सर्गः ८
Aṣṭamaḥ sargaḥ
॥
A canto of the life of Madhvacharya.
54 verses·Sanskrit with transliteration
अष्टमः सर्गः ।
प्रतिभाप्रभाप्र {प्रतिभाप्रभाव} मुखसद्गुणैर्निजैरतिविस्मयं नियमिनां मनो नयन् ।
पुरुधीः कदाचिदथ वेदनायकं विजने शनैरुपससाद तं वने ॥ १ ॥
aṣṭamaḥ sargaḥ |
pratibhāprabhāpra {pratibhāprabhāva} mukhasadguṇairnijairativismayaṃ niyamināṃ mano nayan |
purudhīḥ kadācidatha vedanāyakaṃ vijane śanairupasasāda taṃ vane || 1 ||
सुविशेषशेषवदशेषवर्णितप्रतिबोद्धुरस्य ननु शिष्यतोचिता ।
गुरुमानसस्य गुरुतापि सत्पतेरिति सोपसत्तिरमरैरमान्यत ॥ २ ॥
suviśeṣaśeṣavadaśeṣavarṇitapratiboddhurasya nanu śiṣyatocitā |
gurumānasasya gurutāpi satpateriti sopasattiramarairamānyata || 2 ||
पुर एव पूरितमपूरयत् पुनर्ननु कृष्ण एष परमार्थसङ्ख्यया ।
भगवन्मनः पुरमिवायतं पुरा निजधाम तां च जगृहे तदद्भुतम् ॥ ३ ॥
pura eva pūritamapūrayat punarnanu kṛṣṇa eṣa paramārthasaṅkhyayā |
bhagavanmanaḥ puramivāyataṃ purā nijadhāma tāṃ ca jagṛhe tadadbhutam || 3 ||
इतिहाससुन्दरपुराणसूत्रसत्प्रियपञ्चरात्रनिजभावसंयुतम् ।
अशृणोदनन्तहृदनन्ततोऽचिरात् परमार्थमप्यगणितागमावलेः ॥ ४ ॥
itihāsasundarapurāṇasūtrasatpriyapañcarātranijabhāvasaṃyutam |
aśṛṇodanantahṛdanantato'cirāt paramārthamapyagaṇitāgamāvaleḥ || 4 ||
ऋजुपुङ्गवस्य परिजानतः स्वयं सकलं तदप्यलमनन्तजन्मसु ।
स्वकृतोर्वनुग्रहबलादमुष्य तां विशिशेष शेषशयनः पुनर्धियम् ॥ ५ ॥
ṛjupuṅgavasya parijānataḥ svayaṃ sakalaṃ tadapyalamanantajanmasu |
svakṛtorvanugrahabalādamuṣya tāṃ viśiśeṣa śeṣaśayanaḥ punardhiyam || 5 ||
अथ बादरायणसहायसम्पदा प्रययौ प्रणेतु {प्रणन्तु} ममितान्तरो युतः ।
अपि नादिरायणपदोदितं हरेर्वपुरन्तरं लसितमाश्रमान्तरे ॥ ६ ॥
atha bādarāyaṇasahāyasampadā prayayau praṇetu {praṇantu} mamitāntaro yutaḥ |
api nādirāyaṇapadoditaṃ harervapurantaraṃ lasitamāśramāntare || 6 ||
तमपश्यदाश्रमवरे प्रभूतधीर्ज्वलनं ज्वलन्तमिव धूमवर्जितम् ।
वरवल्कलाकलितमौञ्जिमेखलं विलसज्जटावलयमादिपूरुषम् ॥ ७ ॥
tamapaśyadāśramavare prabhūtadhīrjvalanaṃ jvalantamiva dhūmavarjitam |
varavalkalākalitamauñjimekhalaṃ vilasajjaṭāvalayamādipūruṣam || 7 ||
अतिदुर्जयेन्द्रियजयादिरूपिणा तपसा वसन्तमिव सन्ततं वने ।
निजरूपभूतनिरपेक्षनिर्मलप्रचुरात्मसौख्यरतमप्यनारतम् ॥ ८ ॥
