पटलः ११
Ekādaśaḥ paṭalaḥ
॥
A patala of the Niruttara Tantra.
66 verses·Sanskrit with transliteration
एकादशः पटलः ।
श्रीदेव्युवाच - ।
योगिनां साधनं देव ! सूचितं न प्रकाशितं ।
इदानीं श्रोतुमिच्छामि कृपया कथय प्रभो ॥ १ ॥
ekādaśaḥ paṭalaḥ |
śrīdevyuvāca - |
yogināṃ sādhanaṃ deva ! sūcitaṃ na prakāśitaṃ |
idānīṃ śrotumicchāmi kṛpayā kathaya prabho || 1 ||
श्रीशिव उवाच- ।
आत्मनो ज्ञान-मात्रेण तत्व-ज्ञानं भवेत् प्रिये ! ।
तत्त्व-ज्ञानी भवेद् योगी स योगी त्रि-विधः स्मृतः ॥ २ ॥
śrīśiva uvāca- |
ātmano jñāna-mātreṇa tatva-jñānaṃ bhavet priye ! |
tattva-jñānī bhaved yogī sa yogī tri-vidhaḥ smṛtaḥ || 2 ||
आत्मन्येवात्मनो योगं शक्तौ वा शिव-योजनं ॥ ३ ॥
ātmanyevātmano yogaṃ śaktau vā śiva-yojanaṃ || 3 ||
अभिषेकेण देवेशि ! भैरवो जायते भुवि ।
अवधूतो भवेद् वोरो दिव्यश्च कुल-सुन्दरि ॥ ४ ॥
abhiṣekeṇa deveśi ! bhairavo jāyate bhuvi |
avadhūto bhaved voro divyaśca kula-sundari || 4 ||
श्मशानागम-निष्ठश्च कुल-योषित्-परायणः ।
निरालम्बश्च सालम्बो भक्तश्च परमेश्वरि ! ।
भक्तोऽपि वीर-भावेन साधयेत् कुल-साधनं ॥ ५ ॥
śmaśānāgama-niṣṭhaśca kula-yoṣit-parāyaṇaḥ |
nirālambaśca sālambo bhaktaśca parameśvari ! |
bhakto'pi vīra-bhāvena sādhayet kula-sādhanaṃ || 5 ||
शक्ति-मात्रं यजेद्योगो भक्तो योग-परायणः ।
कुल-शास्त्रार्थ-सम्वक्ता बलिदान-रतः सदा ॥ ६ ॥
śakti-mātraṃ yajedyogo bhakto yoga-parāyaṇaḥ |
kula-śāstrārtha-samvaktā balidāna-rataḥ sadā || 6 ||
निर्द्वन्द्वो निरहङ्कारो निर्लोभो निर्भयः शुचिः ।
गुरु-देव-रतः शान्तो घृणा-लज्जा-विर्वर्जितः ॥ ७ ॥
nirdvandvo nirahaṅkāro nirlobho nirbhayaḥ śuciḥ |
guru-deva-rataḥ śānto ghṛṇā-lajjā-virvarjitaḥ || 7 ||
रक्त-चन्दन-लिप्ताङ्गो रक्त-कौपीन-भूषणः ।
उदार-चित्तः सर्वत्र वैष्णवाचार-तत्परः ॥ ८ ॥
rakta-candana-liptāṅgo rakta-kaupīna-bhūṣaṇaḥ |
udāra-cittaḥ sarvatra vaiṣṇavācāra-tatparaḥ || 8 ||
कुलाचार-रतो वीरः पण्डितः कुल-वर्त्मनि ।
कुल-सङ्घ त-सम्वेत्ता कुल-शास्त्र-विशारदः ॥ ९ ॥
kulācāra-rato vīraḥ paṇḍitaḥ kula-vartmani |
kula-saṅgha ta-samvettā kula-śāstra-viśāradaḥ || 9 ||
महा-बलो महा-बुद्धिर्महा-साहसिकः शुचिः ।
नित्य-कर्मणि निष्ठातो दम्भ-हिंसा-विवर्जितः ॥ १० ॥
mahā-balo mahā-buddhirmahā-sāhasikaḥ śuciḥ |
nitya-karmaṇi niṣṭhāto dambha-hiṃsā-vivarjitaḥ || 10 ||
पर-निन्दा-सहिष्णुः स्यादुपकार-रतः सदा ।
वीरमासनमासीनः पितृ-भूमि-गतः शुचिः ॥ ११ ॥
para-nindā-sahiṣṇuḥ syādupakāra-rataḥ sadā |
