धर्मराज उवाच- । देवतायतनं यस्तु कुरुते कारयत्यपि । शिवस्यापि हरेर्वापि तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १ ॥
dharmarāja uvāca- | devatāyatanaṃ yastu kurute kārayatyapi | śivasyāpi harervāpi tasya puṇyaphalaṃ śṛṇu || 1 ||
पूर्वार्धः · अध्यायः १३
A chapter of the Narada Purana.
153 versesSanskrit with transliteration
धर्मराज उवाच- । देवतायतनं यस्तु कुरुते कारयत्यपि । शिवस्यापि हरेर्वापि तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १ ॥
dharmarāja uvāca- | devatāyatanaṃ yastu kurute kārayatyapi | śivasyāpi harervāpi tasya puṇyaphalaṃ śṛṇu || 1 ||
मातृतः पितृतश्चैव लक्षकोटिकुलान्वितः । कल्पत्रयं विष्णुपदे तिष्ठत्येव न संशयः ॥ २ ॥
mātṛtaḥ pitṛtaścaiva lakṣakoṭikulānvitaḥ | kalpatrayaṃ viṣṇupade tiṣṭhatyeva na saṃśayaḥ || 2 ||
मृदैव कुरुते यस्तु देवतायतनं नरः । यावत्पुण्यं भवेत्तस्य तन्मे निगदतः शृणु ॥ ३ ॥
mṛdaiva kurute yastu devatāyatanaṃ naraḥ | yāvatpuṇyaṃ bhavettasya tanme nigadataḥ śṛṇu || 3 ||
दिव्यदेहधरो भूत्वा विमानवरमास्थितः । कल्पत्रयं विष्णुपदे तिष्ठत्येव न संशयः ॥ ४ ॥
divyadehadharo bhūtvā vimānavaramāsthitaḥ | kalpatrayaṃ viṣṇupade tiṣṭhatyeva na saṃśayaḥ || 4 ||
मृदैव कुरुते यस्तु देवतायतनं नरः । यावत्पुण्यं भवेत्तस्य तन्मे निगदतः शृणु ॥ ५ ॥
mṛdaiva kurute yastu devatāyatanaṃ naraḥ | yāvatpuṇyaṃ bhavettasya tanme nigadataḥ śṛṇu || 5 ||
दिव्यदेहधरो भूत्वा विमानवरमास्थितः । कल्पत्रयं विष्णुपदे स्थित्वा ब्रह्मपुरं व्रजेत् ॥ ६ ॥
divyadehadharo bhūtvā vimānavaramāsthitaḥ | kalpatrayaṃ viṣṇupade sthitvā brahmapuraṃ vrajet || 6 ||
कल्पद्वयं स्थितस्तत्र पुनः कल्पं वसेद्दिवि । ततस्तु योगिनामेव कुले जातो दयान्वितः ॥ ७ ॥
kalpadvayaṃ sthitastatra punaḥ kalpaṃ vaseddivi | tatastu yogināmeva kule jāto dayānvitaḥ || 7 ||
वैष्णवं योगमास्थाय मुक्तिं व्रजति शाश्वतीम् । दारुभिः कुरुते यस्तु तस्य स्याद् द्विगुणं फलम् ॥ ८ ॥
vaiṣṇavaṃ yogamāsthāya muktiṃ vrajati śāśvatīm | dārubhiḥ kurute yastu tasya syād dviguṇaṃ phalam || 8 ||
त्रिगुणं चेष्टकाभिस्तु शिलाभिस्तच्चतुर्गुणम् । स्फाटिकाभिः शिलाभिस्तु ज्ञेयं दशगुणोत्तरम् ॥ ९ ॥
triguṇaṃ ceṣṭakābhistu śilābhistaccaturguṇam | sphāṭikābhiḥ śilābhistu jñeyaṃ daśaguṇottaram || 9 ||
ताम्रीभिस्तच्छतगुणं हेम्ना कोटिगुणं भवेत् । देवालयं तडागं वा ग्रामं वा पालयेत्तु यः ॥ १० ॥
tāmrībhistacchataguṇaṃ hemnā koṭiguṇaṃ bhavet | devālayaṃ taḍāgaṃ vā grāmaṃ vā pālayettu yaḥ || 10 ||
कर्तुःशतगुणं तस्य पुण्यं भवति भूपते । देवालयस्य शुश्रूषां लेपसेचनमण्डनैः ॥ ११ ॥
kartuḥśataguṇaṃ tasya puṇyaṃ bhavati bhūpate | devālayasya śuśrūṣāṃ lepasecanamaṇḍanaiḥ || 11 ||
कुर्याद्यत्सततं भक्त्या तस्य पुण्यमनन्तकम् । वेतनाद्विष्टितो वापि पुण्यकर्मप्रवर्त्तिताः ॥ १२ ॥
kuryādyatsatataṃ bhaktyā tasya puṇyamanantakam | vetanādviṣṭito vāpi puṇyakarmapravarttitāḥ || 12 ||
ते गच्छन्ति धराधाराः शाश्वतं वैष्णवं पदम् । तडागार्द्धफलं राजन्कासारे परिकीर्तितम् ॥ १३ ॥
te gacchanti dharādhārāḥ śāśvataṃ vaiṣṇavaṃ padam | taḍāgārddhaphalaṃ rājankāsāre parikīrtitam || 13 ||
कूपे पादफलं ज्ञेयं वाप्यां पद्माकरोन्मितम् । वापीशतगुणं प्रोक्तं कुल्यायां भूपतेः फलम् ॥ १४ ॥
kūpe pādaphalaṃ jñeyaṃ vāpyāṃ padmākaronmitam | vāpīśataguṇaṃ proktaṃ kulyāyāṃ bhūpateḥ phalam || 14 ||
दृषद्भिस्तु धनी कुर्यान्मृदा निष्किञ्चनो जनः । तयोः फलं समानं स्यादित्याह कमलोद्भवः ॥ १५ ॥
dṛṣadbhistu dhanī kuryānmṛdā niṣkiñcano janaḥ | tayoḥ phalaṃ samānaṃ syādityāha kamalodbhavaḥ || 15 ||
दद्यादाढ्यस्तु नगरं हस्तमात्रमकिञ्चनः । भुवं तयोः समफलं प्राहुर्वेदविदो जनाः ॥ १६ ॥
dadyādāḍhyastu nagaraṃ hastamātramakiñcanaḥ | bhuvaṃ tayoḥ samaphalaṃ prāhurvedavido janāḥ || 16 ||
धनाढ्यः कुरुते यस्तु तडागं फलसाधनम् । दरिद्र ः! कुरुते कूपं समं पुण्यं प्रकीर्तितम् ॥ १७ ॥
dhanāḍhyaḥ kurute yastu taḍāgaṃ phalasādhanam | daridra ḥ! kurute kūpaṃ samaṃ puṇyaṃ prakīrtitam || 17 ||
आश्रमं कारयेद्यस्तु बहुजन्तूपकारकम् । स याति ब्रह्मभुवनं कुलत्रयसमन्वितः ॥ १८ ॥