atidurjayendriyajayādirūpiṇā tapasā vasantamiva santataṃ vane |
nijarūpabhūtanirapekṣanirmalapracurātmasaukhyaratamapyanāratam || 8 ||
नयनद्वयेन नलिनप्रभामुषा परिफुल्लताविलसितेन विस्मयात् ।
तमवेक्ष्य धर्मजमधर्मदुर्लभं मनसेति भूरितरमानसोऽस्मरत् ॥ ९ ॥
nayanadvayena nalinaprabhāmuṣā pariphullatāvilasitena vismayāt |
tamavekṣya dharmajamadharmadurlabhaṃ manaseti bhūritaramānaso'smarat || 9 ||
जगतां चतुर्दशतयं चतुर्मुखप्रमुखैर्युतं प्रलयमानिनाय यः ।
सममुल्लसन् कमलयैव केवलं परमः स एष हि पुराणपूरुषः ॥ १० ॥
jagatāṃ caturdaśatayaṃ caturmukhapramukhairyutaṃ pralayamānināya yaḥ |
samamullasan kamalayaiva kevalaṃ paramaḥ sa eṣa hi purāṇapūruṣaḥ || 10 ||
त्रिगुणाकृतिप्रकृतितो महत्ततस्त्रिविधामहङ्कृतिममर्त्यखान्यतः ।
अपि भूतपञ्चकमितोऽण्डमण्डलं भगवानसाविह जगन्ति चासृजत् ॥ ११ ॥
triguṇākṛtiprakṛtito mahattatastrividhāmahaṅkṛtimamartyakhānyataḥ |
api bhūtapañcakamito'ṇḍamaṇḍalaṃ bhagavānasāviha jaganti cāsṛjat || 11 ||
विधिवायुवीन्द्रशिवकौशिकेशकानमरामरानुगनरासुरादिकान् ।
सृजति प्रपालयति हन्ति सन्ततं स्वगतिं प्रयापयति चैष लीलया ॥ १२ ॥
vidhivāyuvīndraśivakauśikeśakānamarāmarānuganarāsurādikān |
sṛjati prapālayati hanti santataṃ svagatiṃ prayāpayati caiṣa līlayā || 12 ||
अगणेय {अगणय्य}सद्गुणगणो विदूषणः स्ववशाखिलोऽप्यनुपचारतः स्वयम् ।
स्मृतिकीर्तनप्रणतिभिर्विमुक्तये स्वजनस्य यात्ययमनेकरूपताम् ॥ १३ ॥
agaṇeya {agaṇayya}sadguṇagaṇo vidūṣaṇaḥ svavaśākhilo'pyanupacārataḥ svayam |
smṛtikīrtanapraṇatibhirvimuktaye svajanasya yātyayamanekarūpatām || 13 ||
चतुराननाय चतुरः पुराऽऽगमान् प्रददावसावनिमिषेश्वरः प्रभुः ।
विनिहत्य हि श्रुतिमुषं पुरातनं वपुषोद्धतं हयमुखेन सद्रिपुम् ॥ १४ ॥
caturānanāya caturaḥ purā''gamān pradadāvasāvanimiṣeśvaraḥ prabhuḥ |
vinihatya hi śrutimuṣaṃ purātanaṃ vapuṣoddhataṃ hayamukhena sadripum || 14 ||
अमरेन्द्रवैरिभुजदण्डमण्डलप्रतिकर्षपुष्करपतद्धरोद्धृतिः ।
विदधे वराहवपुषाऽमुनोर्मिमत्सृतिसिन्धुकच्छपतयाऽऽप्तरक्षिणा ॥ १५ ॥
amarendravairibhujadaṇḍamaṇḍalapratikarṣapuṣkarapataddharoddhṛtiḥ |
vidadhe varāhavapuṣā'munormimatsṛtisindhukacchapatayā''ptarakṣiṇā || 15 ||
नरसिंह एष विददार दारुणं प्रतिघोदये नखरचक्रतेजसा ।
