அங்கு அவர் பண்ணை நல் நீர் ஆடுவான் அமைந்த தோற்றம்,
கங்கைவார் சடையோன் அன்ன மா முனி கனல, மேல் நாள்,
மங்கைமார் கூட்டத்தோடும், வானவர்க்கு இறைவன் செல்வம்,
பொங்கு பால் கடலில் செல்லும் தோற்றமே போன்றது அன்று ஏ.
மைய ஆம் குவளை எல்லாம் மாதர்கள் மலர்க் கண் பூத்த,
கைய ஆம் உருவத்தார் தம் கண் மலர் குவளை பூத்த,
செய்ய தாமரைகள் எல்லாம் தெரிவையர் முகங்கள் பூத்த,
தையலார் முகங்கள் செய்ய தாமரை பூத்த அன்று ஏ.
தாளை ஏய் கமலத் தாளின் மார்பு உறத் தழுவுவாரும்,
தோளையே பற்றி வெற்றித் திரு எனத் தோன்றுவாரும்,
பாளையே விரிந்தது என்னப் பரந்த நீர் உந்துவாரும்,
வாளை மீன் உகள அஞ்சி மைந்தரைத் தழுவுவாரும்.
வண்டு உணக் கமழும் சுண்ணம் வாச நெய் நானத்தோடும்
கொண்டு எதிர் வீசுவாரும், கோதை கொண்டு ஓச்சுவாரும்,
தொண்டை வாய்ப் பெய்து தூநீர் கொழுநர்மேல் தூகின்றாரும்,
புண்டரீகக் கை கூப்பிப் புனல் முகந்து இறைக்கின்றாரும்.
மின் ஒத்த இடையினாரும், வேல் ஒத்த விழியினாரும்,
சின்னத்தின் அளக பந்தி, திரு முகம் மறைப்ப நீக்கி,
அன்னத்தை'வருக என்னோடு ஆட' என்று அழைக்கின்றாரும்,
பொன் ஒத்த முலையின் வந்து பூ ஒத்த, உளைகின்றாரும்.
பண் உள பவளம் தொண்டை
பங்கயம் பூத்தது அன்ன,
வண்ண வாய் குவளை வாள் கண்
மருங்கு இலாக் கரும்பின் அன்னார்,
உள் நிறை கயலை நோக்கி,
'ஓடும் நீர்த் தடங்கட்கு எல்லாம்
கண் உள ஆம் கொல்' என்று,
கணவரை வினவுவாரும்.
'அங்கு இடை உற்ற குற்றம்
யாவது', என்று, அறிதல் தேற்றாம்,
செம் கயல் அனைய நாட்டம்
சிவப்பு உறச் சீறிப் போன
மங்கை, ஓர் கமலச் சூழல்
மறைந்தனள், மறைய, மைந்தன்
பங்கயம் முகம் என்று ஓராது,
ஐயுற்றுப் பார்க்கின்றானும்.
பொன் தொடி தளிர் கை சங்கம்
வண்டொடு புலம்பி ஆர்ப்ப,
எற்றி நீர் குடையும் தோறும்,
ஏந்து பேர் அல்குல் நின்றும்,
கற்றை மேகலைகள் நீங்கிச்
சீறடி கௌவக்,'காலிற்
சுற்றியது அரவம்' என்று,
துணுக்கம் அத்து ஆல் துடிக்கின்றாரும்.
குடைந்து நீராடும் மாதர் குழாம் புடை சூழ, ஆழித்
தடம் புயம் பொலிய, ஆண்டு ஓர் தார் கெழு வேந்தன் நின்றான்;
கடைந்த நாள் அமிழ்தினோடும் கடலிடை வந்து தோன்றும்,
மடந்தைமார் சூழ நின்ற மந்தரம் போல மாதோ.
தொடி உலாம் கமலச் செம் கைத்,
தூ நகைத் துவர்த்த செவ்வாய்,
கொடி உலாம் மருங்குலார்தம்
குழாம் அத்து, ஒரு கொண்டல் நின்றான்,
கடி உலாம் கமல வேலிக்
கண் அகன் கான் யாற்று
பிடி எலாம் சூழ நின்ற
பெய் மத யானை ஒத்தான்.
toṭi ulām kamalac cem kait,
tū nakait tuvartta cevvāy,
koṭi ulām maruṅkulārtam
kuḻām attu, oru koṇṭal niṉṟāṉ,
kaṭi ulām kamala vēlik
kaṇ akaṉ kāṉ yāṟṟu
piṭi elām cūḻa niṉṟa
pey mata yāṉai ottāṉ.
மேவல் ஆம் தகைமைத்து அல்லால்,
வேழ வில் தடக்கை வீரற்கு,
ஏ எலாம் காட்டுகின்ற
இணை நெடும் கண் ஒர் ஏழை,
பாவைமார் பரந்த கோலப்
பண்ணையில் பொலிவாள், வண்ணப்
பூ எலாம் மலர்ந்த பொய்கைத்
தாமரை பொலிவ போன்றாள்.
mēval ām takaimaittu allāl,
vēḻa vil taṭakkai vīraṟku,
ē elām kāṭṭukiṉṟa
iṇai neṭum kaṇ or ēḻai,
pāvaimār paranta kōlap
paṇṇaiyil polivāḷ, vaṇṇap
pū elām malarnta poykait
tāmarai poliva pōṉṟāḷ.
மிடல் உடைக் கொடிய வேலே
என்ன, வாள் மிளிர்வ என்னச்,
சுடர் முகத்து உலாவு கண்ணாள்,
தோகையர் சூழ நின்றாள்,
மடல் உடைப் போது காட்டும்
வளர் கொடி பலவும் சூழக்,
கடல் இடைத் தோன்றும் மென் பூ
கற்பக வல்லி ஒத்தாள்.
தேர் இடைக் கொண்ட அல்குல்,
தெங்கு இடைக் கொண்ட கொங்கை,
ஆர் இடைச் சென்றும் கொள்ள
ஒண்கிலா அழகு கொண்டாள்,
வார் இடைத் தனம் மீது ஆட
மூழ்கினாள் வதனம், மை தீர்
நீர் இடைத் தோன்றும் திங்கள்
நிழல் எனப் பொலிந்தது அன்று ஏ.