Skip to content

Amaru Shataka 98

निःश्वासा वदनं दहन्ति हृदयं निर्मूलमुन्मथ्यते निद्रा नेति न दृश्यते प्रियमुखं रात्रिंदिवं रुद्यते । अङ्गं शोषमुपैति पादपतितः प्रेयांस्तथोपेक्षितः सख्यः कं गुणम् आकलय्य दयिते मानं वयं कारिताः ॥ ९८ ॥

niḥśvāsā vadanaṃ dahanti hṛdayaṃ nirmūlamunmathyate nidrā neti na dṛśyate priyamukhaṃ rātriṃdivaṃ rudyate | aṅgaṃ śoṣamupaiti pādapatitaḥ preyāṃstathopekṣitaḥ sakhyaḥ kaṃ guṇam ākalayya dayite mānaṃ vayaṃ kāritāḥ || 98 ||

‘My sighs scorch my face, my heart is torn up by the roots and I cannot sleep. I never see my beloved's face and I cry night and day. My body is wasting away. I turned away my lover even when he fell at my feet. Friends, what good did you see in making me keep up this show of anger towards him?’

AI draft translation, not yet reviewed

Report an error