स्वरिपुं क्षणेन सरसः स्फुरत्तनुं पृथुसत्तवमिष्टजनभीतिभञ्जनः ॥ १६ ॥
narasiṃha eṣa vidadāra dāruṇaṃ pratighodaye nakharacakratejasā |
svaripuṃ kṣaṇena sarasaḥ sphurattanuṃ pṛthusattavamiṣṭajanabhītibhañjanaḥ || 16 ||
अपि वामनो ललितबाल्यवानयं प्रतिभाबलेन कृतदैत्यकौतुकः ।
उपधेरधः कृतबलीन्द्रशात्रवः स्वजनाय केवलमदात् परं पदम् ॥ १७ ॥
api vāmano lalitabālyavānayaṃ pratibhābalena kṛtadaityakautukaḥ |
upadheradhaḥ kṛtabalīndraśātravaḥ svajanāya kevalamadāt paraṃ padam || 17 ||
कथयन्त्यमुं परशुभासमानगोहतमर्त्यदेवतमसं मुहुर्मुहुः ।
जगतां हितं हरिमिवापरं हरिं गुरुशक्तितापसवरान्वयोद्भवम् ॥ १८ ॥
kathayantyamuṃ paraśubhāsamānagohatamartyadevatamasaṃ muhurmuhuḥ |
jagatāṃ hitaṃ harimivāparaṃ hariṃ guruśaktitāpasavarānvayodbhavam || 18 ||
करुणाकरः स वसुदेवमोददो भगवान् पुरा हिमकरान्वयेऽभवत् ।
जितवान् दिशो दशरथोग्र्यसम्पदो जनको बभूव भुवि यस्य वैरिहा ॥ १९ ॥
karuṇākaraḥ sa vasudevamodado bhagavān purā himakarānvaye'bhavat |
jitavān diśo daśarathogryasampado janako babhūva bhuvi yasya vairihā || 19 ||
भुजगेश्वरोऽपि भुवनेश्वरप्रियः समजन्यथारिदरजन्मभुव्यभूत् ।
तममुष्य कान्तिविजितेन्दुमग्रजं रमणीयमाहुरिह रामनामकम् ॥ २० ॥
bhujageśvaro'pi bhuvaneśvarapriyaḥ samajanyathāridarajanmabhuvyabhūt |
tamamuṣya kāntivijitendumagrajaṃ ramaṇīyamāhuriha rāmanāmakam || 20 ||
जनकेन सोऽथ विरहासहिष्णुना मुहुरीक्षितो वनमनीयत प्रभुः ।
चकितेन दुष्टजनतस्तपस्विना तत आसुरीं निशिचरीं जघान सः ॥ २१ ॥
janakena so'tha virahāsahiṣṇunā muhurīkṣito vanamanīyata prabhuḥ |
cakitena duṣṭajanatastapasvinā tata āsurīṃ niśicarīṃ jaghāna saḥ || 21 ||
मुनिसप्ततन्तुकृतवैरबन्धनं कटुकेश्यरिष्टपदमुख्यदुर्जनम् ।
क्षपयन्तमुद्यतसुबाहुमाहवे तमथाभ्यनन्ददमरादिसद्गणः ॥ २२ ॥
munisaptatantukṛtavairabandhanaṃ kaṭukeśyariṣṭapadamukhyadurjanam |
kṣapayantamudyatasubāhumāhave tamathābhyanandadamarādisadgaṇaḥ || 22 ||
सवने विकस्वरगुणस्वरद्विजे स्फुरिते चरन् सकलगोकुलप्रियः ।
इतकामतापसरसार्द्रधीगिरः प्रतिलालयन्नरमतैष सुन्दरीः ॥ २३ ॥
savane vikasvaraguṇasvaradvije sphurite caran sakalagokulapriyaḥ |
itakāmatāpasarasārdradhīgiraḥ pratilālayannaramataiṣa sundarīḥ || 23 ||