vīramāsanamāsīnaḥ pitṛ-bhūmi-gataḥ śuciḥ || 11 ||
सर्वदानन्द-हृदयः कुमारी-पूजने रतः ।
एवं यदि भवेद् वीरस्तदैव होनजां यजेत् ॥ १२ ॥
sarvadānanda-hṛdayaḥ kumārī-pūjane rataḥ |
evaṃ yadi bhaved vīrastadaiva honajāṃ yajet || 12 ||
दिव्योऽपि वीर-भावेन साधयेत् कुल-साधनं ।
कुलं च सर्व-जातीनां पूजनीयं कुलार्चने ॥ १३ ॥
divyo'pi vīra-bhāvena sādhayet kula-sādhanaṃ |
kulaṃ ca sarva-jātīnāṃ pūjanīyaṃ kulārcane || 13 ||
सिद्ध-विद्या विशेषेण सिद्धिदा कुल-पूजने ।
श्मशाने निर्जने रम्ये त्रिपान्ते शून्य-मण्डले ॥ १४ ॥
siddha-vidyā viśeṣeṇa siddhidā kula-pūjane |
śmaśāne nirjane ramye tripānte śūnya-maṇḍale || 14 ||
ग्रामे पातालके वापि साधयेत् कुल-साधनं ।
बलि-दानं विना पानं श्मशान-गमनं बिना ॥ १५ ॥
grāme pātālake vāpi sādhayet kula-sādhanaṃ |
bali-dānaṃ vinā pānaṃ śmaśāna-gamanaṃ binā || 15 ||
जप-पूजादिकं कर्म त्वभिचाराय कल्प्यते ।
तस्मात् सर्व-प्रयत्नेन बलि-दानं समाचरेत् ॥ १६ ॥
japa-pūjādikaṃ karma tvabhicārāya kalpyate |
tasmāt sarva-prayatnena bali-dānaṃ samācaret || 16 ||
प्रणवं पूर्वमुद्धृत्य तत्र भावे ततः परं ।
ततो विकट-दंष्ट्रे च पर-पक्षं मोहय-द्वयं ॥ १७ ॥
praṇavaṃ pūrvamuddhṛtya tatra bhāve tataḥ paraṃ |
tato vikaṭa-daṃṣṭre ca para-pakṣaṃ mohaya-dvayaṃ || 17 ||
खादय-द्वयमुक्त्वा च पर-पक्ष-द्वयं तथा ।
या मां हिंसितुमुद्यता च योगिनी च हर-हर हुं फट् ततः परं ॥ १८ ॥
khādaya-dvayamuktvā ca para-pakṣa-dvayaṃ tathā |
yā māṃ hiṃsitumudyatā ca yoginī ca hara-hara huṃ phaṭ tataḥ paraṃ || 18 ||
वह्नि-जाया ततो देवि ! पर-विद्यां ततः परं ।
आकर्षय ततो देवि ! छेदक-कपालिने ॥ १९ ॥
vahni-jāyā tato devi ! para-vidyāṃ tataḥ paraṃ |
ākarṣaya tato devi ! chedaka-kapāline || 19 ||
गृह्ण-द्वयं वह्नि-जाया अनेन बलिमाहरेत् ।
अनेन बलि-दानं तु कुल-कर्म-सुसिद्धये ॥ २० ॥
gṛhṇa-dvayaṃ vahni-jāyā anena balimāharet |
anena bali-dānaṃ tu kula-karma-susiddhaye || 20 ||
त्रिपान्तरे श्मशाने वा बलिं दद्याज्जपेन्मनुं ।
महा-त्रिपान्तरे दत्त्वा किं न सिद्धयति भू-तले ॥ २१ ॥
tripāntare śmaśāne vā baliṃ dadyājjapenmanuṃ |
mahā-tripāntare dattvā kiṃ na siddhayati bhū-tale || 21 ||
साधकः कथितो देव ! साधिका कीदृशी प्रभो ? ।
श्रीशिव उवाच - ।
निर्लोभा कामना-हीना निर्लज्जा दम्भ-वर्जिता ।
शिव-सङ्ग-गता साध्वी स्वेच्छ्या विपरोतगा ॥ २२ ॥
sādhakaḥ kathito deva ! sādhikā kīdṛśī prabho ? |
śrīśiva uvāca - |
