Kamba Ramayanam 6.23.32
வால் விசைத்து, கை நிமிர்த்து, வாயினையும் சிறிது அகல வகுத்து, மானக் கால் நிலத்தினிடை ஊன்றி, உரம் நெருக்கி கழுத்தினையும் சுருக்கிக் காட்டி தோல் மயிர்க் குந்தளம் சிலிர்ப்ப, விசைத்து எழுந்தான், அவ் விலங்கை, துளங்கிச் சூழ்ந்த வேலையில் புக்கு அழுந்தியது ஓர் மரக் கலம் போல் சுரித்து உலைய விசயத் தோளான்
vāl vicaittu, kai nimirttu, vāyiṉaiyum ciṟitu akala vakuttu, māṉak kāl nilattiṉiṭai ūṉṟi, uram nerukki kaḻuttiṉaiyum curukkik kāṭṭi tōl mayirk kuntaḷam cilirppa, vicaittu eḻuntāṉ, av vilaṅkai, tuḷaṅkic cūḻnta vēlaiyil pukku aḻuntiyatu ōr marak kalam pōl curittu ulaiya vicayat tōḷāṉ