सहजान्वितः सकलमित्रसंयुतो मधुरां पुरीं जनकवल्लभां गतः ।
प्रविशन्निमां स जगदेकसुन्दरो नरनार्युदारनयनोत्सवोऽभवत् ॥ २४ ॥
sahajānvitaḥ sakalamitrasaṃyuto madhurāṃ purīṃ janakavallabhāṃ gataḥ |
praviśannimāṃ sa jagadekasundaro naranāryudāranayanotsavo'bhavat || 24 ||
अथ खण्डितेश्वरधनुः स लीलया क्षपितोग्रसेननृपपुत्रपौरुषः ।
समुपास्य विप्रगुरुमब्जभूगुरुः स्वजनानमोदयदमेयतेजसा ॥ २५ ॥
atha khaṇḍiteśvaradhanuḥ sa līlayā kṣapitograsenanṛpaputrapauruṣaḥ |
samupāsya vipragurumabjabhūguruḥ svajanānamodayadameyatejasā || 25 ||
कमलामयं कमलपत्रलोचनां भुवमागतां नृपसुतां गृहीतवान् ।
निजलीलया विजितराजशात्रवो मुदमापदाप्य पुरमब्धिदुर्गमम् ॥ २६ ॥
kamalāmayaṃ kamalapatralocanāṃ bhuvamāgatāṃ nṛpasutāṃ gṛhītavān |
nijalīlayā vijitarājaśātravo mudamāpadāpya puramabdhidurgamam || 26 ||
स जगाम मातृजनतुष्टये किल त्वरितोवनं {त्वरितोऽवनं} विदधदीप्सितं सताम् ।
सह भार्ययाऽपि शुभया महाजयध्वजलक्ष्मणाग्र्यसुहृदा विना मुदा ॥ २७ ॥
sa jagāma mātṛjanatuṣṭaye kila tvaritovanaṃ {tvarito'vanaṃ} vidadhadīpsitaṃ satām |
saha bhāryayā'pi śubhayā mahājayadhvajalakṣmaṇāgryasuhṛdā vinā mudā || 27 ||
समतीतपर्वतपुरोगदुर्गमः खरदूषणादिसुजनद्विषो बहून् ।
स निहत्य विश्वभयदं सुदुःसहं नरकं महातम उपानयत् क्रमात् ॥ २८ ॥
samatītaparvatapurogadurgamaḥ kharadūṣaṇādisujanadviṣo bahūn |
sa nihatya viśvabhayadaṃ suduḥsahaṃ narakaṃ mahātama upānayat kramāt || 28 ||
रुचिराश्रमाजिरचिताग्र्यतेजसा प्रियया प्रियो भुवनमान्यया समम् ।
भृशमाकुलीकृतमदप्रमादवत्सुरपारिजातहृदवाप धाम सः ॥ २९ ॥
rucirāśramājiracitāgryatejasā priyayā priyo bhuvanamānyayā samam |
bhṛśamākulīkṛtamadapramādavatsurapārijātahṛdavāpa dhāma saḥ || 29 ||
हरितामधीशनरदेवमण्डलं दशकं विजित्य परभीषणं मुहुः ।
स्फुरितामिह प्रियतमां निजश्रियं भगवानुपैक्षत हरन्तमप्रियम् ॥ ३० ॥
haritāmadhīśanaradevamaṇḍalaṃ daśakaṃ vijitya parabhīṣaṇaṃ muhuḥ |
sphuritāmiha priyatamāṃ nijaśriyaṃ bhagavānupaikṣata harantamapriyam || 30 ||
अभिवन्दितः पवननन्दनादिभिः स कदाचिदिन्द्रसुतवर्धको गवा ।
निजराज्यमात्मदयिताय दत्तवान् हरिसूनवे हतविपक्षमुत्तमम् ॥ ३१ ॥
abhivanditaḥ pavananandanādibhiḥ sa kadācidindrasutavardhako gavā |
nijarājyamātmadayitāya dattavān harisūnave hatavipakṣamuttamam || 31 ||