āśramaṃ kārayedyastu bahujantūpakārakam | sa yāti brahmabhuvanaṃ kulatrayasamanvitaḥ || 18 ||
धेनुर्वा ब्राह्मणो वापि यो वा को वापि भूपते । क्षणार्द्धं तस्य छायायां तिष्ठन्स्वर्गं नयत्यमुम् ॥ १९ ॥
dhenurvā brāhmaṇo vāpi yo vā ko vāpi bhūpate | kṣaṇārddhaṃ tasya chāyāyāṃ tiṣṭhansvargaṃ nayatyamum || 19 ||
आरामकारका राजन्देवतागृहकारिणः । तडागग्रामकर्त्तारः पूज्यन्ते हरिणा सह ॥ २० ॥
ārāmakārakā rājandevatāgṛhakāriṇaḥ | taḍāgagrāmakarttāraḥ pūjyante hariṇā saha || 20 ||
सर्वलोकोपकारार्थं पुष्पारामं जनेश्वर । कुर्वते देवतार्थं वा तेषां पुण्यफलं शृणु ॥ २१ ॥
sarvalokopakārārthaṃ puṣpārāmaṃ janeśvara | kurvate devatārthaṃ vā teṣāṃ puṇyaphalaṃ śṛṇu || 21 ||
तत्र यावन्ति पर्णानि कुसुमानि भवन्ति च । तावद्वर्षाणि नाकस्थो मोदते कुलकोटिभिः ॥ २२ ॥
tatra yāvanti parṇāni kusumāni bhavanti ca | tāvadvarṣāṇi nākastho modate kulakoṭibhiḥ || 22 ||
प्राकारकारिणस्तस्य कण्टकावरणप्रदाः । प्रयान्ति ब्रह्मणः स्थानं युगानामेकसप्ततिम् ॥ २३ ॥
prākārakāriṇastasya kaṇṭakāvaraṇapradāḥ | prayānti brahmaṇaḥ sthānaṃ yugānāmekasaptatim || 23 ||
तुलसीरोपणं ये तु कुर्वते मनुजेश्वर । तेषां पुण्यफलं राजन्वदतो मे निशामय ॥ २४ ॥
tulasīropaṇaṃ ye tu kurvate manujeśvara | teṣāṃ puṇyaphalaṃ rājanvadato me niśāmaya || 24 ||
सप्तकोटिकुलैर्युक्तो मातृतः पितृतस्तथा । वसेत्कल्पशतं साग्रं नारायणपदे नृप ॥ २५ ॥
saptakoṭikulairyukto mātṛtaḥ pitṛtastathā | vasetkalpaśataṃ sāgraṃ nārāyaṇapade nṛpa || 25 ||
ऊर्ध्वपुण्ड्रधरो यस्तु तुलसीमूलमृत्स्नया । गोपिकाचन्दनेनापि चित्रकूटमृदापि वा । गङ्गामृत्तिकया चैव तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ २६ ॥
ūrdhvapuṇḍradharo yastu tulasīmūlamṛtsnayā | gopikācandanenāpi citrakūṭamṛdāpi vā | gaṅgāmṛttikayā caiva tasya puṇyaphalaṃ śṛṇu || 26 ||
विमानवरमारुढो गन्धर्वाप्सरसां गणैः । सङ्गीयमानचरितो मोदते विष्णुमन्दिरे ॥ २७ ॥
vimānavaramāruḍho gandharvāpsarasāṃ gaṇaiḥ | saṅgīyamānacarito modate viṣṇumandire || 27 ||
पत्राणि तुलसीमूलाद्यावन्ति पतितानि वै । तावन्ति ब्रह्महत्यादिपातकानि हतानि च ॥ २८ ॥
patrāṇi tulasīmūlādyāvanti patitāni vai | tāvanti brahmahatyādipātakāni hatāni ca || 28 ||
तुलस्यां सेचयेद्यस्तु जलं चुलुकमात्रकम् । क्षीरोदवासिना सार्द्धं वसेदाचन्द्र तारकम् ॥ २९ ॥
tulasyāṃ secayedyastu jalaṃ culukamātrakam | kṣīrodavāsinā sārddhaṃ vasedācandra tārakam || 29 ||
ददाति ब्राह्मणानां यः कोमलं तुलसीदलम् । स याति ब्रह्मसदने कुलत्रितयसंयुतः ॥ ३० ॥
dadāti brāhmaṇānāṃ yaḥ komalaṃ tulasīdalam | sa yāti brahmasadane kulatritayasaṃyutaḥ || 30 ||
शालग्रामेऽपयेद्यस्तु तुलस्यास्तु दलानि च । स वसेद्विष्णुभवने यावदाभूतसम्प्लवम् ॥ ३१ ॥
śālagrāme'payedyastu tulasyāstu dalāni ca | sa vasedviṣṇubhavane yāvadābhūtasamplavam || 31 ||
कण्टकावरणं यस्तु प्राकारं वापि कारयेत् । सोऽप्येकविंशतिकुलैर्मोदते विष्णुमन्दिरे ॥ ३२ ॥
kaṇṭakāvaraṇaṃ yastu prākāraṃ vāpi kārayet | so'pyekaviṃśatikulairmodate viṣṇumandire || 32 ||
योऽच्चयेद्धरिपादाब्जं तुलस्याः कोमलैर्दलैः । न तस्य पुनरावृत्तिर्विष्णुलोकान्नरेश्वर ॥ ३३ ॥
yo'ccayeddharipādābjaṃ tulasyāḥ komalairdalaiḥ | na tasya punarāvṛttirviṣṇulokānnareśvara || 33 ||
द्वादश्यां पौर्णमास्यां यः क्षीरेण स्नापयेद्धरिम् । कुलायुतयुतः सोऽपि मोदते वैष्णवे पदे ॥ ३४ ॥
dvādaśyāṃ paurṇamāsyāṃ yaḥ kṣīreṇa snāpayeddharim | kulāyutayutaḥ so'pi modate vaiṣṇave pade || 34 ||
प्रस्थमात्रेण पयसा यः स्नापयति केशवम् । कुलायुतायुतयुतः सोऽपि विष्णुपुरे वसेत् ॥ ३५ ॥
prasthamātreṇa payasā yaḥ snāpayati keśavam | kulāyutāyutayutaḥ so'pi viṣṇupure vaset || 35 ||
घृतप्रस्थेन यो विष्णुं द्वादश्यां स्नापयेन्नरः । कुलकोटियुतो राजन्सायुज्यं लभते हरेः ॥ ३६ ॥
ghṛtaprasthena yo viṣṇuṃ dvādaśyāṃ snāpayennaraḥ | kulakoṭiyuto rājansāyujyaṃ labhate hareḥ || 36 ||
पञ्चामृतेन यः स्नानमेकादश्यां तु कारयेत् । विष्णोः सायुज्यकं तस्य भवेत्कुलशतायुतैः ॥ ३७ ॥
pañcāmṛtena yaḥ snānamekādaśyāṃ tu kārayet | viṣṇoḥ sāyujyakaṃ tasya bhavetkulaśatāyutaiḥ || 37 ||
