Read / Tirumurai / Book 8, chapter 27 of 1033 திருமுறை 8 — புணர்ச்சிப்பத்து -அத்துவித இலக்கணம் · புணர்ச்சிப்பத்து -அத்துவித இலக்கணம்
puṇarccippattu -attuvita ilakkaṇam puṇarccippattu -attuvita ilakkaṇam
॥
puṇarccippattu -attuvita ilakkaṇam, from book 8 of the Tirumurai.
10 passages · Tamil with transliteration
சுடர்பொற்குன்றைத் தோளாமுத்தை வாளா தொழும்பு கந்து
கடைபட்டேனை ஆண்டுகொண்ட கருணாலயனைக் கருமால் பிரமன்
தடைபட் டின்னுஞ் சார மாட்டாத் தன்னைத் தந்த என்னா ரமுதைப்
புடைபட் டிருப்ப தென்றுகொல்லோஎன் பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே.
cuṭarpoṟkuṉṟait tōḷāmuttai vāḷā toḻumpu kantu
kaṭaipaṭṭēṉai āṇṭukoṇṭa karuṇālayaṉaik karumāl piramaṉ
taṭaipaṭ ṭiṉṉuñ cāra māṭṭāt taṉṉait tanta eṉṉā ramutaip
puṭaipaṭ ṭiruppa teṉṟukollōeṉ pollā maṇiyaip puṇarntē.
ஆற்ற கில்லேன் அடியேன் அரசே அவனி தலத்ததைப் புலனாய
சேற்றி லழுந்தாச் சிந்தைசெய்து சிவனெம் பெருமானென்றேத்தி
ஊற்று மணல்போல் நெக்குநெக் குள்ளே உருகி ஓலமிட்டுப்
போற்றிநிற்ப தென்றுகொல்லோஎன் பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே.
āṟṟa killēṉ aṭiyēṉ aracē avaṉi talattataip pulaṉāya
cēṟṟi laḻuntāc cintaiceytu civaṉem perumāṉeṉṟētti
ūṟṟu maṇalpōl nekkunek kuḷḷē uruki ōlamiṭṭup
pōṟṟiniṟpa teṉṟukollōeṉ pollā maṇiyaip puṇarntē.
நீண்டமாலும் அயனும் வெருவ நீண்ட நெருப்பை விருப்பிலேனை
ஆண்டுகொண்ட என் ஆரமுதை அள்ளுறுள்ளத் தடியார்முன்
வேண்டுந் தனையும் வாய்விட்டலறி விரையார் மலர் தூவிப்
பூண்டு கிடப்ப தென்று கொல்லோ என் பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே.
nīṇṭamālum ayaṉum veruva nīṇṭa neruppai viruppilēṉai
āṇṭukoṇṭa eṉ āramutai aḷḷuṟuḷḷat taṭiyārmuṉ
vēṇṭun taṉaiyum vāyviṭṭalaṟi viraiyār malar tūvip
pūṇṭu kiṭappa teṉṟu kollō eṉ pollā maṇiyaip puṇarntē.
அல்லிக் கமலத் தயனும் மாலும் அல்லா தவரும் அமரர்கோனுஞ்
சொல்லிப் பரவும் நாமத் தானைச் சொல்லும் பொருளும் இறந்த சுடரை
நெல்லிக் கனியைத் தேனைப் பாலை நிறையின் அமுதை அமுதின் சுவையைப்
புல்லிப் புணர்வ தென்றுகொல்லோ என் பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே.
allik kamalat tayaṉum mālum allā tavarum amararkōṉuñ
collip paravum nāmat tāṉaic collum poruḷum iṟanta cuṭarai
nellik kaṉiyait tēṉaip pālai niṟaiyiṉ amutai amutiṉ cuvaiyaip
pullip puṇarva teṉṟukollō eṉ pollā maṇiyaip puṇarntē.
திகழத் திகழும் அடியும் முடியுங் காண்பான் கீழ்மேல் அயனும் மாலும்
அகழப் பறந்துங் காண மாட்டா அம்மான் இம்மா நிலமுழுதும்
திகழப் பணிகொண்டென்னை ஆட்கொண்டு ஆ ஆ என்ற நீர்மையெலாம்
புகழப் பெறுவ தென்று கொல்லோ என் பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே.
tikaḻat tikaḻum aṭiyum muṭiyuṅ kāṇpāṉ kīḻmēl ayaṉum mālum
akaḻap paṟantuṅ kāṇa māṭṭā ammāṉ immā nilamuḻutum
tikaḻap paṇikoṇṭeṉṉai āṭkoṇṭu ā ā eṉṟa nīrmaiyelām
pukaḻap peṟuva teṉṟu kollō eṉ pollā maṇiyaip puṇarntē.