nirlobhā kāmanā-hīnā nirlajjā dambha-varjitā |
śiva-saṅga-gatā sādhvī svecchyā viparotagā || 22 ||
चतुर्वर्णोद्भवा रम्भा प्रशस्ता कुल-पूजने ।
चतुर्वर्णोद्भवानां च पुरश्चर्या विधीयते ॥ २३ ॥
caturvarṇodbhavā rambhā praśastā kula-pūjane |
caturvarṇodbhavānāṃ ca puraścaryā vidhīyate || 23 ||
वर्ण-सङ्करतो जाता हीनजा परिकीर्तिता ।
लज्जा-लाञ्छित-भाला या सा साक्षाद् भुवनेश्वरी ॥ २४ ॥
varṇa-saṅkarato jātā hīnajā parikīrtitā |
lajjā-lāñchita-bhālā yā sā sākṣād bhuvaneśvarī || 24 ||
नाना-जात्युद्भवानां च सा दीक्षा कुल-पूजने ।
ब्राह्मणो हीनजां देवीं मनसा वा प्रपूजयेत् ॥ २५ ॥
nānā-jātyudbhavānāṃ ca sā dīkṣā kula-pūjane |
brāhmaṇo hīnajāṃ devīṃ manasā vā prapūjayet || 25 ||
अज्ञात्वा कौलिकों देवीं पशु-वत् परि-पूजयेत् ।
पशु-वत् पूजयेद् वीरो दीक्षितां वाप्यदीक्षितां ॥ २६ ॥
ajñātvā kaulikoṃ devīṃ paśu-vat pari-pūjayet |
paśu-vat pūjayed vīro dīkṣitāṃ vāpyadīkṣitāṃ || 26 ||
शक्ति-मात्रं यजेद् वीरः प्राप्त-योग-मनाः स्मरेत् ।
अष्टोत्तर शतं देवि ! तद्-योगं सुरतो जपेत् ॥ २७ ॥
śakti-mātraṃ yajed vīraḥ prāpta-yoga-manāḥ smaret |
aṣṭottara śataṃ devi ! tad-yogaṃ surato japet || 27 ||
प्रणम्य मनसा देवीं चुम्बनं मनसा स्मरेत् ।
सुन्दरों नांगरों दृष्ट्वा एवं संञ्चिन्तयेन्नरः ॥ २८ ॥
praṇamya manasā devīṃ cumbanaṃ manasā smaret |
sundaroṃ nāṃgaroṃ dṛṣṭvā evaṃ saṃñcintayennaraḥ || 28 ||
स एव कालिका-पुत्रः सदा-शिव इहापरः ।
हंट्टे वा मन्दिरे रम्ये त्रिपान्ते पथि चान्तरे ॥ २९ ॥
sa eva kālikā-putraḥ sadā-śiva ihāparaḥ |
haṃṭṭe vā mandire ramye tripānte pathi cāntare || 29 ||
दृष्ट्वा च सुन्दरों रम्यां मनसा च प्रपूजयेत् ।
तद्-योगं मनसा स्मृत्वा जपेदष्टोत्तरं शतं ॥ ३० ॥
dṛṣṭvā ca sundaroṃ ramyāṃ manasā ca prapūjayet |
tad-yogaṃ manasā smṛtvā japedaṣṭottaraṃ śataṃ || 30 ||
जयं समर्प्य तां चुम्ब्य प्रणम्य च पुनः पुनः ।
भक्ष्य-द्रव्यं ततस्ताभ्यो भक्त्या च विनिवेदयेत् ॥ ३१ ॥
jayaṃ samarpya tāṃ cumbya praṇamya ca punaḥ punaḥ |
bhakṣya-dravyaṃ tatastābhyo bhaktyā ca vinivedayet || 31 ||
यदा द्रव्याणि गृह्णन्ति तदा सिद्धिर्भवेद् ध्रुवं ।
यदि भाग्य-वशेनैव हीनजां कौलिकों परां ॥ ३२ ॥
yadā dravyāṇi gṛhṇanti tadā siddhirbhaved dhruvaṃ |
yadi bhāgya-vaśenaiva hīnajāṃ kaulikoṃ parāṃ || 32 ||
पूजयेन्मनसा वाचा तत्त्वं विचिन्तयेत् ।
अष्टोत्तर शतं जप्त्वा चुम्बयित्वा पुनः पुनः ॥ ३३ ॥
pūjayenmanasā vācā tattvaṃ vicintayet |
