दशकम् ७५
Prātaḥ santrastabhojakṣitipativacasā prastute mallatūrye
॥
Ten-verse prayers to Krishna of Guruvayur retelling the Bhagavata Purana.
10 verses·Sanskrit with transliteration
प्रातः सन्त्रस्तभोजक्षितिपतिवचसा प्रस्तुते मल्लतूर्ये ।
सङ्घे राज्ञां च मञ्चानभिययुषि गते नन्दगोपेऽपि हर्म्यम् ।
कंसे सौधाधिरूढे त्वमपि सहबलः सानुगश्चारुवेषो ।
रङ्गद्वारं गतोऽभूः कुपितकुवलयापीडनागावलीढम् ॥ १ ॥
prātaḥ santrastabhojakṣitipativacasā prastute mallatūrye |
saṅghe rājñāṃ ca mañcānabhiyayuṣi gate nandagope'pi harmyam |
kaṃse saudhādhirūḍhe tvamapi sahabalaḥ sānugaścāruveṣo |
raṅgadvāraṃ gato'bhūḥ kupitakuvalayāpīḍanāgāvalīḍham || 1 ||
पापिष्ठापेहि मार्गाद्द्रुतमिति वचसा निष्ठुरक्रुद्धबुद्धे ।
रग्बष्ठस्य प्रणोदादधिकजवजुषा हस्तिना गृह्यमाणः ।
केलीमुक्तोऽथ गोपीकुचकलशचिरस्पर्धिनं कुम्भमस्य ।
व्याहत्यालीयथास्त्वं चरणभुवि पुनर्निर्गतो वल्गुहासी ॥ २ ॥
pāpiṣṭhāpehi mārgāddrutamiti vacasā niṣṭhurakruddhabuddhe |
ragbaṣṭhasya praṇodādadhikajavajuṣā hastinā gṛhyamāṇaḥ |
kelīmukto'tha gopīkucakalaśaciraspardhinaṃ kumbhamasya |
vyāhatyālīyathāstvaṃ caraṇabhuvi punarnirgato valguhāsī || 2 ||
हस्तप्राप्योऽप्यगम्यो झटिति मुनिजनस्येव धावन्गजेन्द्रं ।
क्रीडन्नापत्य भूमौ पुनरभिपततस्तस्य दन्तं सजीवम् ।
मूलादुन्मूल्य तन्मूलगमहितमहामौक्तिकान्यात्ममित्रे ।
प्रादास्त्वं हारमेभिर्ललितविरचितं राधिकायै दिशेति ॥ ३ ॥
hastaprāpyo'pyagamyo jhaṭiti munijanasyeva dhāvangajendraṃ |
krīḍannāpatya bhūmau punarabhipatatastasya dantaṃ sajīvam |
mūlādunmūlya tanmūlagamahitamahāmauktikānyātmamitre |
prādāstvaṃ hāramebhirlalitaviracitaṃ rādhikāyai diśeti || 3 ||
गृह्णानं दन्तमंसे युतमथ हलिना रङ्गमङ्गाविशन्तं ।
त्वां मङ्गल्याङ्गभङ्गीरभसहृतमनोलोचना वीक्ष्य लोकाः ।
हंहो धन्यो नु नन्दो नहि नहि पशुपालाङ्गना नो यशोदा ।
नो नो धन्येक्षणाः स्मस्त्रिजगति वयमेवेति सर्वे शशंसुः ॥ ४ ॥
gṛhṇānaṃ dantamaṃse yutamatha halinā raṅgamaṅgāviśantaṃ |
tvāṃ maṅgalyāṅgabhaṅgīrabhasahṛtamanolocanā vīkṣya lokāḥ |
haṃho dhanyo nu nando nahi nahi paśupālāṅganā no yaśodā |
no no dhanyekṣaṇāḥ smastrijagati vayameveti sarve śaśaṃsuḥ || 4 ||
पूर्णं ब्रह्मैव साक्षान्निरवधिपरमानन्दसान्द्रप्रकाशं ।
गोपेषु त्वं व्यलासीर्न खलु बहुजनैस्तावदावेदितोऽभूः ।
दृष्ट्वाथ त्वां तदेदंप्रथममुपगते पुण्यकाले जनौघाः ।
पूर्णानन्दा विपापाः सरसमभिजगुस्त्वत्कृतानि स्मृतानि ॥ ५ ॥
pūrṇaṃ brahmaiva sākṣānniravadhiparamānandasāndraprakāśaṃ |
gopeṣu tvaṃ vyalāsīrna khalu bahujanaistāvadāvedito'bhūḥ |
dṛṣṭvātha tvāṃ tadedaṃprathamamupagate puṇyakāle janaughāḥ |
pūrṇānandā vipāpāḥ sarasamabhijagustvatkṛtāni smṛtāni || 5 ||