एकादश्यां पौर्णमास्यां द्वादश्यां वा नृपोत्तम । नालिकेरोदकैर्विष्णुं स्नापयेत्तत्फलं शृणु ॥ ३८ ॥
ekādaśyāṃ paurṇamāsyāṃ dvādaśyāṃ vā nṛpottama | nālikerodakairviṣṇuṃ snāpayettatphalaṃ śṛṇu || 38 ||
दशजन्मार्जितैः पापैर्विमुक्तो नृपसत्तम । शतद्वयकुलैर्युक्तो मोदते विष्णुना सह ॥ ३९ ॥
daśajanmārjitaiḥ pāpairvimukto nṛpasattama | śatadvayakulairyukto modate viṣṇunā saha || 39 ||
इक्षुत्येन देवेशं यः स्नापयति भूपते । केशवं लक्षपितृभिः सार्द्धं विष्णुपदं व्रजेत् ॥ ४० ॥
ikṣutyena deveśaṃ yaḥ snāpayati bhūpate | keśavaṃ lakṣapitṛbhiḥ sārddhaṃ viṣṇupadaṃ vrajet || 40 ||
पुष्पोदकेन गोविन्दं तथा गन्धोदकेन च । स्नापयित्वा हरिं भक्त्या वैष्णवं पदमाप्नुयात् ॥ ४१ ॥
puṣpodakena govindaṃ tathā gandhodakena ca | snāpayitvā hariṃ bhaktyā vaiṣṇavaṃ padamāpnuyāt || 41 ||
जलेन वस्त्रपूतेन यः स्नापयति माधवम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुना सह मोदते ॥ ४२ ॥
jalena vastrapūtena yaḥ snāpayati mādhavam | sarvapāpavinirmukto viṣṇunā saha modate || 42 ||
क्षीराद्यैः स्नापयेद्यस्तु रविसङ्क्रमणे हरिम् । स वसेद्विष्णुसदने त्रिसप्तपुरुषैः सह ॥ ४३ ॥
kṣīrādyaiḥ snāpayedyastu ravisaṅkramaṇe harim | sa vasedviṣṇusadane trisaptapuruṣaiḥ saha || 43 ||
शुक्लपक्षे चतुर्द्दश्यामष्टम्यां पूर्णिमादिने ॥ ४४ ॥
śuklapakṣe caturddaśyāmaṣṭamyāṃ pūrṇimādine || 44 ||
एकादश्यां भानुवारे द्वादश्यां पञ्चमीतिथौ । सोमसूर्योपरागे च मन्वादिषु युगादिषु ॥ ४५ ॥
ekādaśyāṃ bhānuvāre dvādaśyāṃ pañcamītithau | somasūryoparāge ca manvādiṣu yugādiṣu || 45 ||
अर्द्धोदये च सूर्यस्य पुष्यार्के रोहिणीबुधे । तथैव शनिरोहिण्यां भौमाश्विन्यां तथैव च ॥ ४६ ॥
arddhodaye ca sūryasya puṣyārke rohiṇībudhe | tathaiva śanirohiṇyāṃ bhaumāśvinyāṃ tathaiva ca || 46 ||
शन्यां भृगुमृगे चैव भृगुरेवतिसङ्गमे । तथा बुधानुराधायां श्रवणार्के तथैव च ॥ ४७ ॥
śanyāṃ bhṛgumṛge caiva bhṛgurevatisaṅgame | tathā budhānurādhāyāṃ śravaṇārke tathaiva ca || 47 ||
तथा च सोमश्रवणे हस्तयुक्ते बृहस्पतौ । बुधाष्टम्यां बुधाषाढे पुण्ये चान्ये दिने तथा ॥ ४८ ॥
tathā ca somaśravaṇe hastayukte bṛhaspatau | budhāṣṭamyāṃ budhāṣāḍhe puṇye cānye dine tathā || 48 ||
स्नापयेत्पयसा विष्णुं शान्तिमान् वाग्यतः शुचिः । घृतेन मधुना वापि दध्ना वा तत्फलं शृणु ॥ ४९ ॥
snāpayetpayasā viṣṇuṃ śāntimān vāgyataḥ śuciḥ | ghṛtena madhunā vāpi dadhnā vā tatphalaṃ śṛṇu || 49 ||
सर्वयज्ञफलं प्राप्य सर्वपापविवर्जितः । वसेद्विष्णुपुरे सार्द्धं त्रिसप्तपुरुषैर्नृप ॥ ५० ॥
sarvayajñaphalaṃ prāpya sarvapāpavivarjitaḥ | vasedviṣṇupure sārddhaṃ trisaptapuruṣairnṛpa || 50 ||
तत्रैव ज्ञानमासाद्य योगिनामपि दुर्लभम् । मोक्षमाप्नोति नृपते पुनरावृत्तिदुर्लभम् ॥ ५१ ॥
tatraiva jñānamāsādya yogināmapi durlabham | mokṣamāpnoti nṛpate punarāvṛttidurlabham || 51 ||
कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां सोमवारे च भूपते । शिवं संस्नाप्य दुग्धेन शिवसायुज्यमाप्नुयात् ॥ ५२ ॥
kṛṣṇapakṣe caturdaśyāṃ somavāre ca bhūpate | śivaṃ saṃsnāpya dugdhena śivasāyujyamāpnuyāt || 52 ||
नालिकेरोदकेनापि शिवं संस्नाप्य भक्तितः । अष्टम्यामिन्दुवारे वा शिवसायुज्यमश्नुते ॥ ५३ ॥
nālikerodakenāpi śivaṃ saṃsnāpya bhaktitaḥ | aṣṭamyāminduvāre vā śivasāyujyamaśnute || 53 ||
शुक्लपक्षे चतुर्दश्यामष्टम्यां वापि भूपते । घृतेन मधुना स्नाप्य शिवं तत्साम्यतां व्रजेत् ॥ ५४ ॥
śuklapakṣe caturdaśyāmaṣṭamyāṃ vāpi bhūpate | ghṛtena madhunā snāpya śivaṃ tatsāmyatāṃ vrajet || 54 ||
तिलतैलेन संस्नाप्य विष्णुं वा शिवमेव च । स याति तत्तत्सारूप्यं पितृभिः सह सप्तभिः ॥ ५५ ॥
tilatailena saṃsnāpya viṣṇuṃ vā śivameva ca | sa yāti tattatsārūpyaṃ pitṛbhiḥ saha saptabhiḥ || 55 ||
शिवमिक्षुरसेनापि यः स्नापयति भक्तितः । शिवलोके वसेत्कल्पं स सप्तपुरुषैः सह ॥ ५६ ॥
śivamikṣurasenāpi yaḥ snāpayati bhaktitaḥ | śivaloke vasetkalpaṃ sa saptapuruṣaiḥ saha || 56 ||
घृतेन स्नापयेल्लिङ्गमुत्थाने द्वादशीदिने । क्षीरेण वा महाभाग तत्फलं शृणु मद्गिरा ॥ ५७ ॥
ghṛtena snāpayelliṅgamutthāne dvādaśīdine | kṣīreṇa vā mahābhāga tatphalaṃ śṛṇu madgirā || 57 ||
