वात्सल्यादभयप्रदानसमयादार्त्तार्तिनिर्वापणाद् । औदार्य्यादघशोषणादगणितश्रेयः पदप्रापणात् । सेव्यः श्रीपतिरेक एव जगतामेतेऽभवन्साक्षिणः । प्रह्लादश्च विभीषणश्च करिराट् पाञ्चाल्यहल्याध्रुवः ॥ १ ॥
vātsalyādabhayapradānasamayādārttārtinirvāpaṇād | audāryyādaghaśoṣaṇādagaṇitaśreyaḥ padaprāpaṇāt | sevyaḥ śrīpatireka eva jagatāmete'bhavansākṣiṇaḥ | prahlādaśca vibhīṣaṇaśca karirāṭ pāñcālyahalyādhruvaḥ || 1 ||
The worlds should serve the Lord of Lakshmi alone. He shows tenderness, grants safety when it is needed, puts out the pain of the afflicted, gives generously, dries up wrongdoing and leads people to blessings beyond count. Prahlāda, Vibhīṣaṇa, the king of elephants, Draupadī, Ahalyā and Dhruva bear witness.