Devi Bhagavata Purana 6.30.28–37
नारद उवाच । इत्युक्तो हरिणा राजा प्रणम्य कमलापतिम् । कृत्वा स्नानविधिं सम्यग्जगाम निजमन्दिरम् ॥ २८ ॥ दत्त्वा राज्यं स्वपौत्राय प्राप्य निर्वेदमद्भुतम् । वनं जगाम भूपालस्तत्त्वज्ञानमवाप च ॥ २९ ॥ गते राजन्यहं वीक्ष्य भगवन्तमधोक्षजम् । तमब्रवं जगन्नाथं हसन्तं मां पुनः पुनः ॥ ३० ॥ वञ्चितोऽहं त्वया देव ज्ञातं मायाबलं महत् । स्मरामि चरितं सर्वं स्त्रीदेहे यत्कृतं मया ॥ ३१ ॥ ब्रूहि मे देवदेवेश प्रविष्टोऽहं सरोवरे । विगतं पूर्वविज्ञानं स्नानादेव कथं हरे ॥ ३२ ॥ योषिद्देहं समासाद्य मोहितोऽहं जगद्गुरो । पतिं प्राप्य नृपश्रेष्ठं पुलोमी वासवं यथा ॥ ३३ ॥ मनस्तदेव तच्चित्तं देहः स च पुरातनः । लिङ्गं तदेव देवेश स्मृतेर्नाशः कथं हरे ॥ ३४ ॥ विस्मयोऽयं महान्मेऽत्र ज्ञाननाशं प्रति प्रभो । कथयाद्य रमाकान्त कारणं परमं च यत् ॥ ३५ ॥ नारीदेहं मया प्राप्य भुक्ता भोगा ह्यनेकशः । सुरापानं कृतं नित्यं विधिहीनं च भोजनम् ॥ ३६ ॥ मया तदेव न ज्ञातं नारदोऽहमिति स्फुटम् । जानाम्यद्य यथा सर्वं विविक्तं न तथा तदा ॥ ३७ ॥
nārada uvāca | ityukto hariṇā rājā praṇamya kamalāpatim | kṛtvā snānavidhiṃ samyagjagāma nijamandiram || 28 || dattvā rājyaṃ svapautrāya prāpya nirvedamadbhutam | vanaṃ jagāma bhūpālastattvajñānamavāpa ca || 29 || gate rājanyahaṃ vīkṣya bhagavantamadhokṣajam | tamabravaṃ jagannāthaṃ hasantaṃ māṃ punaḥ punaḥ || 30 || vañcito'haṃ tvayā deva jñātaṃ māyābalaṃ mahat | smarāmi caritaṃ sarvaṃ strīdehe yatkṛtaṃ mayā || 31 || brūhi me devadeveśa praviṣṭo'haṃ sarovare | vigataṃ pūrvavijñānaṃ snānādeva kathaṃ hare || 32 || yoṣiddehaṃ samāsādya mohito'haṃ jagadguro | patiṃ prāpya nṛpaśreṣṭhaṃ pulomī vāsavaṃ yathā || 33 || manastadeva taccittaṃ dehaḥ sa ca purātanaḥ | liṅgaṃ tadeva deveśa smṛternāśaḥ kathaṃ hare || 34 || vismayo'yaṃ mahānme'tra jñānanāśaṃ prati prabho | kathayādya ramākānta kāraṇaṃ paramaṃ ca yat || 35 || nārīdehaṃ mayā prāpya bhuktā bhogā hyanekaśaḥ | surāpānaṃ kṛtaṃ nityaṃ vidhihīnaṃ ca bhojanam || 36 || mayā tadeva na jñātaṃ nārado'hamiti sphuṭam | jānāmyadya yathā sarvaṃ viviktaṃ na tathā tadā || 37 ||
Nārada said :—Bhagavān Hari speaking thus, the King bowed down to Him, the Deva of the Devas and finishing the bathing duties returned to his home. He then became possessed of dispassion and discrimination and making over the charge of his kingdom to his grandsons retired to the forest and realised the Supreme Knowledge. When the King went away, the Bhagavān began to laugh and laugh, seeing me again and again. I then told him, O Deva! You have deceived me. I now come to know how great is the power of Māyā. O Janārdana! Now I remember all that I did in my feminine form. Tell me, O Hari! O Deva of the Devas! How I lost my previous consciousness, when I got down into the tank and bathed in it. O Lord of the world! Why was I enchanted, when I got the female form and when I got the King as my husband like Śachī’s getting Indra. The same mind I had; the old Jivātmā was there and the previous subtle body was there; how, then, I lost their memories? O Lord! Give out the cause of it and clear my doubts; a great doubt has arisen in my mind. Many enjoyments I had in my female form, drinking liquor and other prohibited things I tasted; O Slayer of Madhu! What is the cause of all these? I could not know then that I was Nārada, as I now recognise clearly what I was in and what I did in my female form. Say the Why of all these things.