Panchapadika 9.4.4
ननु ‘द्रष्टव्यः’ इति दर्शनमनूद्य ‘निदिध्यासितव्यः’ इति ध्यानं दर्शनफलं विधीयते, उक्तमेतद् न दृष्टाधिकारो विधिरसम्भावितदृष्टफलो भवतीति। न हि ध्यानं ध्येयसाक्षाद्भावहेतुः क्वचिद् दृष्टम्। अथापि भवतु नाम ध्यानाद् ध्येयसाक्षाद्भावो ध्येयस्य तथात्वे किं प्रमाणम्? शब्दस्तावत्साक्षात्करणोपायोपासनविधाने पर्यवसितो न तत्सद्भावे, सत्यम्; तथाऽपि तत्त्वं सिध्यति वक्ष्यमाणेन देवताविग्रहवत्त्वन्यायेन। विषम उपन्यासः तत्र हि न तथात्वे साधकं बाधकं वेति प्रतीतिशरणैस्तथाऽभ्युपेयते; न तथेह सर्वस्यात्मत्वे; प्रत्यक्षादिविरोधात्, आरोपितरूपेणापि ध्यानोपपत्तेः। पूर्वोक्तेष्वपि ज्ञानविधिपक्षेष्वनयैव दिशा वस्तुतथात्वसिद्धिर्निराकार्या॥
nanu ‘draṣṭavyaḥ’ iti darśanamanūdya ‘nididhyāsitavyaḥ’ iti dhyānaṃ darśanaphalaṃ vidhīyate, uktametad na dṛṣṭādhikāro vidhirasambhāvitadṛṣṭaphalo bhavatīti| na hi dhyānaṃ dhyeyasākṣādbhāvahetuḥ kvacid dṛṣṭam| athāpi bhavatu nāma dhyānād dhyeyasākṣādbhāvo dhyeyasya tathātve kiṃ pramāṇam? śabdastāvatsākṣātkaraṇopāyopāsanavidhāne paryavasito na tatsadbhāve, satyam; tathā'pi tattvaṃ sidhyati vakṣyamāṇena devatāvigrahavattvanyāyena| viṣama upanyāsaḥ tatra hi na tathātve sādhakaṃ bādhakaṃ veti pratītiśaraṇaistathā'bhyupeyate; na tatheha sarvasyātmatve; pratyakṣādivirodhāt, āropitarūpeṇāpi dhyānopapatteḥ| pūrvokteṣvapi jñānavidhipakṣeṣvanayaiva diśā vastutathātvasiddhirnirākāryā||