जन्मायुतार्जितैः पापैर्विमुक्तो मनुजो नृप । कोटिसङ्ख्यं समुद्धृत्य स्वकुलं शिवतां व्रजेत् ॥ ५८ ॥
janmāyutārjitaiḥ pāpairvimukto manujo nṛpa | koṭisaṅkhyaṃ samuddhṛtya svakulaṃ śivatāṃ vrajet || 58 ||
सम्पूज्य गन्धकुसुमैर्विष्णुं विष्णुतिथौ नृप । जन्मायुतार्जितैः पापैर्मुक्तो व्रजति तत्पदम् ॥ ५९ ॥
sampūjya gandhakusumairviṣṇuṃ viṣṇutithau nṛpa | janmāyutārjitaiḥ pāpairmukto vrajati tatpadam || 59 ||
पद्मपुष्पेण यो विष्णुं शिवं वा पूजयन्नेरः । स याति विष्णुभवनं कुलकोटिसमन्वितः ॥ ६० ॥
padmapuṣpeṇa yo viṣṇuṃ śivaṃ vā pūjayanneraḥ | sa yāti viṣṇubhavanaṃ kulakoṭisamanvitaḥ || 60 ||
हरिं च केतकीपुष्पैः शिवं धत्तूरजैर्निशि । सम्पूज्य पापनिर्मुक्तो वसेद्विष्णुपुरे युगम् ॥ ६१ ॥
hariṃ ca ketakīpuṣpaiḥ śivaṃ dhattūrajairniśi | sampūjya pāpanirmukto vasedviṣṇupure yugam || 61 ||
हरिं तु चाम्पकैः पुष्पैरर्कपुष्पैश्च शङ्करम् । समभ्यर्च्य महाराज तत्तत्सालोक्यमाप्नुयात् ॥ ६२ ॥
hariṃ tu cāmpakaiḥ puṣpairarkapuṣpaiśca śaṅkaram | samabhyarcya mahārāja tattatsālokyamāpnuyāt || 62 ||
शङ्करस्याथवा विष्णोर्घृतयुक्तं च गुग्गुलुम् । दत्त्वा धूपे नरो भक्त्या सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ ६३ ॥
śaṅkarasyāthavā viṣṇorghṛtayuktaṃ ca guggulum | dattvā dhūpe naro bhaktyā sarvapāpaiḥ pramucyate || 63 ||
तिलतैलान्वितं दीपं विष्णोर्वा शङ्करस्य वा । दत्त्वा नरः सर्वकामान्संप्राप्नोति नृपोत्तम ॥ ६४ ॥
tilatailānvitaṃ dīpaṃ viṣṇorvā śaṅkarasya vā | dattvā naraḥ sarvakāmānsaṃprāpnoti nṛpottama || 64 ||
घृतेन दीपं यो दद्याच्छङ्करायाथ विष्णवे । स मुक्तः सर्वपापेभ्यो गङ्गास्नानफलं लभेत् ॥ ६५ ॥
ghṛtena dīpaṃ yo dadyācchaṅkarāyātha viṣṇave | sa muktaḥ sarvapāpebhyo gaṅgāsnānaphalaṃ labhet || 65 ||
ग्राम्येण वापि तैलेन राजन्नन्येन वा पुनः । दीपं दत्त्वा महाविष्णोः शिवस्यापि फलं शृणु ॥ ६६ ॥
grāmyeṇa vāpi tailena rājannanyena vā punaḥ | dīpaṃ dattvā mahāviṣṇoḥ śivasyāpi phalaṃ śṛṇu || 66 ||
सर्वपापविनिर्मुक्तः सर्वैश्वर्यसमन्वितः । तत्तत्सालोक्यमाप्नोति त्रिःसप्तपुरुषान्वितः ॥ ६७ ॥
sarvapāpavinirmuktaḥ sarvaiśvaryasamanvitaḥ | tattatsālokyamāpnoti triḥsaptapuruṣānvitaḥ || 67 ||
यद्यदिष्टतमं भोज्यं तत्तदीशाय विष्णवे । दत्वा तत्तत्पदं याति चत्वारिंशत्कुलान्वितः ॥ ६८ ॥
yadyadiṣṭatamaṃ bhojyaṃ tattadīśāya viṣṇave | datvā tattatpadaṃ yāti catvāriṃśatkulānvitaḥ || 68 ||
यद्यदिष्टतमं वस्तु तत्तद्विप्राय दापयेत् । स याति विष्णुभवनं पुनरावृत्तिदुर्लभम् ॥ ६९ ॥
yadyadiṣṭatamaṃ vastu tattadviprāya dāpayet | sa yāti viṣṇubhavanaṃ punarāvṛttidurlabham || 69 ||
भ्रूणहा स्वर्णदानेन शुद्धो भवति भूपते । अन्नतोयसमं दानं न भूतं न भविष्यति ॥ ७० ॥
bhrūṇahā svarṇadānena śuddho bhavati bhūpate | annatoyasamaṃ dānaṃ na bhūtaṃ na bhaviṣyati || 70 ||
अन्नदः प्राणदः प्रोक्तः प्राणदश्चापि सर्वदः । सर्वदानफलं यस्मादन्नदस्य नृपोत्तम ॥ ७१ ॥
annadaḥ prāṇadaḥ proktaḥ prāṇadaścāpi sarvadaḥ | sarvadānaphalaṃ yasmādannadasya nṛpottama || 71 ||
अन्नदो ब्रह्मसदनं याति वंशायुतान्वितः । न तस्य पुनरावृत्तिरिति शास्त्रेषु निश्चितम् ॥ ७२ ॥
annado brahmasadanaṃ yāti vaṃśāyutānvitaḥ | na tasya punarāvṛttiriti śāstreṣu niścitam || 72 ||
सद्यस्तुष्टिकरं ज्ञेयं जलदानं यतोऽधिकम् । अन्नदानान्नृपश्रेष्ठ निर्दिष्टं ब्रह्मवादिभिः ॥ ७३ ॥
sadyastuṣṭikaraṃ jñeyaṃ jaladānaṃ yato'dhikam | annadānānnṛpaśreṣṭha nirdiṣṭaṃ brahmavādibhiḥ || 73 ||
महापातकयुक्तो वा युक्तो वाप्युपपातकैः । जलदो मुच्यते तेभ्य इत्याह कमलोद्भवः ॥ ७४ ॥
mahāpātakayukto vā yukto vāpyupapātakaiḥ | jalado mucyate tebhya ityāha kamalodbhavaḥ || 74 ||
शरीरमन्नजं प्राहुः प्राणानप्यन्नजान्विदुः । तस्मादन्नप्रदो ज्ञेयः प्राणदः पृथिवीपते ॥ ७५ ॥
śarīramannajaṃ prāhuḥ prāṇānapyannajānviduḥ | tasmādannaprado jñeyaḥ prāṇadaḥ pṛthivīpate || 75 ||
यद्यत्तुष्टिकरं दानं सर्वकामफलप्रदम् । तस्मादन्नसमं दानं नास्ति भूपाल भूतले ॥ ७६ ॥
yadyattuṣṭikaraṃ dānaṃ sarvakāmaphalapradam | tasmādannasamaṃ dānaṃ nāsti bhūpāla bhūtale || 76 ||