aṣṭottara śataṃ japtvā cumbayitvā punaḥ punaḥ || 33 ||
पुनस्तत्त्वं चरेत् तत्र जप-संख्या रसातलं ।
ततस्तु पूर्व-वत् कृत्वा पुरश्चरणमुच्चरेत् ॥ ३४ ॥
punastattvaṃ caret tatra japa-saṃkhyā rasātalaṃ |
tatastu pūrva-vat kṛtvā puraścaraṇamuccaret || 34 ||
हीन-जाते तु संयुक्ता दीक्षिता सैव सर्वदा ।
शाङ्करी शक्तिका वापि वैष्णवी वाप्यवैष्णवी ॥ ३५ ॥
hīna-jāte tu saṃyuktā dīkṣitā saiva sarvadā |
śāṅkarī śaktikā vāpi vaiṣṇavī vāpyavaiṣṇavī || 35 ||
सर्वदा साधने योज्या साधकानां कुलाचंने ।
वाक्याद्वा क्रीडया वापि धनाद्वा मानसं नयेत् ॥ ३६ ॥
sarvadā sādhane yojyā sādhakānāṃ kulācaṃne |
vākyādvā krīḍayā vāpi dhanādvā mānasaṃ nayet || 36 ||
न दोषो द्रव्य दाने च होनजा कुल-साधने ।
विजया-रस-संयुक्ता होनजा दीक्षिता सदा ॥ ३७ ॥
na doṣo dravya dāne ca honajā kula-sādhane |
vijayā-rasa-saṃyuktā honajā dīkṣitā sadā || 37 ||
तद्-भाले विलिखेन्मायां ततः सा भुवनेश्वरी ।
हीनजा भाल-संयुक्ता भुवना भुवनेश्वरी ॥ ३८ ॥
tad-bhāle vilikhenmāyāṃ tataḥ sā bhuvaneśvarī |
hīnajā bhāla-saṃyuktā bhuvanā bhuvaneśvarī || 38 ||
हीनजा कुल-सामान्या कुल-चक्रं लिखेत् प्रिये ! ।
तत्र पूजा चरेद् योगी गुरु-मार्ग-क्रमेण च ॥ ३९ ॥
hīnajā kula-sāmānyā kula-cakraṃ likhet priye ! |
tatra pūjā cared yogī guru-mārga-krameṇa ca || 39 ||
अष्टोत्तर शतं जप्त्वा पुरश्चरणमुच्यते ।
अथवा शक्ति-भाले तु त्रिपञ्वारे लिखेत् प्रिये ॥ ४० ॥
aṣṭottara śataṃ japtvā puraścaraṇamucyate |
athavā śakti-bhāle tu tripañvāre likhet priye || 40 ||
मनुं वापि त्रिकोणस्थं तत्र पूजादिकं चरेत् ।
वज्र-पुष्पेण संलिख्य वज्र-पुष्पेण पूजयेत् ।
तत्त्व-योगाज्जपेद् विद्यां कलौ कलुष-हारिणीं ।
अष्टोत्तर शतं जप्त्वा पुरश्चरणमुच्यते ॥ ४१ ॥
manuṃ vāpi trikoṇasthaṃ tatra pūjādikaṃ caret |
vajra-puṣpeṇa saṃlikhya vajra-puṣpeṇa pūjayet |
tattva-yogājjaped vidyāṃ kalau kaluṣa-hāriṇīṃ |
aṣṭottara śataṃ japtvā puraścaraṇamucyate || 41 ||
कुलजाष्ट-सुतां शुद्धां रजकीं योगिनीं तथा ।
नटीं कापालिकां वेश्यां शौण्डिकां श्वपचों तथा ॥ ४२ ॥
kulajāṣṭa-sutāṃ śuddhāṃ rajakīṃ yoginīṃ tathā |
naṭīṃ kāpālikāṃ veśyāṃ śauṇḍikāṃ śvapacoṃ tathā || 42 ||
विदग्धां हीनजां सर्वा पूजयेद् द्रव्यं-दानतः ।
आसां भाले लिखेन्मायां ततस्ताः परिपूजयेत् ॥ ४३ ॥
vidagdhāṃ hīnajāṃ sarvā pūjayed dravyaṃ-dānataḥ |
āsāṃ bhāle likhenmāyāṃ tatastāḥ paripūjayet || 43 ||
सर्वथा दीक्षयेन्नैतां दीक्षयेन्नरकं व्रजेत् ।
