Amaru Shataka 78
शून्यं वासगृहं विलोक्य शयनादुत्थाय किंचिच्छनैर्निद्राव्याजमुपागतस्य सुचिरं निर्वर्ण्य पत्युर्मुखम् । विश्रब्धं परिचुम्ब्य जातपुलकामालोक्य गण्डस्थलीं लज्जानम्रमुखी प्रियेण हसता बाला चिरं चुम्बिता ॥ ७८ ॥
śūnyaṃ vāsagṛhaṃ vilokya śayanādutthāya kiṃcicchanairnidrāvyājamupāgatasya suciraṃ nirvarṇya patyurmukham | viśrabdhaṃ paricumbya jātapulakāmālokya gaṇḍasthalīṃ lajjānamramukhī priyeṇa hasatā bālā ciraṃ cumbitā || 78 ||
Seeing the bedroom empty of others, she slowly rose a little from the bed. She studied her husband's face a long while as he pretended to sleep, then kissed him boldly. She saw the hair rise on his cheek and lowered her face in shame. Laughing, her beloved kissed her for a long time.