अन्नदस्य कुले जाता आसहस्रं नृपोत्तम । नरकं ते न पश्यन्ति तस्मादन्नप्रदो वरः ॥ ७७ ॥
annadasya kule jātā āsahasraṃ nṛpottama | narakaṃ te na paśyanti tasmādannaprado varaḥ || 77 ||
पादाभ्यङ्गं भक्तियुक्तो योऽतिथेः कुरुतेनरः । स स्नातः सर्वतीर्थेषु गङ्गास्नानपुरःसरम् ॥ ७८ ॥
pādābhyaṅgaṃ bhaktiyukto yo'titheḥ kurutenaraḥ | sa snātaḥ sarvatīrtheṣu gaṅgāsnānapuraḥsaram || 78 ||
तैलाभ्यङ्गं महाराज ब्राह्मणानां करोति यः । स स्नातोऽष्टशतं साग्रं गङ्गायां नात्र संशयः ॥ ७९ ॥
tailābhyaṅgaṃ mahārāja brāhmaṇānāṃ karoti yaḥ | sa snāto'ṣṭaśataṃ sāgraṃ gaṅgāyāṃ nātra saṃśayaḥ || 79 ||
रोगितान्ब्राह्मणान्यस्तु प्रेम्णा रक्षति रक्षकः । स कोटिकुलसंयुक्तो वसेद् ब्रह्मपुरे युगम् ॥ ८० ॥
rogitānbrāhmaṇānyastu premṇā rakṣati rakṣakaḥ | sa koṭikulasaṃyukto vased brahmapure yugam || 80 ||
यो रक्षेत्पृथिवीपाल रङ्कं वा रोगिणं नरम् । तस्य विष्णुः प्रसन्नात्मा सर्वान्कामान्प्रयच्छति ॥ ८१ ॥
yo rakṣetpṛthivīpāla raṅkaṃ vā rogiṇaṃ naram | tasya viṣṇuḥ prasannātmā sarvānkāmānprayacchati || 81 ||
मनसा कर्मणा वाचा यो रक्षेदामयान्वितम् । सर्वान्कामानवाप्नोति सर्वपापविवर्जितः ॥ ८२ ॥
manasā karmaṇā vācā yo rakṣedāmayānvitam | sarvānkāmānavāpnoti sarvapāpavivarjitaḥ || 82 ||
यो ददाति महीपाल निवासं ब्राह्मणाय वै । तस्य प्रसन्नो देवेशः स्वलोकं सम्प्रयच्छति ॥ ८३ ॥
yo dadāti mahīpāla nivāsaṃ brāhmaṇāya vai | tasya prasanno deveśaḥ svalokaṃ samprayacchati || 83 ||
ब्राह्मणाय ब्रह्मविदे यो दद्याद्गां पयस्विनीम् । स याति ब्रह्मसदनमन्येषामतिदुर्लभम् ॥ ८४ ॥
brāhmaṇāya brahmavide yo dadyādgāṃ payasvinīm | sa yāti brahmasadanamanyeṣāmatidurlabham || 84 ||
अन्येभ्यः प्रतिगृह्यापि यो दद्याद्गां पयस्विनीम् । तस्य पुण्यफलं वक्तुं नाहं शक्तोऽस्मि पण्डित ॥ ८५ ॥
anyebhyaḥ pratigṛhyāpi yo dadyādgāṃ payasvinīm | tasya puṇyaphalaṃ vaktuṃ nāhaṃ śakto'smi paṇḍita || 85 ||
कपिलां वेदविदुषे यो ददाति पयस्विनीम् । स एव रुद्रो भूपाल सर्वपापविवर्जितः ॥ ८६ ॥
kapilāṃ vedaviduṣe yo dadāti payasvinīm | sa eva rudro bhūpāla sarvapāpavivarjitaḥ || 86 ||
विप्राय वेदविदुषे दद्यादुभयतोमुखीम् । यस्तस्य पुण्यं सङ्ख्यातुं न शक्तोऽब्दशतैरपि ॥ ८७ ॥
viprāya vedaviduṣe dadyādubhayatomukhīm | yastasya puṇyaṃ saṅkhyātuṃ na śakto'bdaśatairapi || 87 ||
तस्य पुण्यफलं राजञ्श्छृणु वक्ष्यामि तत्त्वतः । एकतः क्रतवः सर्वे समग्रवरदक्षिणाः ॥ ८८ ॥
tasya puṇyaphalaṃ rājañśchṛṇu vakṣyāmi tattvataḥ | ekataḥ kratavaḥ sarve samagravaradakṣiṇāḥ || 88 ||
एकतो भयभीतस्य प्राणिनः प्राणरक्षणम् । संरक्षति महीपाल यो विप्रं भयविह्वलम् ॥ ८९ ॥
ekato bhayabhītasya prāṇinaḥ prāṇarakṣaṇam | saṃrakṣati mahīpāla yo vipraṃ bhayavihvalam || 89 ||
स स्नातः सर्वतीर्थेषु सर्वयज्ञेषु दीक्षितः । वस्त्रदो रुद्र भवनं कन्यादो ब्रह्मणः पदम् ॥ ९० ॥
sa snātaḥ sarvatīrtheṣu sarvayajñeṣu dīkṣitaḥ | vastrado rudra bhavanaṃ kanyādo brahmaṇaḥ padam || 90 ||
हेमदो विष्णुभवनं प्रयाति स्वकुलान्वितः । यस्तु कन्यामलङ्कृत्य ददात्यध्यात्मवेदिने ॥ ९१ ॥
hemado viṣṇubhavanaṃ prayāti svakulānvitaḥ | yastu kanyāmalaṅkṛtya dadātyadhyātmavedine || 91 ||
शतवंशसमायुक्तः स व्रजेद् ब्रह्मणः पदम् । कार्तिक्यां पौर्णमास्यां वा आषाढ्यां वापि भूपते ॥ ९२ ॥
śatavaṃśasamāyuktaḥ sa vrajed brahmaṇaḥ padam | kārtikyāṃ paurṇamāsyāṃ vā āṣāḍhyāṃ vāpi bhūpate || 92 ||
वृषभं शिवतुष्ट्यर्थमुत्सृजेत्तत्फलं शृणु । सप्तजन्मार्जितैः पापैर्विमुक्तो रुद्र रूपभाक् ॥ ९३ ॥
vṛṣabhaṃ śivatuṣṭyarthamutsṛjettatphalaṃ śṛṇu | saptajanmārjitaiḥ pāpairvimukto rudra rūpabhāk || 93 ||
कुलसप्ततिसंयुक्तो रुद्रे ण सह मोदते । शिवलिङ्गाङ्कितं कृत्वा महिषं यः समुत्सृजेत् ॥ ९४ ॥
kulasaptatisaṃyukto rudre ṇa saha modate | śivaliṅgāṅkitaṃ kṛtvā mahiṣaṃ yaḥ samutsṛjet || 94 ||
न तस्य यातनालोको भवेन्नृपतिसत्तम । ताम्बूलदानं यः कुर्याच्छक्तितो नृपसत्तम ॥ ९५ ॥
na tasya yātanāloko bhavennṛpatisattama | tāmbūladānaṃ yaḥ kuryācchaktito nṛpasattama || 95 ||
तस्य विष्णुः प्रसन्नात्मा ददात्यायुर्यशः श्रियम् । क्षीदो घृतदश्चैव मधुदो दधिदस्तथा ॥ ९६ ॥