नाना-जात्युद्भवा रम्भा होनजा परिकीर्तिता ॥ ४४ ॥
sarvathā dīkṣayennaitāṃ dīkṣayennarakaṃ vrajet |
nānā-jātyudbhavā rambhā honajā parikīrtitā || 44 ||
चतुर्वर्णोद्भवा रम्भा दीक्षयेत् गुरु-मार्गतः ।
हीनजां यदि लभ्यते तदान्यां परि-चिन्तयेत् ॥ ४५ ॥
caturvarṇodbhavā rambhā dīkṣayet guru-mārgataḥ |
hīnajāṃ yadi labhyate tadānyāṃ pari-cintayet || 45 ||
हीनजां पूजयेद् योगी निःसङ्गो निशि वारतः ।
होनजां द्रव्य-दानेन तोषाय तत्व-चिन्तनात् ॥ ४६ ॥
hīnajāṃ pūjayed yogī niḥsaṅgo niśi vārataḥ |
honajāṃ dravya-dānena toṣāya tatva-cintanāt || 46 ||
तत्र मन्त्रं च यन्वं च लिखित्वा पूजयेद् यदि ।
स मुक्तः कालिका-पुत्रो न स भूमौ प्रजायते ॥ ४७ ॥
tatra mantraṃ ca yanvaṃ ca likhitvā pūjayed yadi |
sa muktaḥ kālikā-putro na sa bhūmau prajāyate || 47 ||
कामाख्या पूजिता येन स मुक्तो नात्र संशयः ।
शक्ति-मन्त्रा न सिद्धयन्ति कामाख्या-पूजनं विना ॥ ४८ ॥
kāmākhyā pūjitā yena sa mukto nātra saṃśayaḥ |
śakti-mantrā na siddhayanti kāmākhyā-pūjanaṃ vinā || 48 ||
ब्राह्मणीं क्षत्रियां वैश्यां शूद्रां च वर-वर्णिनि ।
नाहरेद् द्रव्य-दानेन हरेच्च नरकं व्रजेत् ॥ ४९ ॥
brāhmaṇīṃ kṣatriyāṃ vaiśyāṃ śūdrāṃ ca vara-varṇini |
nāhared dravya-dānena harecca narakaṃ vrajet || 49 ||
आकर्षिताय शिष्याय प्रत्यानुत्यां च दीक्षितां ।
पूजयेत् परया भक्त्या तासां चाहं विशेषतः ॥ ५० ॥
ākarṣitāya śiṣyāya pratyānutyāṃ ca dīkṣitāṃ |
pūjayet parayā bhaktyā tāsāṃ cāhaṃ viśeṣataḥ || 50 ||
आसामभावे देवेशि ! स्व-शक्तिं परि-जयेत् ।
स्व-शक्तौ सिद्ध-मन्त्री स्यात् पश्चाद् देवान् प्रपूजयेत् ॥ ५१ ॥
āsāmabhāve deveśi ! sva-śaktiṃ pari-jayet |
sva-śaktau siddha-mantrī syāt paścād devān prapūjayet || 51 ||
तदैव हीनजां शक्तिं शोधयेदुक्त-वर्त्मना ॥ ५२ ॥
tadaiva hīnajāṃ śaktiṃ śodhayedukta-vartmanā || 52 ||
हीनजां शोधयेदेकां सिद्ध-मन्त्री त्वलिप्सितः ।
हीनजा सुप्रसन्ना चेत् सिद्धिर्भवति साधके ॥ ५३ ॥
hīnajāṃ śodhayedekāṃ siddha-mantrī tvalipsitaḥ |
hīnajā suprasannā cet siddhirbhavati sādhake || 53 ||
सर्वदा हीनजां शक्तिं सर्वत्रैव प्रपूजयेत् ।
गुरु-नाम च यन्त्रं च पूजयेत् कुल-मार्गिणम् ॥ ५४ ॥
sarvadā hīnajāṃ śaktiṃ sarvatraiva prapūjayet |
guru-nāma ca yantraṃ ca pūjayet kula-mārgiṇam || 54 ||
अङ्गावरण-पूजादौ यदि वा लक्षते कुलं ।
भैरवं भैरवीं तत्त्वं मनसा न प्रकाशयेत् ।
कन्या-कोटि-प्रदानेन हेम-भार-शतस्य च ॥ ५५ ॥
aṅgāvaraṇa-pūjādau yadi vā lakṣate kulaṃ |
