Amaru Shataka 29
प्रातः प्रातरुपागतेन जनिता निर्निद्रता चक्षुषोर्मन्दायां मयि गौरवव्यपगमाद् उत्पादितं लाघवम् । किं मुग्धे न मया कृतं रमणधीर्मुक्ता त्वया गम्यतां दुस्थं तिष्ठसि यच्च पथ्यमधुना कर्तास्मि तच्छ्रोष्यसि ॥ २९ ॥
prātaḥ prātarupāgatena janitā nirnidratā cakṣuṣormandāyāṃ mayi gauravavyapagamād utpāditaṃ lāghavam | kiṃ mugdhe na mayā kṛtaṃ ramaṇadhīrmuktā tvayā gamyatāṃ dusthaṃ tiṣṭhasi yacca pathyamadhunā kartāsmi tacchroṣyasi || 29 ||
‘By coming morning after morning I have brought sleeplessness to my eyes. By losing your respect I have made myself cheap in your indifferent eyes. Innocent girl, what have I not done?’ ‘Give up the thought that you are still my lover. Go. You are in a sorry way, and now you shall hear what remedy I mean to use.’