tasya viṣṇuḥ prasannātmā dadātyāyuryaśaḥ śriyam | kṣīdo ghṛtadaścaiva madhudo dadhidastathā || 96 ||
दिव्याब्दायुतपर्यन्तं स्वर्गलोके महीयते । प्रयाति ब्रह्मसदनमिक्षुदाता नृपोत्तम ॥ ९७ ॥
divyābdāyutaparyantaṃ svargaloke mahīyate | prayāti brahmasadanamikṣudātā nṛpottama || 97 ||
गन्धदः पुण्यफलदः प्रयाति ब्रह्मणः पदम् । गुडेक्षुरसदश्चैव प्रयाति क्षीरसागरम् ॥ ९८ ॥
gandhadaḥ puṇyaphaladaḥ prayāti brahmaṇaḥ padam | guḍekṣurasadaścaiva prayāti kṣīrasāgaram || 98 ||
भटानां जलदो याति सूर्यलोकमनुत्तमम् । विद्यादानेन सायुज्यं माधवस्य व्रजेन्नरः ॥ ९९ ॥
bhaṭānāṃ jalado yāti sūryalokamanuttamam | vidyādānena sāyujyaṃ mādhavasya vrajennaraḥ || 99 ||
विद्यादानं महीदानं गोदानं चोत्तमोत्तमम् । नरकादुद्धरन्त्येव जपवाहनदोहनात् ॥ १०० ॥
vidyādānaṃ mahīdānaṃ godānaṃ cottamottamam | narakāduddharantyeva japavāhanadohanāt || 100 ||
सर्वेषामपि दानानां विद्यादानं विशिष्यते । विद्यादानेन सायुज्यं विष्णोर्याति नृपोत्तम ॥ १०१ ॥
sarveṣāmapi dānānāṃ vidyādānaṃ viśiṣyate | vidyādānena sāyujyaṃ viṣṇoryāti nṛpottama || 101 ||
नरस्त्विन्धनदानेन मुच्यते ह्युपपातकैः । शालग्रामशिलादानं महादानं प्रकीर्तितम् ॥ १०२ ॥
narastvindhanadānena mucyate hyupapātakaiḥ | śālagrāmaśilādānaṃ mahādānaṃ prakīrtitam || 102 ||
यद् दत्वा मोक्षमाप्नोति लिङ्गदानं तथा स्मृतम् । ब्रह्माण्डकोटिदानेन यत्फलं लभते नरः ॥ १०३ ॥
yad datvā mokṣamāpnoti liṅgadānaṃ tathā smṛtam | brahmāṇḍakoṭidānena yatphalaṃ labhate naraḥ || 103 ||
तत्फलं समवाप्नोति लिङ्गदानान्न संशयः । शालग्रामशिलादाने ततोऽपि द्विगुणं फलम् ॥ १०४ ॥
tatphalaṃ samavāpnoti liṅgadānānna saṃśayaḥ | śālagrāmaśilādāne tato'pi dviguṇaṃ phalam || 104 ||
शालग्रामशिलारूपी विष्णुरेवेति विश्रुतः । यो ददाति नरो दानं गृहेषु महतां प्रभो ॥ १०५ ॥
śālagrāmaśilārūpī viṣṇureveti viśrutaḥ | yo dadāti naro dānaṃ gṛheṣu mahatāṃ prabho || 105 ||
गङ्गास्नानफलं तस्य निश्चितं नृप जायते । रत्नान्वितसुवर्णस्य प्रदानेन नृपोत्तम ॥ १०६ ॥
gaṅgāsnānaphalaṃ tasya niścitaṃ nṛpa jāyate | ratnānvitasuvarṇasya pradānena nṛpottama || 106 ||
भुक्तिमुक्तिमवाप्नोति महादानं यतः स्मृतम् । नरो माणिक्यदानेन परं मोक्षमवाप्नुयात् ॥ १०७ ॥
bhuktimuktimavāpnoti mahādānaṃ yataḥ smṛtam | naro māṇikyadānena paraṃ mokṣamavāpnuyāt || 107 ||
ध्रुवलोकमवाप्नोति वज्रदानेन मानवः । स्वर्गं विद्रुमदानेन रुद्र लोकमवाप्नुयात् ॥ १०८ ॥
dhruvalokamavāpnoti vajradānena mānavaḥ | svargaṃ vidrumadānena rudra lokamavāpnuyāt || 108 ||
प्रयाति यानदानेन मुक्तादानेन चैन्दवम् । वैडूर्यदो रुद्र लोकं पुष्परागप्रदस्तथा ॥ १०९ ॥
prayāti yānadānena muktādānena caindavam | vaiḍūryado rudra lokaṃ puṣparāgapradastathā || 109 ||
पुष्परागप्रदानेन सर्वत्र सुखमश्नुते । अश्वदो ह्यश्वसान्निध्यं चिरं व्रजति भूमिप ॥ ११० ॥
puṣparāgapradānena sarvatra sukhamaśnute | aśvado hyaśvasānnidhyaṃ ciraṃ vrajati bhūmipa || 110 ||
गजदानेन महता सर्वान्कामानवाप्नुयात् । प्रयाति यानदानेन स्वर्गं स्वर्यानमास्थितः ॥ १११ ॥
gajadānena mahatā sarvānkāmānavāpnuyāt | prayāti yānadānena svargaṃ svaryānamāsthitaḥ || 111 ||
महिषीदो जयत्येव ह्यपमृत्युं न संशयः । गवां तृणप्रदानेन रुद्र लोकमवाप्नुयात् ॥ ११२ ॥
mahiṣīdo jayatyeva hyapamṛtyuṃ na saṃśayaḥ | gavāṃ tṛṇapradānena rudra lokamavāpnuyāt || 112 ||
वारुणं लोकमाप्नोति महीश लवणप्रदः । स्वाश्रमाचारनिरता सर्वभूतहिते रताः ॥ ११३ ॥
vāruṇaṃ lokamāpnoti mahīśa lavaṇapradaḥ | svāśramācāraniratā sarvabhūtahite ratāḥ || 113 ||
अदाम्भिका गतासूयाः प्रयान्ति ब्रह्मणः पदम् । परोपदेशनिरता वीतरागा विमत्सरा ॥ ११४ ॥
adāmbhikā gatāsūyāḥ prayānti brahmaṇaḥ padam | paropadeśaniratā vītarāgā vimatsarā || 114 ||
हरिपादार्चनरताः प्रयान्ति सदनं हरेः । सत्सङ्गाह्लादनिरताः सत्कर्मसु सदोद्यताः ॥ ११५ ॥
haripādārcanaratāḥ prayānti sadanaṃ hareḥ | satsaṅgāhlādaniratāḥ satkarmasu sadodyatāḥ || 115 ||
परापवादविमुखाः प्रयान्ति हरिमन्दिरम् । नित्यं हितकरा ये तु ब्राह्मणेषु च गोषु च ॥ ११६ ॥