चाणूरो मल्लवीरस्तदनु नृपगिरा मुष्टिको मुष्टिशाली ।
त्वां रामं चाभिपेदे झटझटिति मिथो मुष्टिपातातिरूक्षम् ।
उत्पातापातनाकर्षणविविधरणान्यासतां तत्र चित्रं ।
मृत्योः प्रागेव मल्लप्रभुरगमदयं भूरिशो बन्धमोक्षान् ॥ ६ ॥
cāṇūro mallavīrastadanu nṛpagirā muṣṭiko muṣṭiśālī |
tvāṃ rāmaṃ cābhipede jhaṭajhaṭiti mitho muṣṭipātātirūkṣam |
utpātāpātanākarṣaṇavividharaṇānyāsatāṃ tatra citraṃ |
mṛtyoḥ prāgeva mallaprabhuragamadayaṃ bhūriśo bandhamokṣān || 6 ||
हा धिक्कष्टं कुमारौ सुललितवपुषौ मल्लवीरौ कठोरौ ।
न द्रक्ष्यामो व्रजामस्त्वरितमिति जने भाषमाणे तदानीम् ।
चाणूरं तं कराद्भ्रामणविगलदसुं पोथयामासिथोर्व्यां ।
पिष्टोऽभून्मुष्टिकोऽपि द्रुतमथ हलिना नष्टशिष्टैर्दधावे ॥ ७ ॥
hā dhikkaṣṭaṃ kumārau sulalitavapuṣau mallavīrau kaṭhorau |
na drakṣyāmo vrajāmastvaritamiti jane bhāṣamāṇe tadānīm |
cāṇūraṃ taṃ karādbhrāmaṇavigaladasuṃ pothayāmāsithorvyāṃ |
piṣṭo'bhūnmuṣṭiko'pi drutamatha halinā naṣṭaśiṣṭairdadhāve || 7 ||
कंसस्संवार्यं तूर्यं खलमतिरविदन्कार्यमार्यान् पितॄंस्ता ।
नाहन्तुं व्याप्तमूर्तेस्तव च समशिषद्दूरमुत्सारणाय ।
रुष्टो दुष्टोक्तिभिस्त्वं गरुड इव गिरिं मञ्cअमञ्cअन्नुदञ्cअत् ।
खङ्गव्यावद्गदुस्संग्रहमपि च हठात्प्राग्रहीरौग्रसेनिम् ॥ ८ ॥
kaṃsassaṃvāryaṃ tūryaṃ khalamatiravidankāryamāryān pitṝṃstā |
nāhantuṃ vyāptamūrtestava ca samaśiṣaddūramutsāraṇāya |
ruṣṭo duṣṭoktibhistvaṃ garuḍa iva giriṃ mañcamañcannudañcat |
khaṅgavyāvadgadussaṃgrahamapi ca haṭhātprāgrahīraugrasenim || 8 ||
सद्यो निष्पिष्टसन्धिं भुवि नरपतिमापात्य तस्योपरिष्टात् ।
त्वय्यापात्ये तदैव त्वदुपरि पतिता नाकिनां पुष्पवृष्टिः ।
किं किं ब्रूमस्तदानीं सततमपि भिया त्वद्गतात्मा स भेजे ।
सायुज्यं त्वद्वधोत्था परम परमियं वासना कालनेमेः ॥ ९ ॥
sadyo niṣpiṣṭasandhiṃ bhuvi narapatimāpātya tasyopariṣṭāt |
tvayyāpātye tadaiva tvadupari patitā nākināṃ puṣpavṛṣṭiḥ |
kiṃ kiṃ brūmastadānīṃ satatamapi bhiyā tvadgatātmā sa bheje |
sāyujyaṃ tvadvadhotthā parama paramiyaṃ vāsanā kālanemeḥ || 9 ||
तद्भ्रातॄनष्ट पिष्ट्वा द्रुतमथ पितरौ सन्नमन्नुग्रसेनं ।
कृत्वा राजानमुच्चैर्यदुकुलमखिलं मोदयन्कामदानैः ।
भक्तानामुत्तमम्ञ्चोद्धवममरगुरोराप्तनीतिं सखायं ।
लब्ध्वा तुष्टो नगर्यां पवनपुरपते रुन्धि मे सर्वरोगान् ॥ १० ॥
tadbhrātṝnaṣṭa piṣṭvā drutamatha pitarau sannamannugrasenaṃ |
kṛtvā rājānamuccairyadukulamakhilaṃ modayankāmadānaiḥ |
bhaktānāmuttamamñcoddhavamamaragurorāptanītiṃ sakhāyaṃ |
labdhvā tuṣṭo nagaryāṃ pavanapurapate rundhi me sarvarogān || 10 ||
Keys: ← → turn the page, J K step through the verses.
Illustration: Verse & Place (Project-owned).