मुदमाप्य तत्र दयितोरुवार्तया मधुहा मरुत्सुतमुखप्रवृत्तया ।
हरितिग्मचक्रलसितोऽब्धिमध्यगं प्रययौ स पुण्यजनसेवितं पुरम् ॥ ३२ ॥
mudamāpya tatra dayitoruvārtayā madhuhā marutsutamukhapravṛttayā |
haritigmacakralasito'bdhimadhyagaṃ prayayau sa puṇyajanasevitaṃ puram || 32 ||
पृथुकुम्भकर्णगजराजमुद्धतं ससहोदरं सविबुधेन्द्रशात्रवम् ।
धरणीभरं पृथुलचक्रमक्षिणोन्निशितेषुचक्रकृतविक्रमः प्रभुः ॥ ३३ ॥
pṛthukumbhakarṇagajarājamuddhataṃ sasahodaraṃ savibudhendraśātravam |
dharaṇībharaṃ pṛthulacakramakṣiṇonniśiteṣucakrakṛtavikramaḥ prabhuḥ || 33 ||
अथ भार्यया हुतवहं प्रविष्टया सहितः सहोदरपुरःसरैरपि ।
अयमाप्य धाम चिरमिष्टदः सतां निजमूलरूपपरमैक्यमेयिवान् ॥ ३४ ॥
atha bhāryayā hutavahaṃ praviṣṭayā sahitaḥ sahodarapuraḥsarairapi |
ayamāpya dhāma ciramiṣṭadaḥ satāṃ nijamūlarūpaparamaikyameyivān || 34 ||
महिदासपूज्यचरणो द्विजादभूद्विदितात् स विष्णुयशसोऽमलात्मनः ।
इह यो दधे जगति पापशान्तये बहुधामहेतिमतिदीप्तगोस्थितिम् ॥ ३५ ॥
mahidāsapūjyacaraṇo dvijādabhūdviditāt sa viṣṇuyaśaso'malātmanaḥ |
iha yo dadhe jagati pāpaśāntaye bahudhāmahetimatidīptagosthitim || 35 ||
सुतपोरुचेरयमपापकर्दमान्ननु मानवीतनयतामुपेयिवान् ।
समयेन भूरिनिजभक्तिपूरितान् समजीजनत् सुमनसः स देवराट् ॥ ३६ ॥
sutaporucerayamapāpakardamānnanu mānavītanayatāmupeyivān |
samayena bhūrinijabhaktipūritān samajījanat sumanasaḥ sa devarāṭ || 36 ||
सुबृहत्पयोधरमिथःप्रसंहतिप्रकटीभवत्परमयौवनाकृतिः ।
असुराहितां वरविलासिनीतनुः प्रददावमुष्य सुरराशये सुधाम् ॥ ३७ ॥
subṛhatpayodharamithaḥprasaṃhatiprakaṭībhavatparamayauvanākṛtiḥ |
asurāhitāṃ varavilāsinītanuḥ pradadāvamuṣya surarāśaye sudhām || 37 ||
सुजनाय दत्तपद आत्मशुद्धिदः सुकुमाररूप्यभवदेष शाश्वतः ।
अनसूयया शुचिमनीषया धृतः परमादरेण मुनिपुङ्गवोड्हया ॥ ३८ ॥
sujanāya dattapada ātmaśuddhidaḥ sukumārarūpyabhavadeṣa śāśvataḥ |
anasūyayā śucimanīṣayā dhṛtaḥ paramādareṇa munipuṅgavoḍhayā || 38 ||
दयितः सतामृषभ एष भूधरो वपुरुद्वहन् परमहंसलक्षणम् ।
व्यहरद्वलक्षतमपक्षशोभनं परतत्तवलिप्सुसनकादिवन्दितः ॥ ३९ ॥
dayitaḥ satāmṛṣabha eṣa bhūdharo vapurudvahan paramahaṃsalakṣaṇam |
vyaharadvalakṣatamapakṣaśobhanaṃ paratattavalipsusanakādivanditaḥ || 39 ||