parāpavādavimukhāḥ prayānti harimandiram | nityaṃ hitakarā ye tu brāhmaṇeṣu ca goṣu ca || 116 ||
परस्त्रीसङ्गविमुखा न पश्यन्ति यमालयम् । जितेन्द्रि या जिताहारा गोषु क्षान्ताः सुशीलिनः ॥ ११७ ॥
parastrīsaṅgavimukhā na paśyanti yamālayam | jitendri yā jitāhārā goṣu kṣāntāḥ suśīlinaḥ || 117 ||
ब्राह्मणेषु क्षमाशीलाः प्रयान्ति भवनं हरेः । अग्निशुश्रूषवश्चैव गुरुशुश्रूषकास्तथा ॥ ११८ ॥
brāhmaṇeṣu kṣamāśīlāḥ prayānti bhavanaṃ hareḥ | agniśuśrūṣavaścaiva guruśuśrūṣakāstathā || 118 ||
पतिशुश्रूषणरता न वै संसृतिभागिनः । सदा देवार्चनरता हरिनामपरायणाः ॥ ११९ ॥
patiśuśrūṣaṇaratā na vai saṃsṛtibhāginaḥ | sadā devārcanaratā harināmaparāyaṇāḥ || 119 ||
प्रतिग्रहनिवृत्ताश्च प्रयान्ति परमं पदम् । अनाथं विप्रकुणपं ये दहेयुर्नृपोत्तम ॥ १२० ॥
pratigrahanivṛttāśca prayānti paramaṃ padam | anāthaṃ viprakuṇapaṃ ye daheyurnṛpottama || 120 ||
अश्वमेधसहस्राणां फलमश्नुवते सदा । पत्रैः पुष्पैः फलैर्वापि जलैर्वा मनुजेश्वर ॥ १२१ ॥
aśvamedhasahasrāṇāṃ phalamaśnuvate sadā | patraiḥ puṣpaiḥ phalairvāpi jalairvā manujeśvara || 121 ||
पूजया रहितं लिङ्गमचर्येत्तत्फलं शृणु । अप्सरोगणगन्धर्वैः स्तूयमानो विमानगः ॥ १२२ ॥
pūjayā rahitaṃ liṅgamacaryettatphalaṃ śṛṇu | apsarogaṇagandharvaiḥ stūyamāno vimānagaḥ || 122 ||
प्रयाति शिवसान्निध्यमित्याह कमलोद्भवः । चुलुकोदकमात्रेण लिङ्गं संस्नाप्य भूमिप ॥ १२३ ॥
prayāti śivasānnidhyamityāha kamalodbhavaḥ | culukodakamātreṇa liṅgaṃ saṃsnāpya bhūmipa || 123 ||
लक्षाश्वमेधजं पुण्यं संप्राप्नोति न संशयः । पूजया रहितं लिङ्गं कुसुमैर्योऽचयेत्सुधीः ॥ १२४ ॥
lakṣāśvamedhajaṃ puṇyaṃ saṃprāpnoti na saṃśayaḥ | pūjayā rahitaṃ liṅgaṃ kusumairyo'cayetsudhīḥ || 124 ||
अश्वमेधायुतफलं भवेत्तस्य जनेश्वर । भक्ष्यैर्भोज्यैः फलैर्वापि शून्यं लिङ्गं प्रपूज्य च ॥ १२५ ॥
aśvamedhāyutaphalaṃ bhavettasya janeśvara | bhakṣyairbhojyaiḥ phalairvāpi śūnyaṃ liṅgaṃ prapūjya ca || 125 ||
शिवसायुज्यमाप्नोति पुनरावृत्तिवर्जितम् । पूजया रहितं विष्णुं योऽचयेदर्कवंशज ॥ १२६ ॥
śivasāyujyamāpnoti punarāvṛttivarjitam | pūjayā rahitaṃ viṣṇuṃ yo'cayedarkavaṃśaja || 126 ||
जलेनापि स सालोक्यं विष्णोर्याति नरोत्तम । देवतायतने यस्तु कुर्यात्सम्मार्जनं सुधीः ॥ १२७ ॥
jalenāpi sa sālokyaṃ viṣṇoryāti narottama | devatāyatane yastu kuryātsammārjanaṃ sudhīḥ || 127 ||
यावत्पांसु युगावासं वैष्णवे मन्दिरे लभेत् । शीर्णं स्फटिकलिङ्गं तु यः संदध्यान्नृपोत्तम ॥ १२८ ॥
yāvatpāṃsu yugāvāsaṃ vaiṣṇave mandire labhet | śīrṇaṃ sphaṭikaliṅgaṃ tu yaḥ saṃdadhyānnṛpottama || 128 ||
शतजन्मार्जितैः पापैर्मुच्यते स तु मानवः । यस्तु देवालये राजन्नपि गोचर्ममात्रकम् ॥ १२९ ॥
śatajanmārjitaiḥ pāpairmucyate sa tu mānavaḥ | yastu devālaye rājannapi gocarmamātrakam || 129 ||
जलेन सिञ्चेद् भूभागं सोऽपि स्वर्गं लभेन्नरः । गन्धोदकेन यः सिञ्चेद्देवतायतने भुवम् ॥ १३० ॥
jalena siñced bhūbhāgaṃ so'pi svargaṃ labhennaraḥ | gandhodakena yaḥ siñceddevatāyatane bhuvam || 130 ||
यावत्कणानुकल्पं तु तिष्ठेत देवसन्निधौ । मृदा धातुविकारैर्वा यो लिम्पेद्देवतागृहम् ॥ १३१ ॥
yāvatkaṇānukalpaṃ tu tiṣṭheta devasannidhau | mṛdā dhātuvikārairvā yo limpeddevatāgṛham || 131 ||
स कोटिकुलमुद्धृत्य याति साम्यं मधुद्विषः । शिलाचूर्णेन यो मर्त्यो देवागारं तु लेपयेत् ॥ १३२ ॥
sa koṭikulamuddhṛtya yāti sāmyaṃ madhudviṣaḥ | śilācūrṇena yo martyo devāgāraṃ tu lepayet || 132 ||
स्वस्तिकादीनि वा कुर्यात्तस्य पुण्यमनन्तकम् । यः कुर्याद्दीपरचनां देवतायतने नृप ॥ १३३ ॥
svastikādīni vā kuryāttasya puṇyamanantakam | yaḥ kuryāddīparacanāṃ devatāyatane nṛpa || 133 ||
तस्य पुण्यं प्रसङ्ख्यातुं नोत्सहेऽब्दशतैरपि । अखण्डदीपं यः कुर्याद्विष्णोर्वा शङ्करस्य च ॥ १३४ ॥
tasya puṇyaṃ prasaṅkhyātuṃ notsahe'bdaśatairapi | akhaṇḍadīpaṃ yaḥ kuryādviṣṇorvā śaṅkarasya ca || 134 ||
क्षणे क्षणेऽश्वमेधस्य फलं तस्य न दुर्लभम् । अर्चितं शङ्करं दृष्ट्वा विष्णुं वापि नमेत्तु यः ॥ १३५ ॥
kṣaṇe kṣaṇe'śvamedhasya phalaṃ tasya na durlabham | arcitaṃ śaṅkaraṃ dṛṣṭvā viṣṇuṃ vāpi namettu yaḥ || 135 ||