பரிந்து வந்து பரமானந்தம் பண்டே அடியேற் கருள் செய்யப்
பிரிந்து போந்து பெருமா நிலத்தில் அருமா லுற்றேன் என்றென்று
சொரிந்த கண்ணீர் சொரிய உள்நீர் உரோமஞ் சிலிர்ப்ப உகந்தன்பாய்ப்
புரிந்து நிற்பதென்று கோல்லோ என் பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே.
parintu vantu paramāṉantam paṇṭē aṭiyēṟ karuḷ ceyyap
pirintu pōntu perumā nilattil arumā luṟṟēṉ eṉṟeṉṟu
corinta kaṇṇīr coriya uḷnīr urōmañ cilirppa ukantaṉpāyp
purintu niṟpateṉṟu kōllō eṉ pollā maṇiyaip puṇarntē.
நினையப்பிறருக் கரிய நெருப்பை நீரைக் காலை நிலனை விசும்பைத்
தனையொப் பாரை யில்லாத தனியை நோக்கித் தழைத்துத் தழு த்தகண்டம்
கனையப் கண்ணீர் அருவி பாயக் கையுங் கூப்பிக் கடிமலராற்
புனையப் பெறுவதென்று கொல்லோ என் பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே.
niṉaiyappiṟaruk kariya neruppai nīraik kālai nilaṉai vicumpait
taṉaiyop pārai yillāta taṉiyai nōkkit taḻaittut taḻu ttakaṇṭam
kaṉaiyap kaṇṇīr aruvi pāyak kaiyuṅ kūppik kaṭimalarāṟ
puṉaiyap peṟuvateṉṟu kollō eṉ pollā maṇiyaip puṇarntē.
நெக்குநெக்குள் உருகி உருகி நின்றும் இருந்தும் கிடந்தும் எழுந்தும்
நக்கும் அழுதும் தொழுதும் வாழ்த்தி நானாவிதத்தாற் கூத்தும் நவிற்றிச்
செக்கர்போலும் திருமேனிதிகழ நோக்கிச் சிலிர்சி லிர்த்துப்
புக்கு நிற்ப தென்றுகொல்லோ என் பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே.
nekkunekkuḷ uruki uruki niṉṟum iruntum kiṭantum eḻuntum
nakkum aḻutum toḻutum vāḻtti nāṉāvitattāṟ kūttum naviṟṟic
cekkarpōlum tirumēṉitikaḻa nōkkic cilirci lirttup
pukku niṟpa teṉṟukollō eṉ pollā maṇiyaip puṇarntē.
தாதாய் மூவே ழுலகுக்குங் தாயே நாயேன் தனையாண்ட
பேதாய் பிறவிப் பிணிக்கோர் மருந்தே பெருந்தேன் பில்க எப்போதும்
ஏதா மணியே என்றென்றேத்தி இரவும் பகலும் எழிலார்பாதப்
போதாய்ந் தணைவதென்று கொல்லோ என் பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே.
tātāy mūvē ḻulakukkuṅ tāyē nāyēṉ taṉaiyāṇṭa
pētāy piṟavip piṇikkōr maruntē peruntēṉ pilka eppōtum
ētā maṇiyē eṉṟeṉṟētti iravum pakalum eḻilārpātap
pōtāyn taṇaivateṉṟu kollō eṉ pollā maṇiyaip puṇarntē.
காப்பாய் படைப்பாய் கரப்பாய் முழுதுங் கண்ணார் விசும்பின் விண்ணோர்க்கெல்லாம்
முப்பாய மூவா முதலாய் நின்ற முதல்வா முன்னே எனையாண்ட
பார்ப்பானே எம்பரமா என்று பாடிப் பாடிப் பணிந்து பாதப்
பூப்போதணைவ தென்று கொல்லோ என் பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே.
kāppāy paṭaippāy karappāy muḻutuṅ kaṇṇār vicumpiṉ viṇṇōrkkellām
muppāya mūvā mutalāy niṉṟa mutalvā muṉṉē eṉaiyāṇṭa
pārppāṉē emparamā eṉṟu pāṭip pāṭip paṇintu pātap
pūppōtaṇaiva teṉṟu kollō eṉ pollā maṇiyaip puṇarntē.
॥
திருச்சிற்றம்பலம்
tirucciṟṟampalam
← Book 8, chapter 26 aticiyap pattu - mutti ilakkaṇam Book 8, chapter 28 → vāḻāppattu - mutti upāyam Keys: ← → turn the page, J K step through the verses.
Illustration: Verse & Place (Project-owned).