Pratima Nataka 2.10
(सुमित्रां विलोक्य।) इयमपरा का । कौसल्या - महाराअ! वच्छळक्खण। (महाराज! वत्सलक्षमण -) (इत्यर्धोक्ते) । राजा - (सहसोत्थाय -) क्वासौ क्वासौ लक्ष्मण:। न दृश्यते। भो: कष्टम् । (देव्यौ ससम्भ्रममुत्थाय राजानमवलम्बेते।) । कौसल्या - महाराअ! वच्छळक्खणस्स जणणी सुमित्तत्ति वत्तुं मए उवक्कन्दं। (महाराज! वत्सलक्षणस्य जननी सुमित्रेति वक्तुं मयोपक्रान्तम्।) । राजा - अयि सुमित्रे । तवैव पुत्र: सत्पुत्रो येन नक्तन्दिवं वने । रामो रघुकुलश्रेष्ठश्छाययेवानुगम्य़ते ॥ १० ॥
(sumitrāṃ vilokya|) iyamaparā kā | kausalyā - mahārāa! vacchal̤akkhaṇa| (mahārāja! vatsalakṣamaṇa -) (ityardhokte) | rājā - (sahasotthāya -) kvāsau kvāsau lakṣmaṇa:| na dṛśyate| bho: kaṣṭam | (devyau sasambhramamutthāya rājānamavalambete|) | kausalyā - mahārāa! vacchal̤akkhaṇassa jaṇaṇī sumittatti vattuṃ mae uvakkandaṃ| (mahārāja! vatsalakṣaṇasya jananī sumitreti vaktuṃ mayopakrāntam|) | rājā - ayi sumitre | tavaiva putra: satputro yena naktandivaṃ vane | rāmo raghukulaśreṣṭhaśchāyayevānugamya़te || 10 ||