāmadhiyo'pi tenitha varaṃ lokāya cānugraham || 9 ||
एवं नाटितरौद्रचेष्टित विभो श्रीतापनीयाभिध ।
श्रुत्यन्तस्फुटगीतसर्वमहिमन्नत्यन्तशुद्धाकृते ।
तत्तादृङ्निखिलोत्तरं पुनरहो कस्त्वां परो लंघयेत् ।
प्रह्लादप्रिय हे मरुत्पुरपते सर्वामयात्पाहि माम् ॥ १० ॥
evaṃ nāṭitaraudraceṣṭita vibho śrītāpanīyābhidha |
śrutyantasphuṭagītasarvamahimannatyantaśuddhākṛte |
tattādṛṅnikhilottaraṃ punaraho kastvāṃ paro laṃghayet |
prahlādapriya he marutpurapate sarvāmayātpāhi mām || 10 ||
Keys: ← → turn the page, J K step through the verses.
Illustration: Verse & Place (Project-owned).