उदपादि धर्मतनयो ह्ययं हरिर्नरदेवसोदर उदारविक्रमः ।
अपि कृष्ण इत्यभिहितो मुदे सतां स्वयमेव यस्य सहजो व्यजायत ॥ ४० ॥
udapādi dharmatanayo hyayaṃ harirnaradevasodara udāravikramaḥ |
api kṛṣṇa ityabhihito mude satāṃ svayameva yasya sahajo vyajāyata || 40 ||
परमात्मने सततमेकरूपिणे दशरूपिणे शतसहस्ररूपिणे ।
अविकारिणे स्फुटमनन्तरूपिणे सुखचित्समस्ततनवे नमो नमः ॥ ४१ ॥
paramātmane satatamekarūpiṇe daśarūpiṇe śatasahasrarūpiṇe |
avikāriṇe sphuṭamanantarūpiṇe sukhacitsamastatanave namo namaḥ || 41 ||
इति चिन्तयन्नविरलान्तरो हरिं प्रणनाम सप्रणयमादृतोऽमुना ।
अजितौ परस्परसभाजितौ स तौ निकषा निषीदति पुरोपवेशिनौ ॥ ४२ ॥
iti cintayannaviralāntaro hariṃ praṇanāma sapraṇayamādṛto'munā |
ajitau parasparasabhājitau sa tau nikaṣā niṣīdati puropaveśinau || 42 ||
विविधा विधाय किल तत्र सङ्कथा वदनं मुनीन्द्रतनयस्य सुन्दरम् ।
अवलोक्य लोकपतिरानतं महासुखतीर्थमाह रहसि स्म गामिमाम् ॥ ४३ ॥
vividhā vidhāya kila tatra saṅkathā vadanaṃ munīndratanayasya sundaram |
avalokya lokapatirānataṃ mahāsukhatīrthamāha rahasi sma gāmimām || 43 ||
शृणु देवकार्यमवधार्य धैर्यवान् मदुदीर्यमाणमिदमार्यसम्मतम् ।
भविताऽन्यदुष्करतरं विधाय यत्तरुणं तवावतरणं महाफलम् ॥ ४४ ॥
śṛṇu devakāryamavadhārya dhairyavān madudīryamāṇamidamāryasammatam |
bhavitā'nyaduṣkarataraṃ vidhāya yattaruṇaṃ tavāvataraṇaṃ mahāphalam || 44 ||
अपिधाय सूत्रहृदयं सतां प्रियं प्रविधाय भाष्यमधुना निजेच्छया ।
अपरैः श्रुतिस्मृतिनिजार्थदूषकैः सुतरां तिरोभवति संविदाहता ॥ ४५ ॥
apidhāya sūtrahṛdayaṃ satāṃ priyaṃ pravidhāya bhāṣyamadhunā nijecchayā |
aparaiḥ śrutismṛtinijārthadūṣakaiḥ sutarāṃ tirobhavati saṃvidāhatā || 45 ||
अपनेतुमेनमनयं कृतं खलैः प्रतिनेतुमात्मजनतां शुभां गतिम् ।
कुरु सूत्रभाष्यमविलम्बितं व्रजेः सुमतेन योजय कवे श्रुतिस्मृतीः ॥ ४६ ॥
apanetumenamanayaṃ kṛtaṃ khalaiḥ pratinetumātmajanatāṃ śubhāṃ gatim |
kuru sūtrabhāṣyamavilambitaṃ vrajeḥ sumatena yojaya kave śrutismṛtīḥ || 46 ||
अमितां मितामपि गिरं जगद्गुरोरिति तां निशम्य विरलेतरान्तरः ।
वदतां वरस्तमवदत् तदा तयोर्विरहाक्षमः खलु चराचरेशयोः ॥ ४७ ॥
amitāṃ mitāmapi giraṃ jagadguroriti tāṃ niśamya viraletarāntaraḥ |
