Tirumurai 2.64.p4
தெரிந்த அடியார் சிவனே யென்று திசைதோறுங் குருந்த மலருங் குரவின் அலருங் கொண்டேந்தி இருந்து நின்றும் இரவும் பகலும் ஏத்துஞ்சீர் முரிந்து மேகந் தவழுஞ் சோலை முதுகுன்றே.
terinta aṭiyār civaṉē yeṉṟu ticaitōṟuṅ kurunta malaruṅ kuraviṉ alaruṅ koṇṭēnti iruntu niṉṟum iravum pakalum ēttuñcīr murintu mēkan tavaḻuñ cōlai mutukuṉṟē.