bhairavaṃ bhairavīṃ tattvaṃ manasā na prakāśayet |
kanyā-koṭi-pradānena hema-bhāra-śatasya ca || 55 ||
यत्फलं लभते देवि ! तत्फलं निज-मन्दिरे ।
प्रथमां द्वितीयामुक्तां शक्तिभ्योऽपि ददेद् यदि ॥ ५६ ॥
yatphalaṃ labhate devi ! tatphalaṃ nija-mandire |
prathamāṃ dvitīyāmuktāṃ śaktibhyo'pi daded yadi || 56 ||
तृप्यन्ति देवताः सर्वा योगिन्यो भैरवादयः ।
पृथिवीं हेम-सम्पूर्णां दत्वा यत्फलमालभेत् ॥ ५७ ॥
tṛpyanti devatāḥ sarvā yoginyo bhairavādayaḥ |
pṛthivīṃ hema-sampūrṇāṃ datvā yatphalamālabhet || 57 ||
तत्फलं कौलिकां गेहे पूजायां लभते ध्रुवं ।
अश्वमेधाधिकं पुण्यं कुलीनां गृह-दर्शनं ॥ ५८ ॥
tatphalaṃ kaulikāṃ gehe pūjāyāṃ labhate dhruvaṃ |
aśvamedhādhikaṃ puṇyaṃ kulīnāṃ gṛha-darśanaṃ || 58 ||
गवां कोटि-प्रदानेन यत्फलं लभते नरः ।
तत्फलं हीनजा-गेहे लभते वात्र संशयः ॥ ५९ ॥
gavāṃ koṭi-pradānena yatphalaṃ labhate naraḥ |
tatphalaṃ hīnajā-gehe labhate vātra saṃśayaḥ || 59 ||
तिस्रः कोट्यर्द्ध-कोटी च तीर्थ-स्नानेषु यत्फलं ।
तत्फलं लभते देवि ! कुलीनां यन्त्र-दर्शने ॥ ६० ॥
tisraḥ koṭyarddha-koṭī ca tīrtha-snāneṣu yatphalaṃ |
tatphalaṃ labhate devi ! kulīnāṃ yantra-darśane || 60 ||
कुलीनां यन्त्रमालिख्य यद्यत् कर्म समाचरेत् ।
तत्कर्म सफलं याति सत्यं सत्यं न संशयः ॥ ६१ ॥
kulīnāṃ yantramālikhya yadyat karma samācaret |
tatkarma saphalaṃ yāti satyaṃ satyaṃ na saṃśayaḥ || 61 ||
कुलीनां यन्त्रमालोक्य सर्व-पापैः प्रमुच्यते ।
शैवाः शाक्ताश्च सौराश्च वैष्णवाश्च कुलेश्वरि ॥ ६२ ॥
kulīnāṃ yantramālokya sarva-pāpaiḥ pramucyate |
śaivāḥ śāktāśca saurāśca vaiṣṇavāśca kuleśvari || 62 ||
पूजयन्ति सदा भक्त्या कुलीनां गृह-मन्दिरे ।
सर्वेषां यन्त्र-मन्त्राणां दुर्गाधिष्ठातृ-देवता ॥ ६३ ॥
pūjayanti sadā bhaktyā kulīnāṃ gṛha-mandire |
sarveṣāṃ yantra-mantrāṇāṃ durgādhiṣṭhātṛ-devatā || 63 ||
यतो वै जायते विश्वं तस्मात् तां परि-पूजयेत् ।
यन्त्र-पूजा-कृतो मन्त्री न स योनौ प्रजायते ॥ ६४ ॥
yato vai jāyate viśvaṃ tasmāt tāṃ pari-pūjayet |
yantra-pūjā-kṛto mantrī na sa yonau prajāyate || 64 ||
यन्त्र-पूजां विना देवि ! न शक्ति-पूजनं चरेत् ॥ ६५ ॥
yantra-pūjāṃ vinā devi ! na śakti-pūjanaṃ caret || 65 ||
। इति श्रीनिरुत्तर-तन्त्रे शिव-पार्वती-सम्वादे एकादशः पटलः ॥ ६६ ॥
| iti śrīniruttara-tantre śiva-pārvatī-samvāde ekādaśaḥ paṭalaḥ || 66 ||
Keys: ← → turn the page, J K step through the verses.
Illustration: Verse & Place (Project-owned).