vadatāṃ varastamavadat tadā tayorvirahākṣamaḥ khalu carācareśayoḥ || 47 ||
भवतोरितः सततसेवनामृते मम मङ्क्तुमस्तु भगवन्ननुग्रहः ।
न लभेय वल्लभतमेदृशं सुखं जगतां त्रयेऽपि जगदेकमङ्गलम् ॥ ४८ ॥
bhavatoritaḥ satatasevanāmṛte mama maṅktumastu bhagavannanugrahaḥ |
na labheya vallabhatamedṛśaṃ sukhaṃ jagatāṃ traye'pi jagadekamaṅgalam || 48 ||
कलिकालकालितगुणे धरातले सुजनो न नूनमधुनाऽस्ति योग्यधीः ।
परतत्तववर्णनमयोग्यतावते ननु हव्यदानमिव निन्द्यते शुने ॥ ४९ ॥
kalikālakālitaguṇe dharātale sujano na nūnamadhunā'sti yogyadhīḥ |
paratattavavarṇanamayogyatāvate nanu havyadānamiva nindyate śune || 49 ||
इति तं ब्रुवाणमयमब्रवीद्विभुर्भुवि सन्ति सौम्य पुरुषा गुणोचिताः ।
विमलान् मणीनिव गुणोज्जहितानिमान् दयया विशोधय विशुद्धगोगणैः ॥ ५० ॥
iti taṃ bruvāṇamayamabravīdvibhurbhuvi santi saumya puruṣā guṇocitāḥ |
vimalān maṇīniva guṇojjahitānimān dayayā viśodhaya viśuddhagogaṇaiḥ || 50 ||
तव कीर्तिरार्तिमतिमात्रमानयेदशुभान् प्रभाकरविभेव कौशिकान् ।
कमलाकरानिव शुभान् प्रबोधयेत् परमाज्ञया मम विशेषतोऽनिशम् ॥ ५१ ॥
tava kīrtirārtimatimātramānayedaśubhān prabhākaravibheva kauśikān |
kamalākarāniva śubhān prabodhayet paramājñayā mama viśeṣato'niśam || 51 ||
इति सा महीधरमुखाद्विनिःसृता जगतां सुखाय विशदा सरस्वती ।
द्विजराजगोविषयतातिपूरितं प्रविवेश मध्वपृथुबुद्धिवारिधिम् ॥ ५२ ॥
iti sā mahīdharamukhādviniḥsṛtā jagatāṃ sukhāya viśadā sarasvatī |
dvijarājagoviṣayatātipūritaṃ praviveśa madhvapṛthubuddhivāridhim || 52 ||
मतमित्यवेत्य महितं महतोरभिधाय बाड्हमिति धीरमतिः ।
अनयोर्नियोगमधिरोपितवान् स्वशिरस्यनन्यसुवहं {अन्यनिवहं} प्रणमन् ॥ ५३ ॥
matamityavetya mahitaṃ mahatorabhidhāya bāḍhamiti dhīramatiḥ |
anayorniyogamadhiropitavān svaśirasyananyasuvahaṃ {anyanivahaṃ} praṇaman || 53 ||
आम्नायास्त्रय इव तत्तवबोधकास्ते पापघ्नास्त्रय इव पावकाः प्रजानाम् ।
लोका वा सकलभृतस्त्रयोऽत्र रेजुः सानन्दा मुनिसुतधर्मसूनुमध्वाः ॥ ५४ ॥
āmnāyāstraya iva tattavabodhakāste pāpaghnāstraya iva pāvakāḥ prajānām |
lokā vā sakalabhṛtastrayo'tra rejuḥ sānandā munisutadharmasūnumadhvāḥ || 54 ||
Keys: ← → turn the page, J K step through the verses.
Illustration: Verse & Place (Project-owned).