स विष्णुभवनं प्राप्य मोदते च युगायुतम् । देव्याः प्रदक्षिणामेकां सप्त सूर्यस्य भूमिप ॥ १३६ ॥
sa viṣṇubhavanaṃ prāpya modate ca yugāyutam | devyāḥ pradakṣiṇāmekāṃ sapta sūryasya bhūmipa || 136 ||
तिस्रो विनायकस्यापि चतस्रो विष्णुमन्दिरे । कृत्वा तत्तद्गृहं प्राप्य मोदते युगलक्षकम् ॥ १३७ ॥
tisro vināyakasyāpi catasro viṣṇumandire | kṛtvā tattadgṛhaṃ prāpya modate yugalakṣakam || 137 ||
यो विष्णोर्भक्तिभावेन तथैव गोद्विजस्य च । प्रदक्षिणां चरेत्तस्य ह्यश्वमेधः पदे पदे ॥ १३८ ॥
yo viṣṇorbhaktibhāvena tathaiva godvijasya ca | pradakṣiṇāṃ carettasya hyaśvamedhaḥ pade pade || 138 ||
काश्यां माहेश्वरं लिङ्गं संपूज्य प्रणमेत्तु यः । न तस्य विद्यते कृत्यं संसृतिर्नैव जायते ॥ १३९ ॥
kāśyāṃ māheśvaraṃ liṅgaṃ saṃpūjya praṇamettu yaḥ | na tasya vidyate kṛtyaṃ saṃsṛtirnaiva jāyate || 139 ||
शिवं प्रदक्षिणं कृत्वा सव्येनैव विधानतः । नरो न च्यवते स्वर्गाच्छङ्करस्य प्रसादतः ॥ १४० ॥
śivaṃ pradakṣiṇaṃ kṛtvā savyenaiva vidhānataḥ | naro na cyavate svargācchaṅkarasya prasādataḥ || 140 ||
स्तुत्वा स्तोत्रैर्जगन्नाथं नारायणमनामयम् । सर्वान्कामानवाप्नोति मनसा यद्यदिच्छति ॥ १४१ ॥
stutvā stotrairjagannāthaṃ nārāyaṇamanāmayam | sarvānkāmānavāpnoti manasā yadyadicchati || 141 ||
देवतायतने यस्तु भक्तियुक्तः प्रनृत्यति । गायते वा स भूपाल रुद्र लोके च मुक्तिभाक् ॥ १४२ ॥
devatāyatane yastu bhaktiyuktaḥ pranṛtyati | gāyate vā sa bhūpāla rudra loke ca muktibhāk || 142 ||
ये तु वाद्यं प्रकुर्वन्ति देवतायतने नराः । ते हंसयानमारूढा व्रजन्ति ब्रह्मणः पदम् ॥ १४३ ॥
ye tu vādyaṃ prakurvanti devatāyatane narāḥ | te haṃsayānamārūḍhā vrajanti brahmaṇaḥ padam || 143 ||
करतालं प्रकुर्वन्ति देवतायतने तु ये । ते सर्वपापनिर्मुक्ता विमानस्था युगायुतम् ॥ १४४ ॥
karatālaṃ prakurvanti devatāyatane tu ye | te sarvapāpanirmuktā vimānasthā yugāyutam || 144 ||
देवतायतने ये तु घण्टानादं प्रकुर्वते । तेषां पुण्यं निगदितुं न समर्थः शिवः स्वयम् ॥ १४५ ॥
devatāyatane ye tu ghaṇṭānādaṃ prakurvate | teṣāṃ puṇyaṃ nigadituṃ na samarthaḥ śivaḥ svayam || 145 ||
भेरीमृदङ्गपटहमुरजैश्च सडिण्डिमैः । संप्रीणयन्ति देवेशं तेषां पुण्यफलं शृणु ॥ १४६ ॥
bherīmṛdaṅgapaṭahamurajaiśca saḍiṇḍimaiḥ | saṃprīṇayanti deveśaṃ teṣāṃ puṇyaphalaṃ śṛṇu || 146 ||
देवस्त्रीगणसंयुक्ताः सर्वकामैः समर्चिताः । स्वर्गलोकमनुप्राप्य मोदन्ते कल्पपञ्चकम् ॥ १४७ ॥
devastrīgaṇasaṃyuktāḥ sarvakāmaiḥ samarcitāḥ | svargalokamanuprāpya modante kalpapañcakam || 147 ||
देवतामन्दिरे कुर्वन्नरः शङ्खं नृप । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुना सह मोदते ॥ १४८ ॥
devatāmandire kurvannaraḥ śaṅkhaṃ nṛpa | sarvapāpavinirmukto viṣṇunā saha modate || 148 ||
तालकांस्यादिनिनदं कुर्वन् विष्णुगृहे नरः । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकमवाप्नुयात् ॥ १४९ ॥
tālakāṃsyādininadaṃ kurvan viṣṇugṛhe naraḥ | sarvapāpavinirmukto viṣṇulokamavāpnuyāt || 149 ||
यो देवः सर्वदृग्विष्णुर्ज्ञानरूपी निरञ्जनः । सर्वधर्मफलं पूर्णं संतुष्टः प्रददाति च ॥ १५० ॥
yo devaḥ sarvadṛgviṣṇurjñānarūpī nirañjanaḥ | sarvadharmaphalaṃ pūrṇaṃ saṃtuṣṭaḥ pradadāti ca || 150 ||
यस्य स्मरणमात्रेण देवदेवस्य चक्रिणः । सफलानि भवन्त्येव सर्वकर्माणि भूपते ॥ १५१ ॥
yasya smaraṇamātreṇa devadevasya cakriṇaḥ | saphalāni bhavantyeva sarvakarmāṇi bhūpate || 151 ||
परमात्मा जगन्नाथः सर्वकर्म्मफलप्रदः । सत्कर्मकर्तृभिर्नित्यं स्मृतः सर्वार्तिनाशनः । तमुद्दिश्य कृतं यच्च तदानन्त्याय कल्पते ॥ १५२ ॥
paramātmā jagannāthaḥ sarvakarmmaphalapradaḥ | satkarmakartṛbhirnityaṃ smṛtaḥ sarvārtināśanaḥ | tamuddiśya kṛtaṃ yacca tadānantyāya kalpate || 152 ||
धर्माणि विष्णुश्च फलानि विष्णुः कर्माणि विष्णुश्च फलानि भोक्ता । कार्यं च विष्णुः करणानि विष्णुरस्मान्न किञ्चिद्व्यतिरिक्तमस्ति ॥ १५३ ॥
dharmāṇi viṣṇuśca phalāni viṣṇuḥ karmāṇi viṣṇuśca phalāni bhoktā | kāryaṃ ca viṣṇuḥ karaṇāni viṣṇurasmānna kiñcidvyatiriktamasti || 153 ||
Keys: ← → turn the page, J K step through the verses.
Illustration: Verse & Place (Project-owned).